AGAD akong tumalikod. Mabilis kong hinagilap ang hawakan ng stroller ng kambal saka hinila. Kahit na tinatawag ako ni Moymoy ay hindi na ako naglakas-loob pa na lingunin siya. Kailangan ko ng makaalis! Kailangan kong mailayong muli ang mga anak ko! Mahina akong napaigik nang makaapak ako ng bato. May bahaging Matulis iyon na sumugat sa paa ko.
“Ouch,” ani ko ngunit patuloy pa rin ako sa paglakad. Kapag tumigil ako ay tiyak na maaabutan ako agad ng lalaking kasama ni Moymoy. At hindi maaari iyon! Natigil lang ako nang maulinigan ang malakas na palahaw ng iyak ng kambal. Dinaluhan ko sila ngunit may dalawang kamay na humawak sa isa sa kambal.
“Hush, baby,” aniya saka mahinag humele.Tila naintindihan naman iyon ng maliit na anghel dahil tumahimik agad at mayamaya pa ay nakangiti na sa lala
