Chapter 49

1611 Words

Hindi ko matanggap na sa ganoon kadali lang ay nawala na kaagad sa amin si Tatay. Pakiramdam ko napaka sama kong anak dahil hindi manlang kami lubusang nagkaayos bago siya nawala. Pinagsisihan ko na hindi ko manlang pinaramdam sa kanya na pinatawad ko siya lalong lalo na hindi at hindi niya naramdaman na mahal ko siya. Walang pagsidlan ang pagsisi na nararamdaman ko ngayon. Hindi ako papayag na hindi ito mabigyan ng hustisya. Kay bilis lang ng panahon, si Tatay nandito sa aking harapan at nasa loob nang kabaong. Ang aking mga luha ay walang tigil sa pagpatak. Parang sasabog ako sa galit dahil sa nangyari sa Tatay ko. Si Abegail ay hindi niya ako kinakausap kahit magkatabi ngayon. Ramdam ko na masama ang loob niya sa akin. Nakatitig lang siya sa kabaong ni Tatay habang umiiyak na walang bo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD