What is love? (Tagalog)

Kabanata 18 (2 years later)

Makalipas ang dalawang taon ang daming nagbago at nangyare simula nung ibinigay saaken ni andrei ang posisyon na vice president ng kompanya nito. Imposibleng mangyare na ang layo kona sa dating ako, maraming nangyare sa buhay ko loob ng dalawang taon, ibinuhos ko ang buhay ko sa trabaho na ibinigay saaken ng wala kahit na anong kapalit.

Naging maganda din ang takbo ng company ni andrei maraming nag i-invest kaya mas lalo pang nakikilala ang company nito sa ibang bansa maging sa pilipinas. Mula dito sa ibang bansa pinapa imbestiga ko kung anong nangyayare sa company ni clark para mapaghandaan ko at malaman kung anong pwede ikabagsak ng company nito, nabalitaan din naman na unti unting bumababa ang ratings ng company nila mula nung nagka scandal si trixie na namamahiya ng isang employee.

Hindi na ako ang dating julia na kilala nila na palaging okay lang ang sagot kahit na alam niyang hindi na maganda ang ginagawa nito sakanya.

"Good morning Ms.Fajardo.

"Good morning Ms.fajardo" bati ng mga nasasalubong kong mga staff ng company ngumiti naman ako bilang sagot sa mga ito

(Phone ring)

"Andrei where are you? I been looking for you wala ka opisina mo? sagot ko sa tawag ni andrei

"If you want to find me, Pumunta ka ulit sa office ko maybe dimo lang ako nakita" sagot nito

"Ikaw hah bahala ka hindi ko sasabihin yung goodnews sayo" biro ko dito at rinig naman sa phone ang pagtawa nito

"Then come to my office Julia" huling saad nito at tuluyan ng ibinaba ang call

Ng makarating ako sa office nito nakapatay ang ilaw at wala talagang tao pero gaya nga ng sabe niya "come to my office" kaya need kung mag stay.

"Bakit naka patay yung ilaw" saad ko at binuksan ang switch nito

"Happy birthday to you, happy birthday to you, happy birthday happy birthday, happy birthday to you~ mahinang pagkanta ni andrei

"Andrei" tanging nasabe kolang

"Happy birthday Julia" saad nito at nilapitan ako na may hawak na cake

"Oo nga pala birthday ko ngayon, nakalimutan kona" pagtawa ko

"kahapon kapa busy sa work julia, you have to rest today because it's your birthday we have to celebrate" saad nito

"Salamat sa cake andrei, i appreciate it" saad ko

"Make a wish Julia.

"Oo nga pala" saad ko at ipinikit ang mga mata para humiling na sana maging successful pa ang company ni andrei

"second birthday na kasama ako julia" saad nito

"Kaya nga salamat andrei, for everythin" pagyakap ko dito

"Tomorrow na ang flight natin papuntang Philippines at alam kung handa kana julia" saad nito at napangiti naman ako

"Yes I'm ready, ang tagal kung hinintay tong araw nato Andrei.

»»»

Ngayon ang araw ng flight namen ni andrei, hindi lang sa dahil gusto kong makapag higanti kaya ko gusto kung bumalik dito kundi gusto din bumalik dahil nandito ang masasayang alaala ko kasama si mama at ng mga naging kaibigan ko na ilan taon kung hindi nakasama at nakita, ilang oras din ang inabot namen sa byahe bago makapunta ng pilipinas.

"We're here Julia" saad ni andrei at kinuha ang kamay ko para alalayan.

Ito nayung araw na matagal kung pinag planohan kung babalik bako dito sa lugar kung saan may mga panget akong alaala o kung mag sta-stay nalang ako sa malayong bansa at hayaan nalang ang lahat pero ngayon pinili kung bumalik at ipakita ang bagong ako na palaban at walang aatrasan na laban.

"Good morning Mr.qway naiayos kona nga po pala yung bahay niyo" saad nung isang lalaking sumalubong saamen sa airport

"What time is it? Tanong nito

"10 am po mr.qway

"Are you hungry Julia? Tanong nito

"No, I'm not andrei" saad ko

"are you sure? Paguulit pa nito

"Yess I'm sure" nakangiti kung saad

"ako napo niyan ms.fajardo" pag agaw saaken ng mga gamit ko ng isang security guard

"Thank you, andrei anong oras pala ang event mamaya? Tanong ko rito

"It's 7 pm Julia. Saad nito

Ngayon ay naka sakay kami ng van papunta kung saan ang bahay ni andrei sa direksyon na pupuntahan namen ay familiar dahil dito rin sa village nato naka tira si clark.

"Nakalimutan kong sabihin sayo Julia, dito din yung bahay ko sa village nato, dito ako lumaki dahil binili to ni mom when i was 10 years old" saad nito at ngumiti naman ako

"Mas maganda na nandito tayo para mas lalo nating masubaybay ang bawat kilos nila" saad ko

"Madalas kung makita dito dati si Mrs.montaire i see her as my ideal successful women pero sa ugali niya at ginawa niya i hate her so much"dagdag ko pa rito.

»»»

Naghanda ako ng susuotin ko galing pa ito sa isang sikat na designer sa america kung saan kami madalas mag pagawa ng gown kung may mga events kaming pupuntahan.

Tapos narin akong lagyan ng make up at naka lugay ngayon ang hanggang balikat kung buhok. Sa loob ng dalawang taon ang dami nagbago sa pagkilos ko at pananamit ko na dati ay simpleng coat lang ang suot ko pero ngayon punong puno na ang closet ko ng mga mamahaling damit at gamit bunga ito nag pag tratrabaho ko sa america.

Naka ipon nadin ako ng malaking mahalaga sa bank account ko, kaya agad ko namang binayaran ang hinuhulog hulugan kong pambayad sa ospital ni mama noon pati lahat ng utang ko dito sa pilipinas na bayaran kona.

Kaya araw araw kung ipinagpapasalamat sa panginoon na nakilala ko si andrei.

"You look stunning Julia as always" saad ni andrei ng makapasok sa kwarto ko at napaka ngiti naman ako dito

"are you finish julia? Let's go" saad nito at inaabot ang kamay nito at agad ko naman itong hinawakan

"Thank you julia, dahil sayo mas hindi naging boring ang dalawang taon ko" saad nito

"it's nothing andrei sakabila ng ginawa mo saken kulang payun"sagot ko naman dito

Ng makarating nakami sa event ng mga halos may sariling company ang mga invited dito kaya habang nasa loob palang kami ng sasakyan naaaninag kona ang mga nakakasilaw na camera na kanina pa fla-flash.

Ng makababa kami ni andrei mas lalo pang lumiwanag at kanya kanyang litrato ang nagsisikuhanan sa magkakaibang camera.

Nakahawak lang ako sa braso ni andrei hanggang makapasok kami sa loob ng mismong event magkakaibang mapuri at bati ang aming natatanggap at ang iba padun ay ang mga dating kakilala ng magulang nito.

"It's you Andrei, long time no see kailan kapa nakabalik? Tanong ng isang lalaki

"Cyler, kahapon lang ang flight namen.

"Almost five years din tayong hindi nagkita dude i miss our bond" saad pa nito

"Ah cyler si julia nga pala, vice president ng Qway company" pagpapakilala nito saaken

"oww i got it now, ang akala ko guest ka na artist mula sa america you look so gorgeous Julia" saad nito at nakipag kamay saaken

"So andrei and julia let's continue our conversation later" saad nito upang magpaalam

"Good evening Mr.florez" nakangiting bati ni andrei

"Oh god ikaw naba yan andrei? Tanong ng isang matanda

"Yes po Mr.florez

"Hindi ako nagkamali kamukang kamuka mo ang daddy mo, you both handsome" pagngiti nito

"Kamusta na po kayo Mr.florez? Tanong nito

"I'm fine as always, pero ikaw ang ingay ng company mo dito i know masaya ang daddy mo sa pagpapatakbo mo ng Qway Company.

"Sana nga po" saad nito

"Pwede mo ba kung ipakilala sa wife mo? Sa tanong nito ay bigla kaming nagtitigan ni andrei

"She's the vice president of Qway Company Mr.florez" saad nito

"Ow I'm sorry akala ko siya ang wife mo pero alam ko na ngayon kung bakit ang ganda ng takbo ng company mo dahil ang ganda ng nagpapatakbo dito" saad nito at napatawa naman kaming dalawa ni andrei

"Habang busy sa pag uusap ang lahat bigla nalang bumuhos ang atensiyon ng lahat nung makababa ang isang lalaking nag ngangalang Clark Montaire. Kasama nito si trixie ang babaeng puno ng kaartehan sa buhay.

"His here julia" bulong ni andrei

"So pretty Ms.trixie! Sigaw ng ilang photographer

"Mrs.montaire are not here today because of some personal reason" saad ni andrei

"hindi nako makapag hintay na makita sa muka ni trixie ang inis" bulong ko

"Ilang minuto nalang at makakaharap monadin sila Julia.

Itong oras nato nakikita ko si clark na kasama si trixie sa kabilang table nag uusap pero muka namang seryoso ang muka ni clark.

Maya maya lang ay nakikita kung papalapit si Clark at trixie kay andrei, sa pagkakataon ito ay wala akong nararamdaman na kahit na anong kaba at takot na finally makakaharap korin sila.

"Good evening, your Mr.Qway right? Tanong nito at ito ang unang beses na muli ko ulit narinig ang malalim niyang boses

"Yes I'm Andrei Qway and your?

"Clark Montaire, thank you for choosing my company" saad nito at agad ko naman iniharap ang sarili ko para lubusang makilala nila

"Btw I'm trixie...naputol ang pag papakilala nito ng makilala ako at makita ako ganon si clark ang mga mata nito ay nanlaki

"Ow! I'm shock Ms.f-faja...nevermind i even forgot your name, i didn't recognize you, you look different" natatawang saad nito at sinabayan kolang ito sa pagtawa

"Dalawang taon kang hindi nagpakita bilang secretary ni clark may bago kana palang boss ngayon ang swerte mo din noh puro mayayaman ang target mo para sa posisyon na secretary" dagdag pa nito

"She's not my secretary Ms.trixie, she's the vice president of Qway Company" ng sabihin yun ni andrei ay nanlaki ang mga mata ni trixie at kita mo naman na muka ni clark ang pagka gulat.

"Are you joking me Mr.Qway? Tanong pa nito

"Bakit hindi kaba naniniwala na Vice president ako ng isa sa mga sikat na company sa america" pagbabara ko dito

"No way, never isa kalang secretary noon impossible" saad nito at kita naman ang pag awat ni clark kay trixie

"Good to hear that Ms.fajardo I'm happy for your success in America" saad ni clark na alam kung hindi totoo yun

"I Didn't know na kilala niyo pala ang isa't isa Mr.montaire? Tanong ni andrei dito

"Yes naging secretary ko siya 2 years ago" saad nito na lalo kong ikinainis ko dahil sa confident niyang pagkasabe

"So mas maganda yun dahil kilala niyo naman na ang isa't isa mas mapapadali ang trabaho" saad ni andrei

"Whatever" bulong ni trixie

"Masaya ko na makasama kayo sa trabaho Mr.montaire" pamemeke kung ngiti

"Same to you Ms.fajardo and Mr.Qway, again thank you for choosing my company" kunti nitong ngiti bago umalis at kita naman ang pagsunod ni trixie kay clark

"Gumaan yung pakiramdam ko andrei nung makita sa mga muka nila ang gulat ito palang yung simula.

"Punta nalang ako sa restroom andrei" pagpapaalam ko

bago pako tuluyan makapasok ng Cr rinig kona ang boses ng isang babaeng sumisigaw sa loob.

"Oh my god! I can't believe that girl! sinira niya ang mood ko, ano bang tingin niya sa sarili niya e dati lang naman siyang secretary ni clark, vice president really? paano naging vice president ang isang babaeng low class" saad nito bago ako makapasok

"Speaking of witch" pagtataray nito ng makita ako

"hindi pala ko nakapag pakilala ng maayos sayo Ms.trixie, I'm julia fajardo the vice president of Qway Company, let's be friends kalimutan muna yung nangyare noon satin.

"are you joking me? Friends? Ano sa tingin mo wala kung friends, I'm sorry but i have more friends than you have" pag tawa nito

"I know marami kang friends at alam kung toxic at fake yun" saad ko

"What? What did you say? Galit na tanong nito habang ako ay chill lang sa re-retouch ng lipstick at powder

"Anong sa tingin mo porket vice president kana, pwede monalang akong ganyanin, so f*****g no" gigil na saad nito at pinagtangkaan akong sabunutan

"Sige gawin mo, sino kaya ang low class saating dalawa" pagbabanta ko dito at tinignan ito mula baba hanggang taas upang mas lalo pa itong mainis

"Remember this Julia, Mali kanang kinakalaban mo" pagdidiin ito saaken

"Kung sa tingin mo matatakot moko, galingan mo dahil hindi manlang ako nakakaramdam ng kaba sayo, atsyaka gusto korin tandaan mo na hindi na ako ang dating julia nakilala mo" sagot ko dito bago lumabas at rinig ko ang inis niyang sigaw kaya mas lalong gumaan ang pakiramdam ko.

10 o'clock na ng gabe at hindi parin natatapos ang event, tapos nadin mag bigay ng speech si andrei at halos lahat ay nagulat na nandito siya sa pilipinas dahil nga madalas ay nandoon siya sa america kung saan nadoon ang company.

Mula sa malayo kita ko ang pagsuot ng coat ni clark kay trixie dahil lumalamig na sa loob, napahawak din ako sa balikat ko dahil naka tube na dress din pala ako, medyo nararamdaman konadin yung lamig at buti nalang nandyan si andrei para ibigay ang coat nito saaken.

"Thank you andrei, pero ikaw hindi kaba nilalamig? Tanong ko dito

"I'm fine julia, mas kailangan mo yan" saad nito at napangiti naman ako

"late na baka pagod kana andrei, pwede naman na tayong umuwi" saad ko

"Pero ikaw andyan pa sila Mr.montaire at Ms.trixie" saad nito

"It's okay sapat na yung nangyare ngayon, maraming pa namang araw andrei" saad ko dito

"Okay let's go, marami nadin akong maiinom if mag sta-stay tayo" natatawang saad nito

Paglabas namen ng venue ay nakita kodin na mukang aalis nadin si clark pero hindi nito kasama si trixie.

"Nag enjoy kanaman ba Julia? Tanong nito

"yess nag enjoy ako andrei, hanggang ngayon iniisip ko parin yung naging reaksyon ni trixie para siyang sasabog sa inis kanina" saad ko habang naka hawak sa braso ni andrei at hinihintay ang kotse nito

"maghintay lang tayo ng ilang minuto darating nadin yung kotse ko" saad nito

"Julia" boses na tumawag saken

"Mr.montaire" saad ni andrei

"Gusto kolang sanang maka usap si Ms.fajardo in private conversation" saad nito

"I'm sorry Mr.montaire pero bukas pa ang meetings natin kaya wala tayong dapat pag usapan" saad ko at sakto dumating na ang kotse ni andrei

"See you tomorrow Mr.montaire "pagpapaalam ni andrei

"Excuse me" saad ko bago pumasok ng kotse

(Hindi ko akalain na nagawa ko yung mga bagay na akala ko imposible)

Ngayon ay nasa tapat ako ng Montaire Company kasama si andrei, wala parin naman nagbago sa company nato nanatili paring maganda pero nakapa lungkot ng loob nito para saken,

Dahil may mga employees na hindi na tratrato ng tama.

"Simula na ng pagbagsak ng company nato" saad ni andrei

"I'm sorry mom pero kailangan ko tong gawin" dagdag pa nito

"ang akala nila nandito tayo para mag invest ang hindi nila alam nandito tayo para ubusin lahat ng shares nila hanggang sa ang company nito ay maging atin" saad ko

"Ipangako mo saken julia na hindi hindi ka maaawa kay clark " saad nito madaling ipangako dahil kilala ko si clark never ko siyang nakitang kawawa kaya alam kung hindi madali itong gusto kung mangyare.

"I promise andrei" i mean that

»»»

Welcome to my company Mr.Qway and Ms.fajardo, please have a seat" pagbati ni clark

"I noticed Mr.montaire that you have so many stuff in your office" saad ni andrei habang inililibot ang mga mata sa paligid ng opisina ni clark ako naman ay umupo lang na parang walang pakialam

"Ms.fajardo say that too before, maybe you can ask her my reason" sagot naman ni clark na ikinataka ko

"I'm sorry Mr.montaire but i forgotten, did i say that to you? Sagot ko na ikina tahimik nameng dalawa

"Btw what's the plan Mr.montaire? Do you hava any plan para tumaas lalo ang ratings ng company niyo because i don't want to waste my money for nothing" saad ni andrei

"I highly recommend the charity or event Mr.Qwyan if you think so" sagot nito

"Charity?

"Yes, what about charity for the orphanage? What do you think Ms.fajardo? Tanong nito na ikinagulat ko pero syempre dapat kalmado lang at hindi dapat ipahalata

"I think Mr.montaire have a great idea" saad ko

"Thank you Ms.fajardo, because Mr.Qwyan kung tutulong tayo sa mga nasa orphanage at subukan natin gamitin ang mga bagong product na ilalabas ng company sakanila siguro maraming tao ang matutuwa, and because of that tataas ang ratings ng company and like what you said ayaw mong masayang ang pag invest mo" saad nito

"Wait Mr.montaire i don't understand you, gusto mo bang makatulong sa mga nasa orphanage or gusto molang silang gamitin para tumaas ang ratings ng company mo tama ba ako? Tanong ko dito at kita sa muka niya ang pagkadismaya sa mga sinasabe ko

"Hindi lang naman sa pagtaas ng ratings ang iniisip ko Ms.fajardo kundi ang makatulong din lalo na sa mga bata like i always do for them"saad nito

"Okay saken ang mga orphanage Mr.montaire pero ang problema meron kabang alam na orphanage? Tanong ni andrei

"Yes I'm very close to them" saad nito at hindi ko alam kunh anong mararamdaman ko kung matutuwa bako o hindi dahil hindi niya parin nakakalimutan yung lugar kunh saan ko siya nakitang masaya.

(Kamusta na kaya yung mga bata sa orphanage?)

Maya maya lang ay natapos na ang pag uusap namen sa loob ng opisina nito, habang palalabas kami ng opisina ni clark nakita ko ang dati kung office kung saan ako nag pupuyat bilang secretary, naaalala ko yung panahon na puro encode lang ang ginagawa ko na halos mangalay na ang mga mata ko para lang makaipon ng pera.

Nawala din sa isip ko at hindi ko napansin na wala na pala dito si janine at mukang hindi nasiya dito nag tratrabaho, naiba nadin ang ayos ng pinag pwe-pwestohan niya dati.

(Saan nakaya siya nagtratrabaho ngayon, at bakit wala nasiya dito?)

"Let's go Julia" saad ni andrei at sumunod naman ako dito

At habang nasa kotse kami ni andrei at traffic nakita ko si nicole at venice na naglalakad malapit sa kotse na sinasakyan ko.

"Nicole, venice" saad ko at napatingin naman si andrei

"What's wrong Julia? Tanong nito

"Yung mga kaibigan ko andrei" saad ko at bubuksan ko nasana yung pinto ng pigilan ako ni andrei

"Wag mona ngayon julia" saad nito at napatingin ako sakanya

"Bakit mga kaibigan ko sila andrei" sagot ko naman dito

"Pero julia makinig ka, hindi pa ngayon ang oras para makita at makausap mo sila mag hintay kalang dahil ayoko kung ma distract ka at makalimutan muna yung plano natin" saad ni andrei

"Pero kase...

"Hindi pa ngayon julia" pag ulit nito

Sa mga oras nato nakinig ako kay andrei dahil tama siya na ayaw niya lang akong ma distract, dumaan sa harap ko ang mga taong nagmamahal saken ng totoo at alam kung nag aalala sila saken pero wala kung magawa. Gusto ko silang makita at mayakap at makasama ulit kagaya lang noong college kami.

(Kamusta na kaya sila nicole at venice? sana hindi sila galit saken dahil umalis ako ng walang paalam?)

Sa ngayon wala pang may alam kung ano ba talagang nangyare saken, tanging si andrei lang ang may alam at pinagkakatiwalaan ko ngayon.

Alis dos na ng madaling araw pero hindi parin ako makatulog dahil sa kakaisip kayla nicole at venice para ulit akong nasasaktan dahil hindi ko sila magawang kausapin at puntahan na parang dati ay hindi kami nakakapaghiwalay ng matagal.

"Bakit gising kapa julia? Boses na narinig ko

"Sorry Hindi pa kase ako makatulog Andrei" sagot ko

"Umiinom kaba ng mag-isa?

"Kunti lang para antukin lang ako" saad ko at tumabe naman ito saaken at kumuha din ng baso

"Sabihin molang saken kung may problema ka julia alam mo naman na handa akong makinig sayo kahit ilang oras pa" pag tawa nito

"I know andrei, iniisip kolang naman mga kaibigan ko pero tulad nga ng sinabe mo mag hintay lang ako pagkatapos ng plano natin babalik din naman ako sakanila" saad ko

"Don't worry julia malapit lapit nadin hindi alam ni Mr.montaire na hindi talaga ako mag i-invest sa company niya doon palang lugi na agad siya.

"Si Mrs.montaire, gusto kona siyang makita" saad ko

"Sa isang linggo na ang uwi niya galing france, for sure sa Montaire Company agad ang punta non.

Habang kinakausap ako ni andrei hindi ko namalayan na nakatulog napala ko sa bar area.

"Goodnight julia" bulong nito