Chapter 43: Sermon
SERYOSONG tinitigan ko ang mukha ng anak ko. Nagulat ako dahil parang isa siyang imbestigador na ang husay mangilatis. Alam niya raw na nagsisinungaling ako at talagang napansin pa niya ang color eyes ko.
Ang bata-bata pa niya para mapansin niya ang mga bagay na iyon. Makulit lang talaga siya at palatanong.
“You are my father, Azul?” muling tanong ni Wez at sa timbre pa lang ng boses niya ay halatang nakikiusap na talaga siya. Nakaramdam naman ako nang awa sa kaniya kaya hindi na ako nagsalita pa.
Naramdaman ko ang pagsulyap ni Azul sa ’kin pero hindi ako nag-abalang tumingin din sa gawi niya. Hinayaan ko na lamang siya at bahala siya kung ano ang isasagot niya sa aking anak.
Lumuhod na siya sa tapat ni Wez at hinawakan niya ang maliit nitong mga kamay. Nagulat pa n
