"Mary anak, hindi talaga ako makapaniwala na nandito ka." Kanina pa suri ng suri si ante Marta sakin. Nandito kami sa pwesto niya sa palengke kong saan malapit lang din ito sa dagat.
"Nay picture lang yan para naman matigil kana," Pagmamaktol ni Becky habang pinapaypayan ang paninda nilang isda.
"Ikaw naman anak sinigurado ko lang naman kasi. Malaki kasi ang pinagbago ni Mary. Tignan mo mas lalo syang gumanda. Na miss ko talaga ang batang ito eh." niyakap ulit ako ni ante Marta. Tawa ako ng tawa dahil sa ekspresyon ng kanyang mukha ngayon.
"Na miss ko rin kayo ante," Sagot ko na ikinangiti ni Ante.
"Alam mo anak, Mary. Naalala ko tuloy ang nanay mo. Kamukhang-kamukha mo kasi sya." Bigla akong natahimik sa sinabi niya. Ang sakit ng aking didib ay mas lalong napunan.
"Nanay naman eh....
