DENIZ P.O.V
Pagkapirma ko ng divorce papers, para bang natanggal ang bigat sa dibdib ko. Wala nang atrasan, tapos na talaga. Pero sa totoo lang, wala akong naramdaman. Ni hindi ako nagsalita ng kahit anong salita pagkatapos ko itong gawin. Hindi na ako interesado pa sa drama o sa kung ano pang mga eksena ang gustong ipalabas ng Abelardo family.
Nakaupo ako sa isang gilid ng courtroom, kalmado lang habang inaantay na matapos ang lahat. Aziel, na nasa tabi ko, tahimik lang din, pero ramdam ko ang suporta niya. Isa siya sa mga taong nagbigay ng liwanag sa madilim na bahagi ng buhay ko. Higit pa sa pagmamahal ang ipinakita niya sa akin—pag-unawa, respeto, at tiwala. Napaka-perfect niya sa akin, lalo na ngayong may anak na kaming parating.
Sa kabilang banda, si Oliver at ang pamilya niya, ta
