Uneasiness
241 Words
Chapter 3
Jeannette Pov
Kanina pako pa baling baling ng hega pinipilit kong ayusin at pakalmahin ang sarili. Gusto kong magpaka lunod sa antok at tuluyang matulog nang pansamantala kong malimutan ang mga nangyayaring kabalintunaan sa akin.
Ngunit ang pag pikit ko ng mga matay wala ding magandang idinulot sapagkat sa bawat pag tabon ng mga talukap koy tanging mukha niya lang ang aking nakikita .
Ang kanyang tindig, postura, pangangatawan, boses at amoy alam na alam ko yun.
Naka rehistro ang lahat ng yun saking diwa ang tanging naiiba lang ay ang kanyang mga mata. Kung datiy halos pag hanga pagmamahal at tuwa ang nakikita ko sa tuwing tumititig siya sa akin, ngayoy mga matang walang buhay, blangko walang emosyon at malamig. Masakit ! Sobrang sakit na yung dating taong sobrang mahal ka, sobrang maalaga at maasikaso sayo ngayoy mistula kang walang puwang kung tingnan
Hindi kasi siya yan , yun ang sabe ng isip ko ngunit ang puso koy d sumasang ayon. Mistulang may sariling diwa ang puso kong sumisigaw na ang taong nakikita ko ay ang taong pinaka mamahal ko .
Kung siya yan, bakit nung nakita ka niyang lumuha sa una niyong pagkikita ay d man lang siya lumapit? Bkit d ka niya niyakap at inalo! Alam mo naman sa sobrang pgmamahal niya sayo noon kunting lungkot mo lang ay na wiwindang na siya.
Mistula akong baliw sa kaiisip kung mag tatagal ako ditoy siguro matutuluyan ako.
- Writer
