“Doc, please tell us he’s alright,” nag-aalalang sabi ni Dad nang lumabas ang doktor mula sa ward.
Napakalakas ng t***k ng aking dibdib na halos wala na akong ibang marinig. Yesterday, Dad and I rushed Sid to the nearest hospital the moment we realized he was still breathing. Buong gabi kaming nanatili rito. Wala ni isa sa amin ang kayang umalis lalo na sa kritikal nitong kalagayan. Dito na rin kami natulog sa ospital.
Nang lumapit sa amin ang doktor, agad kong napansin ang ngiti sa mukha nito. At doon pa lang, nakaramdam na ako ng pag-asa. Nagkatinginan kami ni Dad. May kung anong pakiramdam na nagsasabing may magandang balita.
“He’s alive and okay. The bullet was successfully taken out,” masayang anunsyo ng doktor.
“A-ano?” I stuttered, jumping to my feet.
Sa isang iglap, hindi ko
