"DRENTO'S POV"
Ako na ang susunod. Ilang beses akong nag inhale at exhale para naman kahit papaano ay mabawasan ang aking kaba. Ang dami kong nakikitang maganda at Sexy. And they are all look professional.
"NUMBER 11" the emcee said, so this is it! Just enjoy Drento! You can do it! Huminga ako ng malalim then i walked confidently, wearing a smile. Deretso lang ang lakad ko at pasimpleng hinanap ng mata ko si rye para hindi ako mailang sa tingin ng ibang tao. Nang makita ko si Rye ay lalong lumawak ang ngiti ko ng binuklat niya ang banner niya at sumigaw!
"Go Drento! Number 11!" Kaya marami na rin ang nakigaya sa kanya.
"Number 11" sigaw ng marami.
"Go babyyy!" Rinig kong sigaw ng lalaki Nakarating na ako sa harapan kung saan naroon ang mikropono.
"Good evening, I am Hermosa Drento Adromeda, 18 years of age. I graduated of Senior High School as a Scholar in Senior High de Manila this year, Valedictorian. Im from Brgy Sto. Domingo, Cainta Rizal. "And I believe that, 'it is not your fault that you were born poor, but it is your fault that you died poor without trying to work hard." I said and smile brightly. At naghiyawan ang iba.
"So Candidate number 11! Umpisa pa lang may mga fans ka na! Can you explain kung bakit ayan ang paniniwala mo?" Nakangiting saad ng emcee.
"its because I believe that, Everybody is born with purpose in life, ipinanganak kang mahirap. will you just stay poor and do nothing? you have your mind, your skills and healthy body. just Work hard, you may not be a rich, but as long as you work hard you're not also an MAHIRAP. Dream now and Fulfill it someday. Thank you!"
"Wow! Just wow! Let's give her a round of applause!" Ani ng emcee. Kaya naman tumalikod nako ng nakangiti parin at bumalik na sa back stage para makapagbihis. Dahil susunod na ang talent.
"MARIA'S POV"
My daughter will compete and i am going to watch her competition. I'm the one who pick her clothes, and some of them are my personal designs. Her necklace is already a 11 years old, It was my gift for her when she turned 7. Almost every night wala akong ibang ginawa kundi umiyak ng umiyak. Everytime na naaalala ko ang kagaguhang ginawa sakin ng ama niya, lalo akong pinang hihinaan ng loob na mahanap siya. But at the same time, May galit at pagka suklam akong naramdaman sa twing maaalala ko ang ama niya. Pero sa oras na may kinalaman sila sa pagka wala ng anak ko. Mananagot sila sa akin. Huminga ako ng malalim at iwinaglit muna sa isip ko ang mga taong nanakit sa akin labing walong taon na ang nakararaan.
Actually madali lang para manalo ang aking anak, i can talk to the judges to make her win. but i know that she can win without my help. I also clear my schedules in advance, so that no one will disturb me later watching my daughter. Im on my way where the competition will be held. When my phone started to ring. It was stella so I answered it.
"Hello Ella? Where are you?"
"Im sorry Ria, but i think i will be late. Im still in Manila, but i will catch up later."
"It's okay, just call me later if you didn't find me okay?"
"Okay Ria, I'm really sorry."
"It's okayy, you don't have to worry about that. Cause i know you're busy too"
"Yeah but, it is you're daughter's special day! I don't want to missed it!"
"It's okay! Just hurry up hahaha and be careful" i said ang hung up.Nakarating na kami ng aking driver bodyguard. Pumasok na ako sa loob marami rami na ring mga tao. Umupo ako sa unahan at bandang gitna. Nag reserve ako ng upuan para kay stella sa kaliwa ko kaya nilagay ko na ang bag ko doon. In my right side, meron nang nakaupo. A boy, he looks familiar. Oh I remember! He's one of my daughter's Friends. Sa kanya rin nagtatrabaho ang anak ko, He's An Alvarez! Maybe he's also here to support my Daughter. Mabilis na ring dumaan ang oras at nag uumpisa na. Ipinakilala muna ang mga judges. Nandito pala ang anak ni stella na si morris. I usually called him ML, he's a smart person. Nag umpisa nang tawagin isa isa ang mga contestant. It looks like some of them are professionals. It's already number 7. Based on my private investigator she framed my daughter but didn't succeed it's also caused her to be disqualified. She deserve it, Actually i send someone to watch her movements. She once Framed my daughter, malay ko ba kong anong magagawa niya ngayon. And meron din akong extrang dala na mga dresses. In case na may mangyari sa mga damit niya. I am not a businesswoman for nothing. Number 7 is also beautiful, inggitera nga lang. tsk tsk, napapailing na lang ako. Nandito din ang pinsan ni ML, yobg nambastos sa anak ko sa cafe na pinagtatrabahuan niya.
"Hi Maria! Am i late?" Stella said as she sat on the seat.
"Just a little bit, but my daughter still not come out. So it's not." I said as i looked at her.
"You're son is also here, together with Debora's Daughter. Is she his girlfriend?" I asked
"I dont know if my son is serious about her. But i will not let that b***h to be My Daughter in law."
"I just wish he doesn't love her, dahil ayokong maulit yong nangyari sakin sa anak ko."
"I know it, you know my son will not going to do that. He knows what is right."
"Yeah. Oh let's stop talking already haha let's focus on my daughter, she's next." Dahil narinig kong number 10 na.
"Okay okay. I also want to see your beautiful daughter!" She giggled.
"Candidate number 11!" the announcer said
"GO DRENTO! NUMBER 11!" The Alvarez boy Shouted. Kasabay din niyang inilabas ang tarpaulin na nag lalaman ng litrato ng anak ko. Kung hindi ko lang anak ang chini-cheer niya baka pinaalis ko na sya kanina pa. He's so supportive. I started to like him for my daughter.
"Wow" stella said still looking at my daughter. She walked confidently! She's so Beautiful.
"She's my daughter" I proudly said. Napalingon naman sa akin si Boy Alvarez, ngunit nginitian ko lang siya. Ibinaling niya agad ang kanyang paningin sa anak ko.
"She's Gorgeous Maria! She looks like you. Actually More Beautiful than you hahaha" she said laughing.
"Yeah I'll admit that" i said, nakarating na sa harapan ang prinsesa ko.
"Good evening, I am Hermosa Drento Adromeda, 18 years of age. I graduated of Senior High School as a Scholar in Senior High de Manila this year, Valedictorian. Im from Brgy Sto. Domingo, Cainta Rizal. "And I believe that, 'it is not your fault that you were born poor, but it is your fault that you died poor without trying to work hard." Oh my ghad. Its good to hear that she proudly said her name! It was me who named her that. It has a meaning. The way she speak and smile it was so Perfect!
"Its my daughter! It's my daughter!" Hindi ko mapigilan ang mapaiyak. After so many years! I thought she's dead. Im starting to lose hope, but I still didn't stop looking for her. And now that I found her. Hindi ako papayag na hindi siya sasama sa akin . Gagawin ko ang lahat mapatawad niya lang ako. Kahit na hindi ako yong may kasalanan.
"Maria, stop crying. I know she's your daughter." Pag papagaan ng loob niya sakin at mahinang tapik sa aking likod. Hindi ko talaga mapigilan. I'm so proud.
"Here maam" sabay abot sa akin ng handkerchief ni Boy Alvarez. At tinanggap ko naman ito.
"Thank you" i said and smiled.
"So Candidate mumber 11! Umpisa pa lang may mga fans ka na! Can you explain kung bakit ayan ang paniniwala mo?" The announcer asked.
My daughter answered it very well, and she has a point. She's a smart person. Her adoptive parents raised her well. And I'm so thankful to them. I remember, everytime na nag aabot ako ng konting pera sa kanila ay hindi nila kinukuha. They said 'Mahal na Mahal namin si dren, hindi mo na kailangan pang magpasalamat. Sapat na sa amin na maramdaman ang maging magulang.' Masuwerte ako at sa kanila na punta ang anak ko.
Natapos na ang introduction at susunod na ang talent. Nagulat ako ng nagring ang phone ko. Isa ito sa pinagbabantay ko sa bahay ni Mr and Mrs Celmar. So I answered it.
"Hello po Ms. Andromeda, may nangyari pong masama sa bahay ng mga Celmar. Isinugod po sa hospital ang lalaking Celmar."
"What?! Bring him to the private hospital! Ako ang magbabayad ng lahat ng gagastusin nila. Tell my secretary to call the owner of the hospital." I said
"Masusunod mo Ms. Andromeda"