“Does it take forever for you to finish?”
Naguhitan na naman ng kunot ang noo ni Baxter. Hindi tuloy siya magkandaugaga sa pagbaba sa hagdanan. Ang taas pa naman ng takong ng sapatos niya.
Inilapag nito sa mesa ang hawak na magazine at tumayog. Mas naging kabado tuloy siya na lumapit dito na ayaw siyang tantanan ng mga mata. Pero kahit kabado, nagawa niya pa ring pag-aralan ang kabuuan nito. Eye-catching pa rin hanggang ngayon kahit na nga long sleeves polo at slacks lang ang suot. Ngayon niya lang yata napagtanto, may mga tao palang binabagayan ng pagsimangot.
“We better get going.”
Nagpatiuna itong maglakad palabas ng bahay. ‘Di man lang siya inalalayan na halos matumba. Matagal na rin kasing hindi siya nakapagsuot ng heels. At itong suot niya, nakakaasiwa. Masyadong mababa ang cut
