Nang sumunod na Lunes ng umaga ay abala ang lahat sakani-kanilang gawain magmula sa mga kasambahay hanggang sa mga hardinero at tagapangasiwa ng hacienda at mansyon.
Hindi ko alam kung bakit nakatunganga lang ako dito sa may silid tanggapan habang pinagmamasdan ang lahat na abala sa kani-kanilang gawain. Tanging mga kagamitan at mga sandaling pag uusap ang maririnig sa kapaligiran. Hindi ko naman alam ang gagawin ko. Una dahil wala akong alam na puntahan dito o sa labas. Pangalawa, wala akong kasama dahil busy si Lhara. Panghuli, wala namang interesanteng pwedeng gawin.
Ilang buwan na akong narito. Pero wala parin akong kaalam alam sa mga nangyayari. Nagmistulang mangmang sa mga nangyayari sakin. Nasabay lang ako sa daloy ng buhay at pang araw araw.
Kumain nalang ako ng nilagang sagin
