ALLY’s POV
“Hindi mo pwede akong iwan, Ninong… hindi mo pwedeng totohanin ‘yong kinatatakutan ko na baka bukas wala ka na… Kasi walang ibang pupuntahan ang mga pangarap ko kundi mga bisig mo. Wala akong balak tumanda na mag isa at hindi kita kasama.”
Suminghot ako, hinabol ang aking hininga, tapos pinatong ko ang noo ko sa kamay niyang may swero, hinahalikan iyon paulit-ulit. Parang takot na takot akong mawala siya. Umangat ako ng bahagya at ipinatong ko ang aking ulo sa dibdib niya. Umiyak ako nang umiyak at nagpapasalamat sa Diyos na binigyan pa niya ako ng pagkakataon na bumuo ng pangarap ang lalaking mahal na mahal ko.
“Kahit ilang beses pa tayong durugin ng mundo, kahit ilang putok p ang tumama sa katawan ko mula kay Margaret, kahit suntukin pa tayo ng buong Cavite — ikaw lang ang
