Tahnia’s Point of View
May kung anong bigat sa aking dibdib habang pinagmamasdan ko ang dinadaanan ng sinasakyan naming van. Paalis na kami at pauwi na ng Pilipinas. Kasama ko sa loob ng van si Calvin na naka-monitor kay mama at ang ilang assistant niya.
Si Sebastian ay nasa kabilang sasakyan kasama si Enrico para siguruhin ang kaligtasan namin habang bumabiyahe papunta sa kung nasaan ang private plane na sasakyan namin.
“Why do you look so grim?” tanong ni Calvin sa akin. “We’re going home and your mother is already in a stable state. You should be glad,” aniya na parang naguguluhan sa ekspresyon ko.
“I’m glad, Calvin. Masaya ako,” sagot ko. “But, I can’t be fully happy considering we’ll be leaving my sister behind,” pagtatapat ko sa kanya.
Matapos ng pag-uusap naming ‘yon ni Tahmi
