MY RUTHLESS, MASTER

Kabanata 1

Kabanata 1

[Catherine's P.O.V]

Napahawak ako sa diary ko at binasa iyon upang balikan ang mga nangyari sa akin noon. Sa sobrang daming nangyari, gusto ko ulit balikan dahil wala siguro ang dalawang importanteng tao sa buhay ko ngayon kung hindi sa mga naranasan ko.

Dear: Diary

TRESE ANYOS pa lamang ako ng masaksihan ko ang kalunos lunos na nangyari sa Ina ko. Nakita ko po mismo habang nakatago ako sa aparador ang pagbab*boy at pagkatapos pagp*tay ng mga ito sa kaniya. Wala akong nagawa kundi umiyak lamang at hintayin na matapos ang pangyayari. Ngunit sa kasamaang palad, narinig nito ang aking ingay na naging dahilan upang kunin nila ako sa pagkakatago. Ilang beses akong nagpumiglas sa mga ito at nagsisigaw. Pero wala ring kwenta ang pagpalag ko at pagsaklolo ng suntukin nito ang aking tiyan dahilan upang mawalan ako ng malay.

Nagising na lamang ako nang araw ding 'yon na gabing gabi na. Nakagapos ako ng lubid at naka tape ang bibig. Nang tignan ko ang paligid, natanto ko na hindi lang pala ako ang nag-iisang bata na naroon kundi marami pa. Ang iba ay mas bata pa sa akin, ang iba naman mas matanda rin. Hindi ko po akalain na parehas kami ng mga sitwasyon.

Wala kaming nagawa lalo na ng lumabas ang lider nila at isa-isa kaming tignan ng masama dahil sa mga pag pilit namin nakagawa ng ingay. Kinuha nito ang isang bata na nasa harapan niya, at katulad ng ginawa ng mga tauhan niya sa aking Ina ang akin ulit nasaksihan. Sigaw, Iyak, at kung ano ano pa ang naririnig kong maliliit na ingay na ginagawa ng iba. Sa kabilang banda, ako ay nakatulala lamang natatakot na magaya sa batang 'yon.

Sinabi ng Lider and totoong plano. Narinig kong sinabi nito sa mga utusan niya na kailangan daw muna namin malaman o matuto ang makamundong bagay bago kami ilagay at isalang sa totoong plano niya. Ang nakasiksahan ko ang isang halimbawa...

Gusto kong maiyak at maawa sa aking saril. Ngayon ko lamang nakita ang bagay na sinasabing ari ng lalaki ngunit wala akong magawa. Sabi ng aking Ina noon pangaral nito sa akin about sa s*x education na makikita ko lamang 'yun sa tamang panahon at tamang lalaki sa akin. Pero hindi ko akalain na sa edad na trese ko agad 'yon makikita. Kailangan ko silang sundin kundi mamatay din ako, at lalong baka lumagpas at ipasok nito ang bagay na 'yon sa akin.

SA MGA NAKALIPAS na taon at nang tumuntong na ako sa labing otso na edad, nasali na rin ako.

Be-benta na rin nila ako tulad ng mga iba na nakawala na sa rehas.

Naka suot ako ng manipis na tela na kitang kita na ang nasa loob ng katawan ko.

Alam mo ba? Nagulat ako ng ang pag benta sa akin ay pumalya sa mga milyon, pero walang humigit sa 10 milyon ng isang lalaki na bumili sa akin.

Nasa dulo ang lalaki malapit sa pinto, kasama ang iba pang lalaki.

Ang pangalan nito ay Tyson Hammond, hindi ko alam pero nasa alanganin na nga akong sitwasyon at naramdaman ko pa ang pagtibok ng aking puso lalo na ng ngumiti ito sa akin at hawakan pa ang kamay ko pagkatapos akong iabot ng lider namin na bumebenta sa akin. Hindi ko alam kung ano 'yon. Nga pla, napaka guwapo nito at mabait! I mean lahat ng magandang ugali nasalo na niya kaya siguro tumitibok ang puso ko.

Bago ko pala makalimutan, pinag-aral ako ni Mr. Hammon. 'Yon nga dahil din sa kaniya ay nakapagtapos na ako. Sa mga nangyari, nalaman ko na kaya pala tumitibok ang puso ko dahil gusto o kaya ay mahal ko ito. Ngunit bawal dahil nalaman ko na may girlfriend na ito na kalaunan naging asawa rin niya. Ngunit magmula ng sila ay ikasal, ang pagtrato nito sa akin na may respeto tulad noon ay nagbago. I became his f*ck buddy at naging s*x slave narin ako. Nagbago na siya at nalulungkot ako. Hindi lang sa kaniya kundi sa aking sarili. Dahil kahit nagbago ito at naging masama. Gusto ko pa rin na manatili sa tabi nito.

_____

Napabuntong hininga ako ng mabasa ang lahat na nakasulat sa diary ko. Tinitigan ko muna iyon ng ilang sandali bago naisipan na itapon.

Kailangan ko nang kalimutan ang nakaraan. Humarap at tanggapin ang kasalukuyan.

"MA!" Napalingon ako sa humahangos na tumatakbo at nakita si Colt. Napangiti ako pero napakunot din ng noo ng makita ang mukha nito at lalong makita na wala si Cohen, ang kambal niya.

"Ma, Si Cohen po." Tukoy niya sa kambal.

"Anong nangyari?" Nag-aalala kong tanong.

"Halika po!" Hinila ako nito at hindi na sinagot.

Sumunod lamang ako sa kaniyang paghila. Nang huminto kami, ganun nalang ang panlalaki ng mata ko ng makita si Cohen na nakikipagbunuan kay Luis na kaibigan nito.

"COHEN!" Sigaw ko. Nilapitan ko ito at piningot ang tenga.

"Ouch, Mama!" Bulalas niya at ngumiwi sa ginawa ko.

"Ikaw na bata ka! Ilang beses ko bang kailangan sabihin sa'yo na wag na wag kang makikipag-away! Pero ano 'tong ginawa mo?!" Hindi ko mapigilan na pangaral na sinabat lang niya.

"But he's the one who started it!"

"Cohen, ikaw man ang nauna o siya. Hindi 'yon rason para sapakin mo siya. For God sake naman Cohen you're just 8 years old!" Inis ko ng sabi.

Umiwas ito ng tingin bago ulit ako tinignan.

"Yes, I know Mama pero malaki na rin po ako sa edad kong 8 years old.

Tsk, baket ko rin po pipigilan ang sarili ko na sapakin siya if he's bring up the subject that I'm adopted because I don't have Dad like them!" Tumaas ang tono niya at umiyak sa harapan ko.

Naestatwa naman ako at lumambot ang ekspresyon ng mukha.

"Pero hindi ba't sinabi ko na sa inyo ni Colt na hindi nga kayo adopted. Hindi ko alam kung ilang beses ko sasabihin 'yon para maniwala ka, Cohen." Mahinahon ko ng sabi sa anak.

"Ngunit Mama kung hindi po kami adopted ni Colt dapat kasama po namin si Papa. Pero wala kase kayo lang ang meron kami." Tinuro pa ni Cohen si Luis na tumatakbo na paalis.

"Cohen, hindi--" akmang sasabat si Colt ng sigawan ito ng kambal niya.

"Wag ka ng sumabat, Colt please. Parehas lang naman tayo ng iniisip eh. Lalo na at parehas din tayo ng sitwasyon."

Napabuntong hininga nalang ako at nag-isip ng palusot. Katulad ng sinasabi ko noong bata pa ang mga ito.

"Babalik din ang Papa niyo, hindi ba't sinabi ko na nasa ibang bansa ito? Naroon siya nagtatrabaho para sa future niyo. Don't worry, once na matapos ang kontrata babalik na rin ito at mananatili." Saad ko.

'Sinungaling ka talaga, Catherine'

"Matagal pa po ba?" Tanong ni Colt at sumimangot.

Si Cohen na sa isang banda ay nakatitig lang sa akin at hindi ko alam ang tumatakbo sa isip.

"Depende," Sagot ko at pekeng ngumiti.

Pagkatapos ng lahat ng pananatili ko, hindi mabubura at mawawala ang sakit ng dahilan ng pag-alis ko rito.

'Patawad, mga anak. Hindi niyo siya makikita at lalong hindi ko hahayaan ang lalaking 'yon na makita kayo.'

--

PINAGSABIHAN at pinangaralan ko ulit si Cohen ng makauwi nasa bahay.

"Cohen, mangako ka na sa akin na hindi mo na 'yon uulitin." Nakapamewang pa ako ng sabihin 'yon.

Mariin ang pagkakagat ng labi nito at umiwas ng tingin.

Tumango rin ito bago nagsalita.

"Basta ba payagan mo na si Colt na lumabas at makipaglaro sa kaibigan niya. Kasalanan ko naman talaga na nakipag-away po ako Mama. Si Cohen po ang parusahan niyo at hindi si Colt." Nakalabing tugon niya.

Paano't sinabi ko na grounded silang dalawa.

Tumaas ang kilay ko.

"Kasalanan din ni Colt, Cohen. Dahil dapat pinigilan niya 'yon bago pa na uminit ang away niyo. Pero anong ginawa ni Colt? Tumunganga lang ata at saka ako tinawag ng grabe ng away niyo. Parang hindi na away bata eh." Mahaba kong paliwanag dito.

"Sorry na po, Mama. Promise hindi na po namin uulitin. Patawad na po."

"Sorry na po, Mama sa ginawa namin ni Cohen." Sabi rin ni Colt.

Dahil niyakap narin ako ng mga ito at hinalikan sa pisngi. Wala na rin akong nagawa at naisipan na patawarin nalang sila at maniwala. Isa pa ito ang unang pangyayari na nakipagsuntukan si Cohen.

HABANG nasa hapagkainan na kami at kumakain nang mga anak ko. Nagku-kwento naman si Colt tungkol sa mga kaibigan nito.

Ngunit napahinto ako sa akmang pagsubo ng ulam na adobo. Nang makarinig ng katok sa pinto, at the same time ang mga anak ko rin pala.

'Sino naman kaya ang bisita namin?' Natanong ko sa sarili.

Tumayo muna ako, "Babalik agad ako. Kumain lang kayo." Wika ko na tinanguan lang ni Cohen.

Pero napahinto naman ako ng hawakan ni Colt ang braso ko.

"Tingin ko po Mama, 'yan na po ang Papa ni Luis. Sinabi po kase nito na bago sila magbugbugan ni Cohen ay susumbong niya raw ito sa Papa niya."

"Ganoon?" Hindi ko mapigilan na kabahan.

Wag mong sabihin na i-dedemanda nito ang anak ko?

Minsan talaga pahamak 'tong si Cohen eh. Napakabata pa pero kung makipag-away ay parang malaki na. Makikipag-away na nga rin sa mayaman pa na si Luis.

Napailing nalang ako at humakbang na palapit upang buksan ang pinto.

Pagkabukas ko nga ay natulala pa ako. "Catherine?" Gulat na sambit ng lalaki at parang nakakita ng multo.

Nanlaki naman ang mata ko.

Hindi...

Hindi pwede......

Sinarhan ko ito ng pinto bago pa siya makapagsalita.

"Mama!" Napatalon ako sa gulat at napahawak sa dibdib ng makita si Colt na nasa harapan ko. Si Cohen naman ay tahimik lang na naka upo at huminto na sa pagkain upang pagmasdan ako na halos pawisan na sa kaba.

Napakunot ang noo nito sa inasta ko.

Ngumiti ako ng peke, "Halika na balik ka na roon, Colt. Nagkamali lang pala ng bahay 'yong lalaki kanina kaya kumatok at nagtanong." Buti nalang at tumango si Colton, In short for Colt at naniwala sa akin.

Bumalik na kami sa hapag kainan. Pero ang kaninang magana kong pagkain ay nawala dahil sa lalaking nakita ko kanina.

Hindi si Tyson ang nakita ko kundi si John, ang matalik na kaibigan nito. Hindi pa nga si Tyson ang nakita ko ganoon na ang reaksiyon ko? Paano kaya pag ito na?

Si John ay may naiwan ding parte sa akin na masalimuot, iba man kay Tyson.

Hindi ko na hahayaan na mangyari ulit ang ginawa nito sa akin noon.

--

"Ma, okay lang po ba kayo?" Tanong ni Colt ng pumasok ako sa loob ng kuwarto nito. Umupo ako at hinaplos ang buhok nito na ikinapikit ng mata niya.

"O-oo naman, baket mo natanong?" Tanong ko at pilit na maging kaswal ang boses para hindi niya mahalata ang totoo.

Namumungay ang mata nito. Nilakihan pa ang mata, "Kase po napapansin ko na parang may problema kayo, kanina pa."

"Wala," Pag deny ko.

"Halatang inaantok ka na. Matulog ka na Colt." Malambing kong sabi at nginitian ang anak ko na pilit gumagawa ng paraan para magising.

"Hindi pa po pwede, Mama hangga't hindi ko kayo natutulungan sa problema niyo." Napangiti ako sa sinabi nito.

"Don't worry I'll be fine." Sabi ko upang matulog na ito at hindi na mag-alala.

Sa dalawa kong anak si Colt ang mabait at malambing. Habang si Cohen naman ay tahimik at pasaway. Pero magkaiba man ang ugali ng mga ito. Hindi mawawala ang katotohanan na may pagka-parehas pa rin sila. Sa katalinuhan at kahusayan na minana ng mga ito sa kanilang ama.

Tinignan ko ang bintana upang tignan kung naroon pa rin si John at napaismid ng naroon pa rin ito. Sinarado ko ang bintana ni Colt at binaba ang kurtina.

Nang makita na nakatulog na si Colt, hinalikan ko ito sa noo.

"Sleep well and sweet dreams, anak." Bulong ko bago umalis at puntahan naman si Cohen sa kabilang kuwarto.

Madalas kaseng nag-aaway ang dalawa noon dahil sa mga gamit nilang nagsasama kaya pinaghiwalay ko sila.

Naabutan ko si Cohen na nagbabasa at nag take down notes.

"Cohen, anak. Matulog ka na ipabukas mo nalang 'yan." ani ko.

Tumango ito at huminto sa ginagawa upang mahiga. Kinumutan ko ito ng pumikit na at hinalikan sa noo.

"Sleep well and sweet dreams, anak." Nang akala na tulog na ito at paalis na sana ng magsalita siya.

"Sorry po, Mama kanina. Wag na po kayong mag-alala. Tutuparin ko po ang pangako na hindi na makikipag-away." Mahinang sabi ni Cohen.

Ngumiti ako at hinarap ito, "That's good to hear. Now sleep." Utos ko na.

I'm so lucky to have them.

--

HINDI ko maiwasan ang sarili na puntahan na si John, pagkatapos ng ilang araw na pamamalagi nito sa labas ng bahay namin. Sa takot na malaman nito ang tungkol sa kambal at sabihin kay Tyson, naisipan ko na manatili muna sa bahay at hindi pumasok sa trabaho.

Lumabas ito ng kotse niya ng kumuha ako ng walis tingting at akmang ihahampas sa kotse nito.

"Catherine?" Kunyaring gulat niyang sabi sa akin.

"Look at you, wala paring pinagbago. You're still the beautiful woman that I've ever seen." Ngumiti pa siya ng

sabihin iyon sa akin.

"Do you need anything?" Tanong niya.

Umatras ako at umiling.

"Baka ikaw ang may kailangan kase lagi kang nasa labas ng bahay." sagot ko naman dito.

Tumango siya, "Gusto ko lang sabihin na sana pagsabihan mo 'yung pamangkin mo dahil sa ginawa na pagsuntok sa anak ng kapatid ko, and kung itatanong mo kung bakit ako nasa labas ng bahay niyo. May hinihintay ako."

Para akong nakahinga ng maluwag sa sinabi nito. Akala ko ay alam na nitong anak ko ang dalawa at ang ama ay si Tyson.

Sino naman kaya ang hinihintay nito?

"Nandito rin ako upang humingi ng kapatawaran sa nagawa ko noon."

Tumango ako at hindi umimik. Bagaman nakatingin lang dito na pinagmamasdan ako.

Buti sana kung ganoon kadali ang pagpapatawad.

"Here's my calling card. One call away lang ako. Para patunayan

ko sa'yo na mabuti ang pakay ko. Tawagan mo ako pag kailangan mo ng tulong." Nilagay nito sa palad ko ang calling card bago umalis sa harapan ko at pumasok sa loob ng kotse.

Napatingin ako sa calling card.

John Arnold Richard

Number: 0907*******

Richard Company

Landline Number: 09*********

Napailing ako at tinapon ang calling card katulad ng sa diary ko.

Hindi ko kailangan ng tulong nito

--

[SOMEONE'S P.O.V]

"Sir," Kinakabahan na lumapit ang bagong recruit na lalaki sa Boss namin.

Binugahan ito ng sigarilyo ni Boss at nginisihan ng nakakatakot na kinanginig ng tuhod nito.

Pero hindi dahilan para sabihin ng lalaki ang sasabihin niya.

"Sir, sorry pero hindi ko parin nakikita ang babaeng pinapahanap mo." Sambit pa niya at yumuko.

Napailing ako at nagtago na ng makita na tumayo si Boss sa pagkakaupo.

Pinaglaruan nito sa kamay ang kalibreng hawak na b*ril.

"So, anong gusto mong iparating na sa hindi mo siya mahanap? Susuko ka na? Wag kang sumuko t*nga sa paghahanap. Dahil hindi ko talaga bibigay ng libre ang shab* na gusto mo. Tandaan mo mas mahal pa 'to sa buhay mo at dahil gusto mong tikman at kunin 'to ng libre. Then t*ngina deal with this sh*t and find her!"

"Sorry, Sir!"

"T*ngina!" Inis na tinignan niya ito at tinutukan.

"Umalis ka ng p*t*ngina ka, wala kang kwenta!" Sigaw niya at nag-igting ang panga sa galit.

Takot na nagmamadaling umalis din ang lalaki dahil sa sinabi niya.

Binaba na niya ang baril at napabuntong hininga.

"F*ck, Where are you Catherine? Pinahihirapan mo talaga 'kong p*t*ng inang babae ka. Humanda ka talaga sa oras na makita kita." Nabasabunot siya ng buhok at uminom ng whiskey.

Nang marinig nitong may tumawag sa phone, agad nitong ini-answer.

"Siguraduhin mo lang na magandang balita ang sasabihin mo. Dahil kung hindi, hinding hindi mo na makukuha ang kompanya na pinaghirapan mo."

Hindi ko alam kung ano ang sinabi ng lalaki. Pero naging dahilan 'yon para ngumiti si Boss. Ngiti na kung saan matatapos na ang matagal na niyang pag-aantay.

--

[BACK TO Catherine's P.O.V]

HINDI ko maiwasan na manlumo namg lumipas ang buwan ay isa ako sa mga natanggal sa trabaho.

Pilit kong maging masigla ang sarili kahit hindi ko maiwasan na malungkot.

Dahil paano na kung maubos ko ang pera na naipon ko edi hindi ko na mababayaran ang mga gastusin sa bahay at sa pagpapa-aral sa mga anak ko.

"Ma?" Pinunasan ko ang luha at tinignan si Colt na dala ang notebook nito. Kasunod si Cohen na dala rin ang notebook niya.

"Oh, mga anak? Anong kailangan niyo?" Pilit kong pinasigla ang boses.

"Umiiyak po ba kayo?" Tanong ni Colt at tinignan ako.

Umiling naman ako, "Hindi, anak." Sagot ko.

"Umiyak ka po, Mama. Ano pong problema niyo? Sabihin mo samin ni Colt." Sambit ni Cohen at ngumiti.

Huminga ako ng malalim.

"Natanggal kase ang Mama niyo sa trabaho, anak." Hindi ko alam kung bakit sa dinarami rami na pwedeng matanggal ako pa.

PERO LUMIPAS nalang ang mga araw at naghanap na ako ng trabaho ay hindi naman ako matanggap tanggap. Niligpit ko ang gamit na resume at pinalitan na ang suot kong formal attire. Napabuntong hininga ako na napatingin sa salamin.

"Here." Muntik na akong atakihin sa puso ng pagharap ko ay nakita ko sa likod si Cohen.

Tinignan ko ang inabot niya. Ito ay ang calling card na binigay ni John noong nakaraang buwan pa.

"Baket na sa iyo, 'to?" Tanong ko.

"Simple, Mama kinuha ko po sa basura. Baka kase 'yan po ay makatulong. Nalulungkot na po kase kami ni Colt sa tuwinang nakikita ka namin umuuwi rito na malungkot at namobroblema. Hindi ko rin po alam kung ba't niyo tinapon 'tong calling card kung makakatulong 'to Ma. Basta po kung hindi naman po bad itong trabaho sa calling card. Pumasok po kayo. Pinakita ko po 'to kay Kuya Dylan at sinabi na mataas daw magpasahod ang may-ari ng kompanya. Kaya po pumasok po kayo riyan." Mahabang litanya nito, at kung magsalita ay parang hindi akma sa edad niya.

Wala na ba talaga akong choice? Sumubok na 'ko sa ibang kompanya at hindi ako nakapasok? Paanong kung dito rin?

Naalala ko ang sinabi ni John.

Nang umalis si Cohen, tinawagan ko ang number ni John pero hindi ko ito ma-contact. Kung kaya't sa telephone number nalang ng company nito.

/"Hello, May appointment po ba kayo?"/ Sagot agad ng babaeng nasa kabilang linya.

"Ah, wala po. Gusto ko po sanang itanong kung nandyaan ba si Mr. Richard?" Tanong ko.

Natahimik ang kabilang linya, /"Sino po ito?"/

"I'm Catherine Perez." Sagot ko naman.

/"Oh kayo po pala Ma'am Catherine, you are already hired for secretary. You can start tomorrow, and please go to the company earlier. Hindi po gusto ni Sir na may na la-late sa trabaho."/

Hire na agad ako?

Hindi ko maiwasan mapangiti. Hindi ko na inisip kung bakit mabilis at nakapasok agad ako, ang inaalala ko nalang na makakaipon na ulit ako.

--

"GOOD LUCK, Mama!" Sabay na sabi ng mga anak ko at hinalikan ako sa pisngi.

"Thank you, Behave kayo rito ah?" Sabi ko sa kanila.

Iiwan ko kase muna ang mga ito sa kapitbahay upang may magbantay.

"Opo!" Sabay ulit nilang sabi.

Sana nga lang at totoo.

MABILIS lang na dinala ako ng taxi sa lugar kung nasaan ang company.

Napatingala ako at namangha ng makita ang kumpanya.

Napakaganda ng company ni John.

"Id, Ma'am?" Tanong ng guard sa akin. Huminto ako at kinuha sa bag ang Id upang ipakita rito.

Nang makita nito ang Id ko, ngumiti ito sa akin, "Sige Ma'am. Pasok na po kayo."

"Thank you." Sabi ko at nagtuloy tuloy na sa paglalakad.

Nang nakapasok, tinanong ko sa isang receptionist kung saan palapag ang CEO Office at saan banda rin 'yon.

Nilapitan ako ng isang babae na balingkinitan at may magandang ngiti. Mukha pang excited ito sa gagawin. Naramdaman ko na parang tinitignan ako ng iba kaya hindi ko maiwasan na tignan ang paligid, at ganun nalang ang pagkatigil ko ng makita na nakatingin ang halos employees sa akin pati na ang guard.

Napakunot ang noo ko.

"Wag mo silang pansinin. Hindi lang sila makapaniwala na nag e-exist ka pala talaga." Nang nasa loob na kami ng elevator ng sabihin nito.

Nang tumunog ang elevator at nasa tamang floor na kami. Tinuro ni Marjorie, pangalan nung babae ang dulong bahagi kung nasaan daw ang CEO Office.

"Good luck," Sambit niya bago ako nito iwan at bumalik sa loob ng elevator.

Kumatok ako sa pinto.

"Sir Richard, Ako po 'yung bagong hired na secretary." Saad ko. Hindi dahil kilala ko na ito ay magiging unprofessional na ako. Ngunit ilang minuto at ilang beses ko ng sinabi 'yon ay walang nagsasalita sa loob. Pumasok na ako at hinanda ang ngiti.

Naroon lang pala ito at nakatingin sa transparent glass.

Ngunit ganun nalang ang mabilis na pagkawala nito at panginginig ko nang humarap ang lalaki sa akin.

"Long time no see, Catherine. Sa wakas nagkita na rin tayo." Ngumisi pa ito ng sabihin 'yon at mas lalong lumawak ng makita ang reaksiyon ko.