“NAGTATAMPO ka pa rin ba sa akin?” untag na tanong ni Maybel sa binata habang lulan na sila ng kotse nito. Pauwi na sila sa bahay nito.
Simula kaninang tanghali ay hindi pa rin umiimik sa kaniya ang binata, maliban na lamang kung tungkol sa trabaho ang sasabihin nito sa kaniya.
Banayad siyang nagpakawala ng malalim na buntong-hininga nang lingunin niya ang nobyo na nasa drivers seat. Alam niyang nagtatampo pa rin ito ngayon dahil sa nangyari kanina. Buong lunch nila kanina ay tahimik lamang ito. Tanging sila lamang ni Azmon ang nag-uusap.
“Sorry na kasi,” sabi niya rito at inabot niya ang isang kamay nitong nakapatong sa manibela. Kinuha niya iyon at ipinagsalikop ang kanilang mga palad. “Sorry na. Huwag ka ng magtampo dahil sa mga nangyari kanina.” malambing na saad niyang muli.
Mala
