NAKATAAS ang aking kilay nang pumaling ako ng tingin kay Joaquin na kasalukuyang nagda-drive ngayon. Kanina pa kasi siya sumisipol-sipol pero wala naman sa tono iyong ginagawang tono ng sipol niya. Panay rin ang panakaw niyang sulyap sa akin habang parang ewan na nakangiti.
“Alam mo, mukha kang asong nauulol diyan. Puwede bang itigil mo ang kasisipol at mag-focus ka na lang ng tingin sa daan?” yamot na ani ko saka siya inirapan. Pero tila walang talab sa kaniya ang pagsusungit ko dahil nginitian pa niya ako nang pagkalapad-lapad.
Mula sa walang tonong pagsipol niya, ngayon naman ay literal na kumakanta na siya. Ang nakakainis lang ay lalo pa siyang nawala sa tono kaya ang sakit sa tenga.
Tumuwid ako ng upo saka tuluyang ibinaling ang aking katawan sa kaniya. “Gusto mo bang bumagyo?” sik
