“Ano Sanj? Alam mo ba?” Ulit na tanong ni Kylie.
Ilang sandaling katahimikan ang namayani sa kanilang dalawa. Hindi ko alam kung bakit hindi sumasagot si Sanjoe. Bumuntong hininga ako, hindi ko na alam kung handa ba talaga akong marinig kung ano man ang sagot niya.
Dahan-dahan akong lumayo sa pinto at nagtungo nang muli sa kama. Humiga ako at tinitigan ang kisame, mas mabuti na sigurong ‘wag ko na lang muna malaman.
Tila wala akong buhay na nakatitig sa kisame habang may mga luhang bumababa mula sa aking mga mata. All the things that’s happening to me feels like a nightmare. Kung sana nga ay bangungot na lamang ang lahat ng ito, sana ay magising na ako. Ang sakit na, ubos na ubos na ang lakas ko.
Hindi ko alam kung kakayanin ko pa ang mga pwede pang mangyari, hindi ko alam kung hanggan
