Napayuko na lang naman si Joymi. "I am sorry," sambit niya. Hindi niya alam kung ano ang eksaktong dahilan kung bakit humihingi siya ng tawad but she somehow feel sorry for being what she is. She's sorry for being not good enough and she's very sorry for everything.
"You don't have to be sorry, Joy." Ikinulong ni Franz ang maliit na mukha niya gamit ang dalawang kamay nito at saka unti-unting iniangat ang kaniyang ulo upang hulihin ang tingin niya. "There is nothing wrong with you. Hindi mo kailangang kuwestiyunin ang sarili mo."
"Pero---"
"Ssshhh," he cut her off. Itinakip pa nga nito ang hinlalaki sa mga labi ni Joymi upang hindi siya makapagsalita. "No more buts and what ifs for now. We have until forever para unti-unting bigyang kasagutan lahat ng tanong na gumugulo sa isip mo. Hand
