“Anak?”
Mahinang umungol si Melody at nagsimulang hagurin ang kumikirot na sentido. Naririnig niya ang tinig ng mga magulang at kapatid niya. Ganoon na lang ang pagtataka niya nang tumambad sa kaniya ang pamilya niya. Ang huling natatandaan niya bago siya nakatulog kanina ay kasama niya pa si Train. Dinala siya ng binata sa ospital dahil sa nangyari sa kaniya.
Mabagal na bumangon siya. Nataranta naman ang mommy niya kaya mabilis na inalalayan siya nitong maupo. Napangiwi siya nang mapansin ang labis na pagtataka sa mukha ng mga ito. Nag unahan sa pagpatak ang mga luha niya nang maalala si Train at ang naging pag uusap nila. Ang huling natatandaan niya ay niyakap siya nito bago siya tuluyang nakatulog dahil sa matinding sama ng pakiramdam niya.
"Anak,”
“Mommy.” Umiiyak na yumakap siya
