Chapter 22.2
Ralix POV
“Carl!”
Isang matinis na pagtawag sa akin ang narinig ko. Nasa kalagitnaan ako ng pagdadamo nang sunod-sunod kong marinig ang tawag niya.
“Oh, wanted ka na,” pag-aasar ni Pia sa akin. Hindi ko siya pinansin. Inabala ko ang sarili ko sa pagdadamo. May hawak akong lingkaw sa kanang kamay ko. Wala gloves. Hindi na ako nagabala pang magtanong sa kanila kung meron man.
“Carl! Nand’yan ka lang pala,” mariin akong napapikit ng marinig ang tinig nito sa aking likuran.
Wala pa akong isang oras na nagdadamo dito sa ilalim ng kainitan. Mas gugustuhin ko ng mainitan buong maghapon. Magka-sunburn at malusaw sa initan kaysa makisama sa pamilyang intsik na ito na puro mga matapobre.
Hindi naman ganoong kalaki ang sahod dito pero patay katawan. Imagining Pia under the sun, sw
