NATHAN'S POV
“Nat… It was a wonderful and great day again,” Mikko said nang maihatid niya ako rito sa boarding house na inuupahan ko.
Ngumiti naman ako sa kanya at marahan na tumango.
“Wala iyon. Naging masaya rin naman ako,” wika ko naman sa kanya.
“Um, oh paano, dito na ako at magkikita-kita pa kami ng mga barkada ko,” he said.
Muli na naman akong tumango sa kanya.
“Salamat ulit, Mikko,” pahabol kong sabi.
“Sa uulitin, Nat.”
Marahan na pagtango at ngiti ang akin nang isinukli sa kanya.
“Mag-iingat ka.”
“I will. See you tomorrow,” sabi niya bago tuluyang tumalikod at pumasok na ng sasakyan niya.
Nagbusina pa siya senyales na aalis na siya.
Kumaway lang ako nang bahagya bago siya tuluyang lumarga.
Pagkaalis ni Mikko ay nagdesisyon akong m
