CHAPTER 63
Isasara ko na sana ang pinto ngunit hinarang niya ang kanyang sarili. Naipit siya!
“Aw!” sigaw nito sa akin. Kinain naman agad ako ng konsensya ko dahil naipit ito. Pero kasalanan niya pa rin dahil humarang siya!
“'Wag ka ngang humarang- harang d'yan! Umalis kana!” hindi ako nito pinayagan na isara ulit ang pintuan. Muli itong humarang sa pintuan kaya mas lalo akong nainis.
“Ano ba! Sinabi ng umalis ka, eh! Bakit ba ang tigas ng ulo mo?” dahil sa ginawa kong pagsigaw ay napatingin sa amin ang mga kapit- bahay ko sa labas. Sa inis ko ay sinamaan ko sila ng tingin. Mga chismosa. Wala na namang magawa sa buhay at nanonood dito. Ano sa tingin nila? Na sine ito?
“Why are you mad at me?” tumaas ang kilay ko. Sasabihin ko sana sa kanya lahat ng mga nakita ko kahapon sa mall. Pe
