To Marry The Prince

Chapter 48: Peaceful Morning

“Anong sinasabi nila Ira at Dan?” napatalsik mula sa mga kamay ni Aliyah ang hawak- hawak niyang libro dahil sa biglaang pag pasok ni Prinsipe Kairo sa kuwarto niya. She’s wearing her pajamas still. It’s six in the morning, and she’s preparing for her lessons in the morning when her fiance stormed in.

“What the hell? Bakit biglaan kang nandito?” sigaw ni Aliyah habang tinitignan si Prince Kairo na biglaang pumasok na lang mula sa kanilang secret door. “Bakit biglaan kang nandito ang aga- aga pa?”

“Lumabas ako nang kusina, tapos ang aga- aga naririnig kong pinag- uusapan nila kayong dalawa ni Moira. Bakit sa narinig ko, parang ang sama na ng mga sinasabi nila. Parang ang mga naririnig ko, mayroong mga hindi ka ikinukuwento sa akin?”

“Hoy, ang aga- aga mong pumapasok sa kuwarto ko. Tapos ikukuwento mo lang ‘yong chismisan nilang dalawa sa labas? Hindi ko pa nga nakakausap ‘yong dalawa ngayong araw. Ano ba ang naririnig mo?”

The Prince sat down in her bed without even saying anything. Looking at his woman, he pouted and crossed his arms, “Bakit hindi mo sinabi na sobrang sasama ng mga sinasabi sa’yo ni Moira? I didn’t know, sana mas maaga nating nagawan ng solusyon. We should let her leave the palace and take all of her problems with her instead of you dealing with her negativity.”

“Ano ka ba, hindi naman nagiging problema sa akin ngayon ‘yan. Si Dan at Ira pa lang nga, hindi na niya kayang daanan. Hindi ko na nga kailangan na pag isipan kung papaano pa siya makakausap ulit after ng pagsisinungaling niya, kasi sila na rin ang nagsabi sa akin na sila na raw ang bahala. Ewan ko lang kung ano ang gagawin nila ngayon,balak nilang kalabanin.”

“Pinag- uusapan na nga nila roon kung paano ka raw nila maipag hihiganti. Kung hindi ko pa sila narinig, hindi ko pa malalaman mula sa kanila kung paano ka niya kinawawa ng babaeng ‘yon habang pilit kang pinapaniwala na mayroon kaming relasyon na dalawa. Alam mo naman ‘di ba? Hindi kami nagkaroon ng kahit na anong koneksyon-”

“Kairo, it’s okay-”

“No, it’s not. Hindi mo ipinaalam sa akin na kaya pala ganoon na lang kabilis na nag bago ang isip mo tungkol sa kasal dahil ang buong akala mo, mayroon kang nasisira sa pagitan namin. Well, I kinda realized that, but I didn’t think that it was this severe. How the hell did you let that girl walk over you and discredit your f*cking success? Hindi ka dapat pumayag nang ganoon.”

Aliyah sighed, “I know… Kairo, I know. Even me, I am questioning why I let her succeed on doing so. I thought it was where I should stand. I didn’t have the courage to stand my ground. Hindi ko kasi alam kung maniniwala ako sa kan’ya o kung paninindigan ko kung sino ako rito sa posisyon sa palasyo- natatakot ako Kairo eh. Kasi baka mali na ang mga nalalaman ko, baka ako na lang ang maging mayabang ang lagay. Baka kasi mapahiya lang ako. Alam mo na,” tahimik na tumawa nang mahina si Aliyah. “I was too scared, I thought I was the one that was out of place. But now, I understand it all, okay? It’s fine. I can tell you honestly, that I am accepting my place at the palace and I am the only woman that has the right to be with you. I am the future princess of Aztariya, and Moira could never take that away from me.”

“Dapat lang talaga na hindi mo makakalimutan ‘yan. Aliyah, don’t let them ruin you and your happiness. You are the Princess and you should never lower yourself for others.”

Hindi alam nila Aliyah at Prinsipe Kairo na habang narito sila sa kuwarto ay busy sa kusina sila Ira at Dan na nagluluto ng mga ihahain nila sa mahal nilang si Lady aliyah. Dan is sitting at the chair while swiping on her phone non- stop. She’s monitoring the comments online, trying to see what the people are saying about Aliyah and Prince Kairo. Araw- araw na niyang tinitignan ang pulso ng mga tao sa kanilang dalawa

“Ano kaya ang gagawin ni Prince Kairo?” tanong ni Ira habang hinahalo ang niluluto niyang lomi. “Baka mamaya mapagalitan tayo ni Lady Aliyah, kung anu- ano pa naman ang mga sinasabi natin kanina. Tunog tuloy tayo masasamang tao, ‘yon ang bumugad sa kan’ya ganoong kaaga- aga. Nakakainis, hindi ko na dapat sinabi na balak kong kalbuhin si Moira dahil sa baho ng bunganga niya.”

“Gagi, hindi naman masama ang mga sinabi natin ha? Kasi totoo naman talaga na si Moira ang may kasalanan kung bakit nagkaroon ng problema si Aliyah at Prince Kairo. Siya rin ang kailangan na maparusahan at magsisi, hindi tayong dalawa. Kung ako nga lang ang masusunod, siguro ay pinatalsik ko na mula rito sa palasyo ‘yang makapal ang mukhang Moira na ‘yan.”

The loud tapping of heels against the marble tiles echoed in the huge palace kitchen. Immediately, Dan and Ira exchanged meaningful looks. They can tell who the woman is as she walked closer and closer to them from the entrance that came from the garden.

“Ano ba ‘yan, biglaan nalang na nakakaramdam talaga ngayon ang mga masasamang elemento, ano?” Ira made sure that Moira could hear that pretty well. Hindi nga siya nagkakamali dahil sobrang sama na ng tingin ng babae sa kanila.

“Kapag talaga walang magawa na kahit anong matino, kahit na ano nalang ang pinagsasabi sa mga tao. Kahit na sa mga kailangan mong igalang. Ang lalakas talaga ng loob! Ang aga- aga pa nga lang at narito na kayo’t naninira? Have you woken up yet? Mukhang nasa kabilang mundo pa kayo at hindi pa rin kayo bumabalik sa katotohanan.”

“Moira,” natatawang tawag ni Dan sa kan’ya. “Ngayon pa lang kita nakita nang malapitan pero wow! Sobrang lakas ng loob mo pala talaga. Alam mo ba kung ano ang pinag uusapan namin?”

“Obviously talking about me behind my f*cking back. Bakit? Sino ka ba? Sa tingin mo ba, porket alalay ka no’ng saling pusa rito, kaya mo na magmayabang? Nakakahiya naman, girl. Wake up-”

Natigilan si Moira nang biglaan na tumawa nang napakalakas ang dalawang babae.

“Ira, sabihin mo nga rito sa babaeng naka heels pa at daig na daig ang susunod na prinsesa sa kaartehan kung sino lang naman ang naka- usap natin nang napakaaga. Baka mamaya kapag nalaman niya na, siya na mismo ang magising sa katotohanan. Mas mabuti na sigurong magising na siya ngayon.”

“Sure,” she started giggling. “Si Prince Kairo lang naman,” nanlaki ang mga mata ni Moira nang marinig ‘yong sinabi ni Ira. The two of them can’t tell, but Moira’s palms started sweating.

“So? What the hell do you want me to say about that? Gusto niyo lang na I-share?” she rolled her eyes and proceeded to grab herself a cold bottle of water.

“Hoy tange!” sigaw sa kan’ya ni Ira. She looked at her hand and back to Moira’s unbothered face, “What the hell? Hindi ka senyora rito, Moira. Ang lakas ng loob mo na kumuha ng tubig d’yan? Kahti na isang bote lang ng tubig ay hindi mo pa rin karapatan ‘yan. We have our own fridge, with things that we can consume. Respeto, alam mo ba ‘yon?”

“So? This belongs to Kai, what’s the problem?” Moira drank the water. “Tanungin niyo siya kung may pakialam siya. Kasi sigurado akong wala siyang pakialam at hindi siya mamomroblema sa simpleng pag inom ko ng tubig.”

“Wow,” Aliyah walked out with the prettiest lavender dress that she can find. She’s holding a camera since she wants to snap a couple of pictures of the beautiful morning in the garden. “I didn’t think we have a really intense meeting in the kitchen. Akala ko naman, nagluluto lang kayong dalawa. Kumusta naman, Moira? Masaya ba ang umaga mo? Sana nakatulog ka nang maayos.”

“Maayos naman, sana ikaw rin,” naka ngising sabi ng babae.

“Of course! Sino ba naman ang hindi magiging maganda ang tulog ko kung bago ako pumikit, ang mukha ni Kairo ang huli kong nakita. Ang saya- saya nga eh. Tapos ngayon, sa pag gising ko ang ganda rin dahil nasa kuwarto ko siya kaagad. Tinatanong kung anong kasamaan ang ginawa mo sa akin.”

“Can you shut the f*ck-”

“No,” Aliyah rolled her eyes and smiled so sweetly. “You better shut up, and leave please?”

“Are you out of your mind? Talagang ninanamnam mo ang kasinungalingan na isa kang prinsesa.”

She shrugged, “Kairo just told me that I should never let you make me feel bad or inferior ever again. Oh, may ikukuwento pala ako,” excited na ipinaypay niya pa ang kamay niya na parang niyayaya si Moira na mas lumapit para sa magiging kuwento niya.

“Alam mo ba ang sinabi ni Kairo nang tanungin ko siya kung kilala ka niya? Ang sabi niya, sino si Moira?” natatawa ito nang dahan- dahan. “Imagine, you told me how loving he is to you. You kept on claiming that you two are in a secret f*cking relationship, and he doesn’t even know who you f*cking are! This is so funny, hindi mo man lang alam na nabuking na ang kasinungalingan mo, pero pinapanindigan mo pa. Nako, kailangan mo na magising talaga ngayon na.”

“Sa tingin mo ba matatakot ako sa’yo?” Moira stood tall and walked over to stand beside Aliyah with her eyebrow raised really high. She starred her down meanly. “You better stop forcing it, Aliyah. Come back to you f*cking dancing and singing on command like a f*cking monkey.”

“Ang lakas ng loob. Parang may karapatan ka na pagtawanan ang trabahong pinaghihirapan ng marami. Anong tinira mo ba?” tanong ni Dan. “Ang taas ng tingin mo sa sarili mo, kahit na ikaw naman ang walang- wala sa posisyon.”

“Hayaan mo siya, Dan,” Aliyah giggled. “Sa tingin niya yata ay mai- intimidate ako sa katulad niya. Hindi naman na ako tinatablan ng mga banta mo. Kasi alam mo ba kung ano ang nangyari, Moira?”

Moira gulped while standing still, “Have you seen the fountain outside? It glows with purple water during night time. The Prince had it done that way since it reminded him of my unreleased song. We both agreed to get back together and continue with the marriage. We are getting married, ang saya ano?”

“You b*tch! Ano ang klaseng kahalayan ang ginawa mo para lang mahatak siya? Hindi mo na iniisip ang mga natatapakan mong tao. Katulad ko, talagang inagaw mo pa ang lalaking matagal ko ng mahal!”

Habang nagpipigil si Moira ng iyak at panggigigil, si Aliyah naman ay natatawa dahil sa tindi ng delusyon nitong babae sa harapan niya.

“Moira, ipapaalam ko lang sa’yo kung ano ang nangyari sa relasyon namin, ha?” she sat down on a stool and smirked as she reminisced. “During college, the two of us already met. We formed a really special bond during that time. Two glorious years, oh, let me tell you! It was phenomenal! We stuck with each other like we were in a loving relationship for more than two years! Tapos ngayon tignan mo, sobrang ganda ng nangyayari kasi kaming dalawa ay nakatakda na ngayon para magpakasal!”

Akmang itatapon na ni Moira ang hawak niyang tubig sa dalaga ngunit mabilis na sinagka ni Dan ang kamay ng babae.

“You better stop. Kahin na isipin, hindi mo na dapat ituloy,” sabi niya habang inililipat din ang tingin kay Ira.

Mukhang nakuha naman kaagad ni Ira ang gustong sabihin ni Dan. She pressed the button on a little walkie talkie that was inside her apron.

“Moira, talaga bang susubukan mo akong kalabanin?” Aliyah glared at her with a chilling smirk on. “Do you think you would win? In this place? Are you sure?”

Sumisirit pa ang tawa nila Dan at Ira dahil sa inis ni Moira. Halos mapa- iyak na ito dahil sa galit at inis dahil hindi niya na kayang kawawain ang babae ngayon.

“Mayabang ka lang kasi alam mong mayroon kang mga alipores dito. Alam mo na may kasama kang makakapanakit sa akin. Kaya lang makapal ang mukha mo dahil sa mga taong kasama mo. You know how to manipulate people, you use your fame to make every single person follow you and bow down to you. But I am different!” as Moira started yelling, two men came rushing in. “Kaya mo man na lasunin ang utak ni Kai, kaya ko pa rin na gawin ang lahat para maalala niya ang mga nakaraan namin na pilit mong tinapunan ng dumi mo. You would f*cking cry yourself to f*cking sleep after I successfully get him back. After he wakes up from your potion, you would be f*cking done. Believe me, we would end up together and you would be gone from here you f*cking disgusting homewrecker! You’re such a disgusting wh*re!”

“Oh- okay, that’s enough,” magkasabay na hinawakan ni Dusk at Dawn ang magkabilang kamay ni Moira habang nanginginig ito sa galit. They were forcing her to leave kahit na halos mag lupasay na siya para lang hindi siya mailayo kay Aliyah. Habang hinahatak siya ng mga lalaki ay napapaupo na siya sa simento.

Nang dahan- dahan siyang nahihila ay wala siyang hinto sa kahihiyaw.

“Let me f*cking go!” sigaw nito. “Leave me alone! Bakit ako ang hinahatak niyo? Let this b*tch out! Stupid f*cking sl*t!” her high heel flew to hit Aliyah’s chest. And every one fell quiet.

“Liyah!” Prince Kairo ran over to Aliyah with the most intense look of worry in his face. Halos nakakamatay ang tignin niya nang panlisikan niya itong babae na hawak- hawak ng dalawang lalaki. “Wala ka bang utak? Ano sa tingin mo ang karapatan mo para saktan ang Prinsesa ko? Do you f*cking want to die!”