Hinayaan na lang niya si Ken kung saan siya nito dadalhin. Kampante siya kung saan man sila tutungo basta kasama niya palagi ang binata. Pati ang puso niya ay kalmado lang. Hindi siya nakaramdam ng kakaiba, dahil alam ng puso niya na dadalhin siya ng binata kung saan siya magiging masaya. May tiwala kasi siya rito. Napatigil siya sa paglalakad nang tumigil din ito. Kunot-noong tiningnan niya ito.
"Ken, bakit?"
"Lover, puwedeng maglakad tayo ngayon? Gusto ko lang kasi na maghawak-kamay tayong naglalakad sa tabing-daan habang pupuntahan natin ang dapat nating puntahan. Puwede ba iyon?" Maaliwalas ang mukha nito habang tumingin sa kaniya kaya pati siya ay napangiti na rin.
"Oo ba, basta ba kasama kita okay na okay sa akin."
Ang ngiti nito ay sobrang nagpapatunaw sa puso niya at kampan
