THREE days later, binisita nina Arriana ang puntod ni Mariella. Iyon ang unang beses na nakita ng dalaga ang himlayan ng kanyang ina.
Sa pakiwari niya ay bumabalik ang sakit ng pagkawala nito. Again, reality slapped her. Mas masakit.
"Mom, kumusta ka na? I'm sure nasa heaven ka. You're already in God's hands. I should be happy, right?" hikbi nito. "But I'm sorry, Mom, I can't. Miss na miss na kita. I'm sorry for what I did. I became so selfish. I didn't think of Dad and Adrian. I'm sorry."
Sinalat niya ang bawat letra ng pangalan ng kanyang mommy na nakatitik sa lapida ng puntod nito. She wiped her tears. "Alam mo ba, Mommy, nang mawala ka, palagi kong tinatanong kung bakit mo kami iniwan kaagad? Why so soon? You know we need you. Dad needs you. I and Adrian need you. Have you been self
