CHAPTER 28
ZHENNAIRE POV
Malakas ang ulan. Tumutunog ang bawat patak sa bubong, parang sinasabayan ng kalabog ng puso kong hindi na mapakali.
Ilang oras na kaming nagtatalo ni Jitsu sigawan, iyakan, mga salitang hindi na dapat nasabi.
Hindi ko na alam kung saan nagsimula.
Basta ang alam ko lang, nasaktan na naman ako. At ngayong gabi… ayoko na.
“Zhennaire, pakinggan mo muna ako!” sigaw niya, basang-basa, nakatayo sa tapat ng pintuan.
Pero hindi ko na siya tinitingnan. Abala ako sa pag-aayos ng mga gamit ni Celestina ilang damit, ilang laruan, at ang maliit naming larawan sa picture frame.
“Wala na tayong dapat pag-usapan, Jitsu,” mahina kong sabi habang nanginginig ang kamay ko. “Pagod na ako. Sobra na.”
Lumapit siya, hawak ang braso ko. “Hindi mo ako pwedeng basta iwan! Alam mon
