Chapter 42: Suspecion
BASANG-BASA na kami pareho ni Azul ng ulan. Dahil si Wez lang ang sinigurado niya na hindi ito mauulanan, na kahit isang patak lang ng tubig ay wala. Malamig nga dahil sa aircon ng mansyon nila pero dahil nakayakap siya sa akin ay napapalitan iyon nang init.
Ramdam na ramdam ko ang matigas niyang dibdib na nakadikit sa likuran ko. Ang mga braso niyang nasa baywang ko at ikinukulong ako ng mainit niyang katawan at ang pamilyar niyang amoy.
“A-Alam ko kung gaano kita nasaktan noon. . . Pero hindi ba ako puwedeng bumawi sa inyo ni Wez, Eljehanni? H-Hindi ko ba puwedeng akuin ang responsibilidad ko sa anak natin? W-Wala n-naman akong ibang gusto pang hilingin. . . Kayo lang naman ni Wez. K-Kayo lang ang gusto kong m-makasama, Eljehanni. . . M-Mahal kita. . . M-Mahal p
