FALLING IN LOVE WITH ME (SPG)

CHAPTER 14

"Kumusta naman ang trip niyo sa Baguio? Masaya ba? O masarap?" pilyang tanong ni Jennie sakanya.

Kasalukuyan silang nakatambay sa dati nilang tambayan sa malaking puno.

"O-okay naman. Masaya. Madami kaming napuntahang lugar sa Baguio."

Hindi siya makatingin ng diretso sa apat niyang kaibigan na nang-uusig ang tingin.

"Magkukwento ba ako?"

"Masaya? O masarap?" Nakakalokong ulit ni Jennie. Parang gusto talaga nitong malaman ang bagay na iyon.

Huminga siya ng malalim. Wala na siyang magagawa kundi umamin sa mga kaibigan dahil alam niyang hindi siya titigilan ng mga ito. Tutal, bestfriends niya naman ang apat.

"Okay fine. Aamin na ako. Kung ano man yang naiisip niyo. Totoo yun. M-may nangyari na samin ni Yohann. Ginusto ko naman at hindi ko pinagsisisihan." Prangkang aniya sa mga ito.

Tinignan niya ang mga kaibigan pero natahimik ang mga ito.

Pero bigla siyang napatakip ng tenga ng biglang tumili si Crista at Jennie samantalang si Denise naman ay napatakip nalang sa tenga.

Si Sophia naman ay sumandal sa puno at pumikit. Bahagya rin niya itong nakitang ngumisi.

"Oh my gosh Sammy! Anong feeling? Masarap ba? Totoo ba yung mga nababasa ko sa w*****d?" Tanong bigla ni Crista.

Napansin niyang biglang napatingin si Jennie Kay crista. May kakaiba sa ngiti nito." Why are you asking that babe? Ikaw pa talaga ang nagtanong? Para namang-"

Nagtatakang napatingin siya kay Crista nang parang kinakabahan itong tumawa at mahinang hinampas ang balikat ni Jennie.

"Hmmm, I smell something fishy.May hindi

ba ako alam?"

Pero bigla siyang napatingin kay Jennie nang biglang balingan naman nito ang nakapikit na si Sophia.

"Bakit hindi natin tanungin si Sophia? Total hindi pa natin siya natatanong sa ganyang bagay. Tayo-tayo lang naman and let's keep this a secret as bestfriends. Diba four years na sila ni Lucas? So it means-"

"Wag mo nga akong idamay diyan. Diba sating lahat ikaw ang pinakamadaming naging boyfriend?So, Jennielee, tell us, what's the feeling?" balik tanong ni Sophia.

Sa kauna unahang pagkakataon ay nasukol ito sa sarili nitong tanong. Natameme rin ito tsaka bahagyang Napangiwi.

Napahagikhik silang dalawa ni Crista samantalang nakita niyang sabay pang napangisi sina Denise at Sophia.

"Hay naku guys! Change topic na nga! Sabagay, private thing niyo yan." Nang mahimasmasan si Jennie ay humalukipkip na nagsalita uto.

"Malapit na tayong grumaduate. May mga damit na ba kayo o sabay sabay tayong mamimili ng susuotin?"

"Sabay sabay nalang tayo bumili." Sabi niya.

"Agree! I'm so excited! Dapat terno dapat nating lima!" Crista.

"Yeah." Sophia.

"Ok." Denise.

Bigla siyang napatayo ng maalala bigla si Angelo. Kakausapin at hihingi pa pala siya ng pasensiya sa kaibigan.

Si Yohann dapat ang kailangan humingi ng pasensya pero mukhang galit parin ito sa kaibigan niya kaya hinayaan nalang niya muna ito.

Tsaka nalang niya ulit kakausapin ang nobyo pag lumamig na ang ulo nito sa kaibigan niya kaya siya nalang muna ang kakausap sa kaibigan.

"May pupuntahan lang ako."

Hindi na niya hinintay pang magsalita ang mga nagtatakang kaibigan at naglakad na habang dinadial ang number ni Angelo.

"O Sammy napatawag ka?"

"Nasaan ka Anghela?"

"Nandito ako sa cafeteria. At tsaka shhhh, wag na wag mo talaga akong matawag tawag sa pangalan na yan dito."

"Oo na. Hintayin mo ako diyan at pupuntahan kita. May sasabihin ako sayo."

Nang makarating siya sa cafeteria ay natanawan niya agad si Angelo na nakaupo sa sulok ng mag isa. May pagkaloner talaga ang kaibigan niya at siya lang ang natatanging kaibigan nito, takot kasi itong mahalata ng iba kaya sa ilag sa tao.

Akmang lalapitan na niya ito nang may naunang lumapit ditong babae.

Lumapit siya konti sa mga ito para marinig ang pag-uusap ng dalawa.

"Hi Angelo. Gumawa ako ng cake. Ginawa ko yan para sayo." Ani ng babae na namumula ang mukha habang binibigay sa kaibigan niya ang isang cake.

"Sigurado ka? Baka pag kinain ko to tsaka mo ako pabayaran?"

Kinagat niya ang labi para pigilan ang kanyang pagtawa SA sinabi Ng kaibigan. May pagkataklesa talaga ito.

Nakita naman niya ang dalaga na mas lalong namula ang mukha. "H-hindi. Para sayo talaga yan."

"Ah ganun ba. Salamat ha? May sasabihin ka pa?"

"A-ah eh. P-pwede ba kitang m-maaya sa labas?" Utal-utal na wika ng dalaga.

"Sa labas? Eh may klase pa ako. Hindi ako pwedeng lumabas ngayon."

Tinakpan niya ang kanyang bibig para pigilan hindi marinig ang kanyang pagtawa. Gusto niyang kaltukan ito sa pagiging pilosopo. Alam niyang naintindihan nito ang ibig sabihin ng babae pero nagpakapilosopo pa ang loko!

Sunod-sunod namang umiling ang babae. "I mean, gusto sana kitang a-ayain ng date."

Saglit na hindi nakaimik si Angelo, pagkuwa'y nginitian lang nito ang babae. "I'm sorry miss, But I don't do dates with strangers."

Napanganga siya sa sinabi nito. Hindi nito kilala ang babae?

"M-magkaklase tayo sa dalawang subject."

Ngiting nagpapaumanhin naman ang ibinigay nito sa babae. "I'm sorry miss. But anyway, what's your name?"

"Cristina."

"Cristina, may sasabihin ka pa? Kasi I'm expecting someone else here."

"Ah eh... W-wala na."

Ngumiti si Angelo. "Ganun ba? Pwede ka ng umalis. Salamat ulit dito ha?"

Agad na nakaramdam siya ng awa sa dalaga ng makitang lumungkot ang mukha nito. Nakikinita niya kasi ang sarili dito noong lagi siyang iniiwasan ni Yohann. Alam na alam niya ang pakiramdam na iyon.

Nang makaalis na ang babae ay mabilis siyang naglakad at umupo sa tapat nito, saka niya malakas na hinampas ito sa balikat.

"Aray naman Sammy!"

Tinaasan niya lang ito ng kilay.

"Ano bang problema mo?" Hinahaplos pa ni Angelo ang braso nitong hinampas niya.

Kung titignan ito ay wala talagang makakaisip na binabae ito. Masyado kasi nitong siniseryoso ang pagpapanggap na straight dahil baka may makahalata dito.

Naalala pa niya na may mga kumukulit dito na sumali Ng MR & MISS UNIVERSITY sa campus nila dahil malakas daw ang chance nito na manalo ng Mr. University pero grabe ang pagtanggi nito.

"Ang harsh mo naman sa babae. Baka naman nakakalimutan mo ganyan din ako kay Yohann noon?"

"Kaysa naman paasahin ko siya diba? At mag expect pa siya ng iba. You knew that I am a very frank person. And besides, may malaking kayong pagkakaiba nung babaeng lumapit sakin."

"Ano?"

"Na may chance Ka Kay yohann. Pero sakin , walang walang chance sakin yung babae at alam mo kung bakit. Mas mahirap kung paasahin ko siya sa wala."

"Hay naku! Yang katwiran mo. Alam ko namang walang pag-asa yun, pero pwede mo naman kausapin ng maayos diba? Pagkatapos kang bigyan ng cake, ganun pa sasabihin mo." sermon niya dito.

"Oo na. Ako na may mali. Kapag ang babae nagsungit sa lalaki, okay lang? Pero pag lalaki hindi pwede? Nasaan ang hustisya?"

"Ganun talaga! Huwag ka ng umangal diyan."

"Teka lang ha? Ano bang sasabihin mo?" pag-iiba nalang nito ng usapan.

Nawala naman agad ang inis niya dito. Naalala niya ang dahilan kung bakit niya ito tinawagan.

"Gusto ko lang sana magsorry sa ginawa ni Yohann sayo sa Baguio. Hindi ko naman alam na pati ikaw pagseselosan niya. Pagpasensyahan mo na huh?" Aniya pagkatapos ay lumapit siya rito at binulungan ito. "Sabihin ko nalang kaya kay Yohann ang sekreto mo para hindi ka na pagselosan?" Bulong niya.

Mahinang itinulak naman siya nito at sunod-sunod na umiling. "No way! Aksidente mo nga lang nalaman yun!" Mahinang sabi nito. "Sorry Sammy, pero mahirap na." Humalukipkip pa ito. "Yan pala ipinunta mo dito tapos aawayin mo ako?"

Ngumuso naman siya. "Sinisermunan lang naman kita eh. Pangit kasi yung ginawa mo." Napapakamot nalang siya sa kanyang pisngi.

"Pangit din naman ang ginawa ng boyfriend mo sakin ah?"

"Kaya nga nagsosorry eh."

Napayuko siya ng hindi ito umimik.

"Aray!"

Sinamaan niya ng tingin ang kaibigan ng bigla siya nitong pinitik sa noo.

Tuwang tuwa pa ang bruhang bakla.

"Okay lang yun. Nakalimutan ko na. Atleast nalaman ko na seryoso talaga siya sayo. Yun ang mahalaga para sakin dahil kaibigan kita."

Natouch naman siya sa sinabi nito pero tinaasan niya parin ito ng kilay

"Pano mo nalaman?"

Agad na sumagi sa isip niya ang ibinulong ni Yohann dito.

"ASA! Hindi ko sasabihin sayo." Natatawang tumayo na pagkuwa'y inilapit ang cake sa kanya. "Sayo nalang to. Mukha palang mas masarap parin yung gawa mo." Anito at iniwan na siyang mag-isa. Napanguso nalang siya sa ginawa nito.

Tinignan niya ang bento cake at kinuha iyon tsaka tumayo na at naglakad na pabalik sa klase. Sayang naman itong cake kaya kinuha na niya. Kahit naman may kaya ang pamilya nila, tinuran siya ng magulang na magtipid at wag magsayang ng pagkain.

"Baby, gawa mo yan?"

Napakagat labi siya sa tanong ni Yohann sakanya. Nasa parking area sila at kakapasok niya lang sa kotse nito nang mapansin nito ang hawak niya. Pinauna na kasi niya ito dito sa parking kanina dahil nag-cr pa siya at binalikan niya ang cake sa locker niya dahil naiwan niya iyon.

Simula ng magkamabutihan sila ni Yohann hanggang sa naging opisyal na boyfriend na niya ito aay hindi na niya nagagamit ang sasakyan niya dahil lagi na silang sabay pumasok at umuwi.

Kinuha ni Yohann sa kamay niya ang cake pero halata sa mukha ng nobyo ang pagtataka ng hindi siya nagsalita.

Nagkibit balikat lang ito at excited na binuksan nito ang cake at tinikman gamit ang daliri nito.

Pigil hiningang pinanuod niya si Yohann habang nilalasahan nito ang cake. Bigla naman siyang pinagpawisan ng malamig ng makita niyang sumeryoso ang mukha ng nobyo.

"Who gave this to you Samantha? I know what your cakes taste like. This is far different to your cakes. Your cakes looks delicious and taste heaven just a single bite, unlike this one, it's too sweet and i'm afraid to eat this because it might lead into toothache." Madilim ang mukhang sabi ni Yohann. "So tell me, who gave this to you?"

Kahit natuwa siya sa sinabi ni Yohann patungkol sa mga cakes na gawa niya ay nangibabaw ang pagtatalo sa isip niya kung sasabihin ba niya ang totoo o hindi. Baka kasi magselos na naman ito, pero ayaw din naman niyang magsinungaling dito.

"B-bigay yan ng babae kanina sa cafeteria."

"Sayo? Bakit naman siya magbibigay ng cake sayo? Tomboy ba siya? Did she likes you? Who is she?" Kunot noong tanong nito.

Sunod-sunod naman siyang umiling. "Wala yun gusto sakin. B-binigay ng babae yan kay Angelo."

Kitang kita niya ang mas lalong pagdilim ng mukha ni Yohann. "At bakit nasa iyo ito?"

"B-binigay sakin ni Angelo. Sayang naman kung di ko kukunin. Bigla nalang siyang umalis kanina eh, iniwan yung cake sa harap ko."

Kinabahan siya ng walang imik na pinaandar nito ang sasakyan.

Habang nasa byahe sila ay nakakabinging katahimikan ang namayani, kaya hindi na niya napigilan pang hindi magsalita.

"Mahal ko, galit ka ba baby?" Paglalambing niya pero para itong walang narinig at nakatutok lang ang atensiyon sa pagmamaneho.

"H-hindi naman kasi mahilig sa cake si Angelo eh. Kaya binigay na niya sakin." Sabi nalang niya kahit ang totoo ay mahilig din ito sa cakes. Napabuntong hininga siya ng hindi parin siya iniimikan ng nobyo. "Mahal kong Yohann, wag ka ng magalit. Promise, hindi na to mauulit. "

"I love you mahal kong Yohann."

Silence....

"Sorry na kasi mahal kong baby."

"Gusto mo ba ipagbake kita ngayon?"

"Anong gusto mo? Moist cake? Black forest? Buttercream cupcake? Truffle cake? Red velvet? O yung paborito mong carrot cake with creamcheese?

Napanguso siya dahil ni isang sulyap o isang salita ay hindi nito ginawa hanggang sa inihinto nito ang sasakyan malapit sa tulay. May pagtatakang tinignan niya ito pero hindi man lang siya tinapunan ng tingin.

Binuksan ni Yohann ang bintana ng sasakyan tsaka ibinigay ang cake sa mga batang pulubi na naglalaro doon.

Pagkatapos magpasalamat ng mga bata ay pinaandar na nito ang sasakyan nang hindi parin nagsasalita.

Tumingin nalang siya sa dinadaan niya pero nasa malayo ang isip niya na ni hindi na nga niya namalayan na nakarating na pala sila sa bahay nila.

Nilingon niya ang nobyo na wala paring imik, ni hindi parin siya tinatapunan ng tingin. Alam niya at halatang galit at nagseselos ito.

Akmang hahalikan na niya ito sa pisngi bago siya bumaba nang iniwas nito ang mukha sa kanya.

Nasaktan naman siya sa ginawa nito kaya napapabuntong hininga nalang siyang bumaba sa sasakyan.

Nang makapasok sa bahay ay dumiretso siya sa kusina. Napansin niyang may nakalagay na sticky note doon.

"Bunso, may lakad kami ng papa mo. Baka bukas pa ng gabi kami makakauwi. Ikaw na bahala diyan huh. Iloveu bunso!"

Pagkabasa niyon ay umakyat na siya para makapagbihis.

Tinignan niya ang silid ng nobyo pero nakasara ang bintana at kurtina nito.

Mabilis siyang nagbihis at nang matapos ay dumiretso na siya sa kusina.

Ipagbibake nalang niya ang nobyo ng cake para makipagbati dito.

Mango bravo cake ang naisip niyang gawin para dito dahil hindi pa niya ito nagagawan niyon.

Bilang magkasintahan ay ito ang kauna-unahang hindi siya kinakausap ng nobyo, ni hindi man lang nito magawang sulyapan siya.

Kaya siya nalang ang gagawa ng paraan para magkaayos sila.

Mahigit dalawang oras din ang naigugol niya bago natapos sa pagbibake at nasayahan siya sa resulta ng ginawa niya. Tingin palang kasi niyon ay katakam takam na. Medyo nakaramdam narin siya ng gutom dahil pasado alas otso na ng gabi.

"Ya?!"

"Bakit hija?" Mabilis na lumabas ito galing likod ng kusina na may bula ng sabon ang kamay, halatang naglalaba ng damit. Tinignan ni yaya using ang nakahain na pagkain sa lamesa. "Oh, ba't hindi mo nagalaw tong niluto kong hapunan mo?"

"Mamaya nalang po. Bakit po pala kayo naglalaba, eh gabi na po. Sana nagpahinga ka nalang 'ya."

Masuyo naman siya nitong nginitian. "Patapos narin ako, magbabanlaw nalang tapos diretso na ako pahinga pagkatapos." Tumingin ito sa cake na gawa niya. "Iyan ba'y ibibigay mo kay Yohann?"

"Opo 'yah. Ikaw na po bahala sa kalat ko huh? Pasensiya na kasi pupunta ako kila Yohann." Aniya at alanganing ngumiti pa. "Nagtatampo kasi kaya susuyuin ko lang. Alam niyo naman yun, pakipot na, pabebe pa."

Tinawanan naman nito ang sinabi niya. "Ikaw talagang bata ka. O siya sige, ako na ang bahala rito. Trabaho ko naman ito kaya wag kang magpasensiya."

"Thank you 'ya. May ginawa akong maliit na cake, kunin niyo nalang po sa ref. Midnight snack niyo narin. "

"Salamat hija."

Maingat muna niyang inilagay ang cake sa box at dali dali siyang umakyat para maligo na.

Nagsuot Siya ng tube floral dress at itinali niya ang mahabang buhok.

Naglagay din siya ng red liptint sa kanyang labi.

Nang tignan niya ang sarili sa salamin ay napangiti siya.

"Tignan natin kung ayaw mo parin akong kausapin." Kinindatan niya muna ang sarili sa salamin bago bumaba.

"O Sam, buti dumating ka. Puntahan mo na sa kwarto si Yohann kasi mukhang wala sa mood. Nag-away ba kayo?"

Bungad agad ni Tito Yohenn pagpasok niya sa bahay ng mga ito. Naabutan niya ito na nagbabasa ng magazine.

"Tampuhan lang po tito. Sige po tito, akyat na po ako."

"Sige na hija. Nagdinner ka na ba? Hindi pa kami naghahapunan dahil ayaw bumaba ni Yohann. Ayaw naman ng tita mo na kumain hangga't hindi namin kasabay ang nobyo mo. Mabuti nga at pumunta ka na rito. Susunduin ka na sana ng tita amanda mo para dito ka na kumain, kaya lang may tumawag sa kanya at hanggang ngayon ay nagtetelebabad pa."

"Sige po tito, susuyuin ko lang ang tampururot na anak niyo." Biro niya na ikinangiti nito.

Pagkaakyat niya ng kwarto nito ay idinikit niya muna ang tenga niya sa pinto pero napatampal siya sa noo ng maalalang sound proof pala ang kwarto nito.

Marahan siyang kumatok pero ilang segundo pa ay hindi siya nito pinagbuksan, kaya malalakas na katok ang ginawa niya.

Nang bumukas ang pinto ay nagulat pa ang binata ng makita siya. Tinignan siya mula ulo hanggang paa. Napalunok ito habang nakatingin sa itsura niya dahilan para mapangiti siya.

Hindi na niya hinintay na papasukin siya dahil nauna na siyang pumasok sa silid nito.

"Anong ginagawa mo dito?"

Napangiti siya sa tanong nito. Naalala niya kasi yung araw na unang beses na hinalikan niya ang binata.

Yun din kasi ang salitang sinabi nito noong pumasok siya silid nito.

Ang pagkakaiba lang ngayon ay nobyo na niya ito at kaya ito galit ay dahil sa nangyari kanina.

Inilapag niya ang cake sa study table nito at nakangiting hinarap ang binata. "Bakit, ayaw mo ba akong makita? Ako kasi gusto kong lagi kang nakikita. Ni hindi man lang kita nakiss kanina. Hindi mo ba miss ang kiss ko baby?"

"Umuwi ka na. May gagawin pa ako." Hindi nakatinging sabi nito sakanya. Kitang kita niya ring nakasimangot ito pero namumula naman ang mukha.

Lalo siyang napangisi sa pag-iwas nito. Halata kasi dito na pinipigilan lang nito ang sarili na makipagbati sakanya.

Nang may maisip na kalokohan ay malakas na itinulak niya ito sa higaan.

Nanlaki naman agad ang mata ni Yohann sa gulat at akmang babangon na ito ng mabilis siyang pumatong dito.

"Fuck....!" He cursed.

Lalong lumuwang ang kanyang pagkakangiti niya kaya ipinatong pa niya ang dalawang kamay sa magkabilaang gilid ng ulo nito.

Inupuan niya rin ang p*********i nito, at dahil sa ginawa niya ay agad niyang naramdaman ang pagkabuhay ng p*********i nito.

"Hindi mo talaga ako kakausapin?" Nang-aakit na sabi niya sabay kagat sa kanyang labi.

Idiniin niya ang sarili dito dahilan para makaramdam siya ng init sa katawan, habang ito ay titig na titig sa kanya at bahagya pang umungol.

Ramdam na ramdam na niya ang katigasan nito at pakiramdam niya ay natutupok ng apoy ang buo niyang katawan dahil sa matigas na p*********i nito.

"Shit...." Mariing pumikit si Yohann, pero maya maya pa ay mabilis na nagmulat ito ng mata at walang sere-seremonya na sinibasib siya nito ng halik sa labi.

Ngiting tagumpay naman siya tsaka gumanti ng halik dito. Sinasabi na nga ba niyang marupok ito pagdating sa kanya.

"f**k baby. Uhmmm." Ungol ng nobyo ng igiling niya ang kanyang katawan sa p*********i nito. Bumaba naman ang halik nito sa leeg niya at iyon ang pinag-interesang halikan. "I like your dress, so easy to remove. But don't you dare wear this in a public place Samantha. I'm warning you. "Sabik nitong ibinaba ang tube dress niya at parang uhaw na uhaw na sinakop nito ang dibdib niya.

"Oohhhhhhhh." Napaliyad siya dahil parang uhaw na hinalikan ang isang dibdib niya, gamit ang dila ay pinaikot nito iyon palibot sa kanyang n*pple saka maharot na sinipsip pagkuwa'y hinala gamit ang ngipin dahilan para mapasabunot siya sa buhok nito. "Ohhhh.... G-grabe ka talaga mahal. Ang galing mo." Inulit pa nito ng inulit ang ginawa kaya mas idiniin niya ang sarili dito. "Ahhhhh.. G-galit-ohhhhh... ka pa- shit... Aahhhhh.. sakin?"

"Not anymore." He said while still kissing and sucking her breast. Ang isang kamay nito ay nag-umpisa naring masahiin ang isa pa niyang dibdib na akala mo'y magaling na panadero, kasabay niyon ang walang tigil na pagsamba ng labi nito sa dibdib niya.

"Yohann... Oohhhh..."

Sa isang iglap ay ito na ang nakapatong sa kanya. Nagkatitigan sila ni Yohann hanggang sa muli na namang yumuko ito at sinalakay muli ang lantad na lantad na dibdib niya.

Agad niyang ikinawit ang paa sa bewang nito.

Yohann groan of what she did. His kisses went down on her belly as he keeps lowering her dress.

She closed her eyes when his soft lips touched her belly. "Y-yohann.... B-baka magtaka sila tito kung bakit hindi pa tayo bumababa. Stop undressing me, b-bumaba na tayo." Aniya pero sa loob-loob niya ay gusto niyang ipagpatuloy nito ang ginagawa.

"Don't mind them." He said in a husky bedroom voice.

Pero sabay silang natigilan ng may kumatok sa pinto nito.

"s**t!" Yohann abruptly sit beside her and stared at her half naked body for a quiet seconds when someone knocked again.

Dali dali naman siyang bumaba sa kama at tinulungan siya ng nobyo na ayusin ang suot niya.

"Damn it! They should know the word privacy!" Halata ang panggigigil sa mukha ni Yohann. "Do you think I need to make a door sign?"

"Anong nakasulat doon?" Akmang nag-isip pa siya. "Ako nalang ang magpiprint, baka pangit lang yung caption mo. Mas maganda yung naisip ko." Ngumisi siya. "Do not disturb. We are in the middle of spanking. And mind blowing orgasm-"

"Stop it baby." Namumulang saway nito sa kalokohan niya.

Natawa pa siya nang naiinis na sinabunutan ni Yohann ang buhok at walang ganang binuksan ang pinto ng maayos na ang suot niyang dress.

"Sir, baba na raw po kayo kasi kakain na."

"Sige ya, susunod na po kami." Siya na ang sumagot dahil tahimik at nakasimangot lang si Yohann. Napaghahalataan tuloy na nabitin.

Nang akmang isasara na ni Yohann ang pinto ay mabilis siyang lumabas.

"Sumunod ka na." Nakangising sabi niya sa nobyo, mas lalo itong napasimangot sa paglabas niya.

Akmang hihilain siya nito ng mabilis siyang lumayo rito.

Natatawang bumaba na siya pagkatapos.

Regarding Sa usapan Ng magkakaibigan about Sa pagpunta ni Sam Sa Baguio.. For me, it's better to focus on your studies and goals in life .

Wag magmadali...

P.s

Pero Kung ayaw magpapigil, have a SAFE s*X

Lovelots