Iris POV
"Buhay si Angelo, Iris. . "
Parang nanlamig ang buong katawan ko sa sinabi ng matanda sa akin.
"A-Ano?" nautal kong tanong.
"Ang anak mo, Iris. . . Buhay siya. Buhay ang anak mo." umiiyak na sabi niya. Hindi na rin ako nakagalaw nang hawakan niyang dalawang kamay ko at biglang siyang yumuko sa harapan ko. "pasensiya na. . pasensiya na, Iris. . Kasalanan ko ang lahat."
"A-Anong. . . Anong sinasabi niyo? Anong buhay pa?" umiiling at naguguluhang sabi ko.
Pilit kong inalis ang kong inaalis ang kamay niyang nakahawak sa akin at pilit na itinatayo ang matanda mula sa pagkakaluhod niya dahil gumagawa na kami ng eksena at naagaw na namin ang atensyon ng ibang tao.
"Tumayo po kayo, Tiyang, at magpaliwanag po kayo sa akin ng maayos. Upang mas maintindihan ko po ang sinasabi niyo.
