MY RUTHLESS, MASTER

Kabanata 4

NANG tignan ko ang lalaking nasa dalawang metro ang layo sa akin at sa lalaking nasa harapan ko. Roon ko lamang narealize na nagkamali ako ng aking nasabihan.

Hindi siya si Tyson kundi siya si Tyron, ang kambal nito. Gustuhin ko mang magtanong kay Tyron kung bakit ito nandito napadpad, hindi ko muna ginawa. Dahil humakbang na ako kung nasaan si Tyson at hinawakan ang braso niya at umiling, "Hindi, Tyson! Mali k-ka ng iniisip!" Nauutal kong sabi rito.

Nag-igting ang panga niya at nilingon ako. Malungkot ang mukha niya kaya mas lalo akong na-guilty.

"Mali, Catherine? Mali ba talaga? Akala ko pa naman din anak ko 'yong dalawa ng makita ko sila. Pero t*ngna mali pala ako. Kailan niyo pa 'ko ginag*go, Catherine? Kailan pa?!" Bulyaw niya sa akin at nakita ko mismo sa mata niya ang luha na mabilis pumatak na pinunasan niya rin kaagad.

Napasabunot siya ng buhok at umiling sa akin.

"T*ngna, matagal mo na pala 'kong ginag*go, Catherine. Akala ko pa naman din iba ka sa lahat ng babae at iba ka rin kay Sophia. Pero t*ngna! Mali ako! Maling mali!" Asik niya sa akin.

"Ang mas masakit pa, sa lahat ng lalaking pwedeng mong maging lalake. 'Yong kambal ko pa talaga!"

"Mali ka ng iniisip, Tyson, a-aka---" Hindi ko na natapos ang sasabihin ng humikbi ako.

'Hindi ko alam, Tyson. Hindi ko alam na si Tyron pala ang nasabihan ko at hindi ikaw. Paanong hindi siya ang masasabihan ko gayong gaya niya ang kilos at pananalita mo. Hindi sumagi sa isip ko na si Tyron pala 'yon at hindi ikaw.' 'Yan sana ang idudugtong ko kaso hindi ko na magawa dahil sa paghikbi ko.

Bigla ulit pumasok sa isip ko ang nasabi kay Tyron na dapat talaga kay Tyson.

Paano na 'to.

Bumaling ako kay Tyron nanghihingi ng tulong ang tingin dito. Ngunit nakangisi lamang siya at umiling. Bago lumapit kay Tyson at hawakan ang balikat niya. Akala ko tutulungan na talaga ako nito. Pero mali pala ako, "Hindi namin sinasadya, brother."

Galit na tinignan ko si Tyron. Magsasalita na rin sana ako upang apelahin siya. Ngunit ganon nalang ang gulat ko at tili ng sapakin siya ni Tyson, "T*ngina mong hay*p ka! Lahat nalang inaagaw mo sa akin!"

May hinanakit niyang sabi. Niyakap ko si Tyson sa likod.

"Wag mo siyang sasaktan, Tyson."

"T*ngina mo!" Galit niyang sabi kay Tyron at hininto na ang pagsuntok.

Sumulyap sa akin si Tyson, "T*ngina, Catherine... Ma-- " Hindi na niya tinapos ang sasabihin at basta na lamang umiling sa akin.

"T*ngina niyo at sana mamatay na kayo!" Huli niyang sabi bago tumalikod sa amin.

Nanlumo ako nang pagkatapos sabihin ni Tyson ay umalis na ito.

Pinunasan ko ang luha at nilingon si Tyron. "Baket hindi mo sinabi ang totoo?" Tanong ko at galit ang tono sa pagtanong.

Hindi man lang niya nilinaw kay Tyson. Baket ba nandito rin ito? Hindi ba't ayaw na nitong makita pa si Tyron.

"Baket ko naman sasabihin 'yon, Catherine? Tsk, hindi mo ba alam na matagal ko 'tong hinintay. Nag-enjoy rin ako na magpanggap na siya lalo na ng makita ko ang reaksiyon mo. Bagay lang 'yon sa kaniya." Saad pa niya.

"Baliw ka na!" Sabi ko. Nagkasalubong pa ang kilay ko.

Wala ba siyang pake sa nararamdaman ni Tyson? Nasaktan na nga ito noon sa dating asawa nito. Tapos gusto niya ulit saktan sa pamamagitan ko pa.

"Baliw sa'yo."

Malalim na napabuntong hininga ako at tatalikuran na sana ito para habulin si Tyson ng hapitin niya ang bewang ko palapit sa kaniya.

"Baket kase sa dimami dami ng lalaki sa mundo at sa Pilipinas. Pipili ka na nga lang, Catherine. Si Tyson pa na gago."

Tinulak ko ito dahil sa sinabi niya at sinamaan siya ng tingin.

"Hindi siya ganoon, Tyron!" Pagtatanggol ko kay Tyson.

Umiling siya sa akin at ngumiti lang sa pagtatanggol ko. "Piliin mo ko, Catherine. Sa totoo lang, mahal kita. Handa rin akong tanggapin ang anak natin."

"Hindi natin anak! Nahihibang ka na ba? Anak namin ni Tyson at hindi iyo!" Sambit ko. Naiinis sa pag-gigiit nito na anak namin si Cohen at Colt. Gayong anak lang namin 'yon ni Tyson.

"Hindi kita mahal, Tyron. Kaya kahit na akuhin mo pa ang anak namin. Hindi magbabago ang katotohanan na siya ang mahal ko. Pilitin mo man 'yon ng ilang beses."

"Then learn to love me, Catherine!"

"That's not easy. Paano ko 'yon gagawin kung sa una pa lang ansama na ng ugali mo." Sambit ko rin.

"Buti nga ako sa una masama na ang ugali at pinapakita na sa'yo. Paano naman si Tyson na sa una lang mabait at ngayon masama na."

"Mabait si Tyson."

"Mabait ba ang pagsalitaan ka niya nang masama at murahin?"

"Kung kinalaro mo lang sana siya. Hindi 'yon mangyayari. Pero anong ginawa mo." Mahinahon ko ng sabi.

"Kung 'yon lang ang paraan para maghiwalay kayo at mapunta ka sa akin, then be it.

Alam mo ba na dapat ako ang nakaunang bumili sa'yo diba? Kung sana lang may pera ako noong panahon na 'yon. Hindi si Tyson ang nakabili sa'yo. Pero wala eh t*ngina. Kaya ngayon na nandito na ulit ako at may pera na rin. Hindi ko hahayaan na mapunta ka ulit sa kaniya. Siya lang ang una mo. Ngayon ako na ang huli. Hindi kita titigilan, Catherine. Sa simula palang akin ka na. Inagaw ka lang ng kambal ko. Kaya ngayon, aagawin na kita sa taong hindi nararapat sa'yo. Dahil ako lang..ako lang ang para sa'yo. Wala rin akong pake kung siya pa ang mahal mo." Napanganga ako sa mahaba niyang sinabi.

Dati pa naman napansin ko nang gusto ako nito at mahal din pala 'di ko lang naisip na totoo pala 'yon.

Ngunit kahit na inamin nito. Hindi nagbago ang t***k ng puso ko at nangamba.

Kahit si Tyron siguro ang bumili sa akin. Hindi pa rin non mapipigil ang aking sarili na ibigin ang kambal niya.

Bumuntong hininga si Tyron at nagsalita ulit, "Catherine, isipin mo nalang ang magandang resulta pag ako ang pinili mo."

Tumawa ako rito. Yung tawang hindi masaya.

"Hindi ko na kailangan isipin 'yon, Tyron dahil kung ikaw ang pipiliin ko ay hindi ako magiging masaya."

"Pag pinili kita magiging masaya ba ako? Hindi, Tyron at baket ka ba nandito huh at nakikialam sa amin." Naiirita kong sabi.

"Hindi ka lang nakikialam, nagpapagulo ka pa eh." Halos maiyak pa ulit ako ng sabihin 'yon pero pinigilan ko.

"Catherine, nandito ko para sa'yo upang tulungan ka." Sabi niya at tinitigan ako.

"Tulungan? Nagpapatawa ka ba? Tulong ba ang ginawa mo kanina sa akin? Imbes na klaruhin mo na nagkamali ako ng akalang ikaw si Tyson kaya ko iyon nasabi. Hindi mo naman ginawa. So, nasaan ang sinasabi mong tulong?!"

"Tulong para malayo sa kaniya ang tinutukoy ko, Catherine. At hindi ka man magiging masaya pero balang araw 'oo'. Kaya piliin mo ko. Handa naman akong tanggapin ang anak niyo at hindi kita sasaktan katulad ni Tyson."

"Ba't ba pinipilit mo na nanakit si Tyson? Hindi naman siya nanakit. May nakita ka bang pasa sa katawan ko? Hindi ba't wala naman."

"Wala nga ba at mali ako?" Nakataas ang kilay na tanong niya.

"Oo," Sagot ko naman.

"Hindi ko alam kung saan mo nahuhugot 'yang salitang 'yan, Catherine. Pero if that's your way to cover him. Then I will not care. Basta, remember this. Mahal mo man siya o hindi. Hindi ako susuko at ako ang magiging huli mo." Saad niya at sa tingin nito. Natakot ako, hindi ko alam. Pero ang takot na 'yon ay iba sa takot na nararamdaman ko kay Tyson.

Humakbang ito sa akin at bumulong, "Maganda ka, Catherine at sa ganda mong 'yan. Sa akin ka mas bagay." Iyon ang sinabi nito sa akin bago pumasok sa kotse niya at paharurutin paalis sa subdivision.

Tinawagan ko si Tyson sa phone number niya nang umalis na si Tyron. Pero siguro dahil sa galit nito sa akin ay tinurn off niya ang phone.

Dahil wala na rin akong magawa. Bumalik nalang ako sa bahay na mabigat ang aking pakiramdam.

"Naabutan niyo po ba 'yung lalaki?" Tanong agad ni Colt sa akin. Nakikita ko sa mata niyang hinihintay nito ang sagot .

"Hindi, anak." Sagot ko nalamang rito.

Tumingin si Colt kay Cohen na nagkibilit balikat lamang at pinagtuonan ng pansin ang librong binabasa.

"Nga pala, mga anak. Pwede ko bang tanungin kung.." Umiling na lamang ako. Kung ipapa describe ko ang lalaking pumunta rito upang malaman kung si Tyson ba talaga 'yon ay wala rin sigurong kwenta. Dahil magkamukha naman ang dalawa at bata pa ang mga anak ko upang maintindihan ang gustuhin kong punto.

Pagkaraan ng ilang minuto. Nagsalita si Cohen sa akin ng hindi inaalis ang tingin sa libro, "Yung lalaking pumunta kanina. He's your boss, Mama." Parang nabasa ni Cohen ang sinasabi ko.

"Yes po, Mama." Sabi naman ni Colt at nag angat ng tingin sa akin.

Si Tyson nga ba talaga? Pero kung iba-base ko ang sinabi ni Tyson kanina marahil nakita na nga nito ang dalawa.

Nakita mismo ng harapan. Dahil hindi naman nito sasabihin sa akin kung mali ako.

Hindi ko maiwasan na umiyak buong maghapon. Pinilit kung magkunwari sa harapan ng mga anak ko na hindi ako nasasaktan upang hindi sila magtanong. Hindi ko rin naman alam ang sasabihin ko. Sasabihin ko ba na yung araw na yon ay oras na para aminin ko sa Ama nila na anak sila nito. Pero na konsume dahil sa kambal ng Ama nila na hindi man lang nilinaw ang pagkakamali ko. Hindi ko rin dapat isisi ang lahat kay Tyron. Dahil sa totoo lang kasalanan ko rin naman kung sana'y pinakiramdaman ko ang sarili at tinitigan ito. Hindi ako nagkamali. Dapat kase hindi agad ako nagsalita. Nauna kase ang takot ko.

Naguguluhan na ko. Hindi din ako mapakali dahil ilang beses kong tinawagan si Tyson kahapon at hanggang ngayon ay hindi pa rin ito sumasagot sa mga tawag at text ko. Gusto ko sanang bumalik ulit sa kompanya o puntahan ang bahay ni Tyson. Ngunit kung iyon ang gagawin ko. Kailangan ko na naman iwan ang mga anak ko.

Hindi naman pwedeng sa pangalawang pagkakataon na pagkatapos kong umuwi sa trabaho. Ganoon ang gagawin ko.

Hindi muna ko pumasok sa trabaho kahit kating kati na ko dahil sa takot din kay Tyson. Bukod doon natatakot ako at nababahala sa sinabi ni Tyron sa akin kahapon.

Baket ba kase nagbalik ito. Kung kailan naman nanghihilom na si Tyson sa sugat ng ginawa ng asawa niya noon ay bubuksan niya ulit at sa pamamagitan ko naman.

Lumaylay ang balikat na naglakad ako sa lababo upang hugasin ang plato na ginamit sa agahan ang mga anak ko. Hindi ako nag-almusal dahil wala na rin naman akong gana.

"Ma, are you okay?" Napalingon ako sa nagtanong 'non. Nakita ang anak kong si Colt. Nakatingin ito sa akin na nag-aalala.

"Ma, tell me. So, I can help you."

Umiling ako bilang sagot rito.

"It's simple problem, Colt. Don't worry, Mama can handle this." Sumimangot si Colt sa akin.

"You sure you can, Mama? If you can handle your problem by yourself. Then why are you crying in your room?" Napakurap naman ako sa sinabi ng anak ko. Pinutol ang pagtingin sa pamamagitan ng pagsisimula nangg paghugas ng plato.

"Ma, please..."

"Colt, I'm okay. Your Mama is okay. I'm just crying because of the kdrama that I watched that night. Hindi dahil may problema 'ko." Pagdadahilan ko pa.

Binuksan ko ang gripo at napalingon ulit kay Colt ng kalabitin ako nito.

"What's the title of the Kdrama, Mama?" Tanong niya, nakataas ang kilay.

Nataranta naman ako, "True Beauty, anak." Sabi ko na lamang. Nakikita ko kase sa f*******: 'yung Kdrama na 'yon at maganda raw at nakakaiyak.

"What episode kayo umiyak?" Tanong niya ulit. Hindi ata ko tatantanan ng anak ko. Basta malaman lang kung may problema ako.

"Episode ahm..." Nawalan ako ng maisip na dahilan at natikom na lamang ang bibig. Mas lalong napasimangot si Colt sa akin. "Ma, sabihin niyo po kase. Para matulungan po kita. Hindi lang ako kundi kasama na si Cohen." Pagbanggit nito ng pangalan ng kapatid ay napakunot na ang noo ko.

"Nasaan pala yung kapatid mong 'yon?" Tanong ko habang nasa kalagitnaan na ng paghuhugas. Iniba ang usapan. Habang nagsasalita kase si Colt at sunod sunod akong tinanong ay sinimulan ko na talaga. Bago na naman ako mapahinto at isipin ang problema ko.

"Kina Kuya Dylan po." Sagot niya. "So, Mama. Ano kaseng problema niyo?" Ginulo ko ang buhok ng anak ko dahilan para samaan ako nito ng tingin.

"Mama naman, you should not mess my hair. Kailangan ko tuloy ayusin."

"Parang dati lang okay sa'yo ang magulo, huh." Sambit ko rito.

"Dati po yon hindi ngayon." Natigilan ako at may naalala sa sinabi niya. Pero iniwaksi ko rin at ngumiti ng tumalikod na ito para ayusin ang buhok na nagulo ko.

ILANG SANDALI lamang ay naisipan kong lumabas. Pinagmasdan ko ang anak kong si Colt na nakikipaglaro sa mga batang kapitbahay namin.

"Wait, hindi pa 'to tapos. 'Wag mong guluhin." Sabi niya sa batang kalaro at marahan na pinitik ang kamay nito.

"Sorry akala ko kase eh."

"Okay lang, Wait mo. Sasabihan nalang kita. Pag okay na."

"Thank you, Colt." Namula si Colt sa sinabi ni sa kaniya

Umalis muna si Tina at ngumiti pa kay Colt bago ito pumasok sa loob ng bahay.

"Sarap bumalik sa pagkabata 'no?" Naramdaman ko ang pagpulupot nang braso ng lalaki sa bewang ko. Inalis ko ito at bumuntong hininga. "Anong ginagawa mo rito?" Tanong ko.

"I'm here para magbago ang isip mo. I'll do everything I can do para maging akin ka rin." Kinalibutan ako sa sinabi niya at lumayo.

"Umalis ka na Tyron. Wala ka ring mapapala." Sabi ko at hindi ito tinignan.

"Tingin po ba wala?" Tanong niya at tumawa. Yung tawang nakakainis sa pandinig.

"Hays, Catherine. Tama nga ang puso ko sa pagpili ng babaeng mamahalin. You are not just a beauty. You are something that a man should treasure. You are unique, different, brave and so faithful."

"Kung sana kase ako ang pinili mo. Hindi 'to mangyayari sa'yo. Hindi ka masasaktan at mag isa na bubuhayin ang anak. Pupunuin kita ng pagmamahal. Pagmamahal na hindi mo naranasan noon pagkatapos mamatay ang magulang mo. "

"MAMA," Usal 'yon ng anak kong si Cohen at tumingin pa sa katabi ko. Hindi ko alam kung guni guni ko lamang o totoo ba ang nakikita ko. Pero masama ang tingin nito sa katabi ko.

"Hi, young kid." Sabi ni Tyson at ngumiti sa anak ko.

"Use your words in a proper way."

"Okay, young child then."

"Young child means a child under the age of 5 years. It should be kid or just young. I'm disappointed, Mr. You're a grown up man pero hindi ka marunong sa pag gamit ng words."

"Cohen!" Mariin kong sabi.

Tumingin at ngumiti ako kay Tyron. "Pagpasensyahan mo na ang anak ko." Nahihiya kong sabi.

Sa tingin ko lumalala na ang pagiging pasaway ni Cohen. Hindi lang pagiging pasaway kundi pati na ang pagiging bastos nito. Hindi ko naman tinuruan ng ganong manner.

"Okay lang. Your son was indeed smart." Sabi niya na namamangha at sinundan ng tingin si Cohen.

"Hindi naman."

"Lucky for your son. He got it from him." Tukoy niya kay Tyson.

"Pero mas magiging swerte ang anak mo. Kung ako ang magiging ama nila."

"Tyron, Please tumigil ka na sa ginagawa mo." Saad ko.

"I can't do that. Nakataya rito ang matagal ko ng hiling na makamit. 'Yon ay ikaw."

"Bahala ka. Dahil kahit ano pa talagang gawin mo. Hindi magbabago ang decision ko. I will still not accept you o hindi rin kita mamahalin kahit pilitin ko man. Nakalimutan mo na ba? Pag-aari na 'ko ni Tyron. Hindi lang dahil binili niya ako. Pero katulad mo. Pinili rin siya ng puso ko."

Hinawakan niya ang pareho kong pisngi at bago ko pa ito itulak. Mabilis na dinampi niya ang labi sa labi ko. Sinampal ko rin naman ito pagkatapos.

Hindi ko na maiwasan ang luha na pumatak. Lalo na ng makita ang isang lalaki sa malayo. Nakatingin ito sa amin ni Tyron. Madilim ang tingin at nanggagalaiti, nakakuyom pa ang kamao. Pinagtitinginan pa ito ng mga kababaihan na lumalakad at nagbubulungan.

Hindi ko man narinig ang sinabi niya ng harapan. Ngunit sa ginawang sign nito sa akin. Doon ko nabasa ang nais niyang iparating.

Patay, Patay ako sa kaniya.

"Looks like he see us. Hmm, let's see if totoo ba ang sinabi mong hindi ka sasaktan ni Tyson. Ngayon, ano na kayang sa tingin mong iniisip niya?" Sabi pa ni Tyron na nang uuyam.

Nang mawala na sa paningin ko si Tyron dahil umalis na rin ito ng hindi ako umimik. Naglakad ako sa kotse ni Tyson at kumatok sa windshield non.

"Tyson," Sambit ko. Bagaman tinted ang kotse ay nasisiguro kong namumula si Tyson sa loob. Kapag nagagalit kase ito ay namumula ang mukha niya. Kaya agad mong malalaman kung galit siya sa'yo.

Binuksan niya 'yon ng hindi ako tinitignan, "What do you want?" Tanong niya sa akin at dinilaan angabi.

"Mali ka ng iniisip." Sabi ko.

"Mali na naman." Saad niya. "Yon ang sasabihin mo diba?"

"Tyson, 'yung kahapon. Hindi si Tyron talaga ang dapat na sasabihan ko nung salitang 'yon. Pero..."

"So, iba pala dapat talaga at hindi siya. Then who? Who the f*ck is he? Sino 'yung ama ng mga bata huh?! Hindi naman pwedeng iba, Catherine. 'Wag mo naman akong gawing tanga. That two little kid. He looks like him. He- "

"He looks like you too." Pagtatapos ko sa sasabihin niya.

"Yeah, but it's not mine. Hindi pala dapat sumagi sa isip ko 'yon. F*cking bullsh*t."

"Tyson-" Hindi ko pa man na sisimulan ang sasabihin ng halikan ako nito at hilain sa loob ng kotse bago isarado. "Tyson," Pinigilan ko ang kamay niya sa paglandas sa legs ko. Alam ko kase kung saan mapupunta.

"Shhh..." anas niya sa akin. "Catherine, binabaliw mo talaga ako. T*ngina, hindi lang pala ako kundi pati na ang kambal ko."

Hinawakan niya ang labi ko at ngumiti.

"This lips of yours. Ako lang dapat ang hahalik and this body is only mine. Only mine not for someone else." Napatingin ako sa gwapo niyang mukha at hinaplos ng marahan.

Tumango ako at hindi na makasalita. Lalo na nang bumaba ang isang kamay niya at naglakbay sa loob ng simpleng dress ko.

"Tyson... Ugh." Kinagat ko ang labi upang hindi umungol. Nang makita lalo na nasa open space kami.

Ngunit hindi ko rin mapigilan. Dahil inilihis niya lang ang daliri sa panty ko bago pumasok sa kaselan.

"Tyson, wag!" Pagtutol ko.

"Baket naman, Catherine? Look, if you want me to forgive you. Then shut up and just let me do it. Isa pa, you're dripping wet here." Nakabalatay sa mukha niya ang pagkairita.

"Now, be a cowgirl and ride me."

"Huh?" Tanong ko.

"Ride me. Baka gusto mong i-explained ko pa sa'yo?" Turan niya at nailing sa akin.

"Hindi ko-- " Palagi nalamang ako nitong hindi pinapatapos.

Umiling ito,

"Now, obey me. Wag mo na 'kong pigilan." Tinaas niya ang dress ko para hubarin. Dahil sa nang uutos ang boses niya ay sumunod ako.

"Good," Ngumisi siya ng hindi na nga 'ko umalma. Bumaba ang labi niya sa leeg ko at pinaupo niya ko sa kandungan niya, "Sh*t, " Hindi niya mapigilan na mura at pinasadahan ang buhok. "I'm lucky. I'm the only one who can see this. Except the dad of your kids. Which is my twin. But I won't make him see this again. Over my f*cking dead body!"

Tinudyo niya ang tuktok ng naninigas kong n*****s gamit ang daliri. Bumigat ang paghinga ko sa ginawa nito. Kaso agad ko rin itong tinulak. Nawala na rin ang nararamdaman kong init at nagmamadaling nagbihis para bumaba nang makita ang dalawa kong anak na nakatingin sa kotse. Alam kong tinted ito. Pero hindi ko maiwasan kabahan at pagpawisan. Dahil sa tingin na binibigay ng mga ito parang alam nila ang ginawa namin.

Nang lilingunin ko na sana ulit si Tyson. Narinig ko na lamang ang mabilis na pag andar niya ng kotse.

Napabuntong hininga ako at nahilamos ang mukha. "I disobey him." Sambit ko.

--

NAISIPAN kong pumasok na kinabukasan dahil kung hindi ko gagawin. Siguradong malilintikan na ako ni Tyson sa ginagawa ko.

Tahimik ang guard at empleyado. Parang wala ito sa mga mood ng batiin ako. "Marjorie," Tawag ko.

"Hmm?" Nag angat ito ng tingin. "Nandiyan na ba si Sir?" Tanong ko.

Tumango siya at iniwas na ang tingin sa akin. Pumasok ako sa elevator at pinindot ang floor kung nasaan ang CEO.

"Sorry, Tyson. But just accept the fact that Catherine fooled you. Narinig mo na nga diba, galing sa bibig niya. Baka naman hindi ka pa maniniwala. Siya na mismo nagsabi na anak nila ni Tyron." Napahinto ako sa akmang pagpasok sa loob ng office ni Tyson ng marinig ang pag-uusap ni Tyson sa kung sino.

"She told me that she's..." Hindi makahanap ng salita ng sasabihin si Tyson at paputol putol pa ang pagkabigkas niya.

"Isang beses ka lang dapat magpakatanga at ngayon bakit kay Catherine sunod sunod. Don't tell me... are you in love with her?"

Sandaling natahimik si Tyson bago nagsalita. "No. Hindi.."

"Really?" Naniniguradong tanong ni John.

"If that's the case then why not give her to Tyron. Tyson, they have kids. Maawa ka naman sa bata na nais magkaroon ng kompletong pamilya."

"No. Wala 'kong pake kung may anak sila. Binili ko siya at hindi dahil nagkaroon sila ng anak bibigay ko nalang siya kay Tyron. Hindi 'yon ganon ganon nalang. T*ngina, John. Hindi ko pwedeng sayangin ang perang winaldas ko. Kung gusto naman ni Tyron na mapasa kaniya si Catherine. Then he have to pay me thrice. Not just that. Kung sakaling bilhin nga niya sa akin si Catherine. Then I will left her scattered, with my memories in tact with her na kung may mangyayari man sa kanila hindi niya papayagan. Naiintindihan mo ba ang sinasabi ko." Mahabang sabi ni Tyson.

"No, Tyson. Ang alam ko lang ayaw mo pa talagang mawala sa'yo si Catherine. Pero ingat ka lang. Dahil sakaling malingat ka, magulat ka nalang wala na siya sa'yo at kinuha na ng kambal mo."

"Hindi naman 'yun mangyayari if hindi papayag si Catherine. She's mine and alam niya 'yon."

Tinapik ni John ang balikat ni Tyson, "Stop being grumpy, Tyson. Parang nasa sementeryo 'tong kompanya ng dumating ako kanina."

"Tsk."

"Pati tuloy si Marjorie hindi ako pinapansin."

"Hindi 'to hanapan ng babae mo, John." Sabi ni Tyson at seryosong tinitigan si John.

"Hindi ko naman siya babae. I'm courting her."

"Umalis ka na nga. Mas lalo lang umiinit ang ulo ko sa'yo."

"Saan banda? 'Yung ulo sa taas o sa baba?"

"Gusto mo?" Saad ni Tyson at inambahan ito ng kamao.

"Hindi, sabi ko nga aalis na ako. Baka magkapasa pa ang gwapo kong mukha kung sakali."

"Pakidalian lang."

Napatalon sa gulat si John ng makita ko sa pinto, "Letche, ikaw lang pala. Catherine wag mo naman akong ginugulat."

"Ahm sorry." Sabi ko na lamang. Nakita ko kase talaga sa mukha nito ang gulat kanina.

"Tame him, Catherine. Kahapon pa 'yan galit si Tyson and the best way para mawala ang galit niya is what they called sex." Usal ni John at ngumisi pa ng makita ang pagkapula ng mukha ko.

Hindi na ko teenager. Pero kung ang mga gantong salitaan ang sinasabi ay hindi ko talaga mapigilan na mamula.

"Geh, alis na 'ko. Iyong sinabi ko, huh." Paalala niya pa sa akin. Tumango ako.

Ilang sandali akong nag-isip. Kung papasok ba sa loob.

"Come here, Catherine. Alam kong nandyan ka at kanina pa nakikinig sa amin ni John." Sa sinabi ni Tyson ay pumasok nga ako. Ngunit hindi pa man ako nakakapasok ng ipinid ako nito sa pader.

"Tyson," Gulat kong sabi at napalunok ng makita ang intensidad sa mata niya.

"Pasalamat ka. Hindi ako masyadong galit at baka kung ano na ang nagawa ko."

"Tyson-"

"Shhh." Umiling siya. "Now, I can continue what I want to do to you yesterday." Hinawakan niya ang baba ko bago bumaba ang tingin sa labi. Napakagat ako ng labi at napahawak sa braso niya nang patakan niya ng paulit ulit na halik.

"Hmm, always smell good." Sambit niya at hinalikan naman ako ng halik na nakakabaliw. Mabilis lamang at hindi na nito hinubad ang damit namin. Napatakip ako ng bibig at napahalinghing ng binilisan ni Tyson ang paggalaw sa ibabaw ko. Hindi ito nagreklamo sa pagkalmot ko sa likod niya at bagkus ay ginanahan pa ito.

"Oh f*ck. It felt so good." Ungol niya.

"Spread your legs wider. I want to f*ck you rough." Hindi ko ginawa kaya ito na mismo ang nagbuka ng hita ko. Para akong sisilaban sa init.

"Ah...Ty..." Hindi ko na mabanggit ang pangalan niya.

Nang lalabasan na 'ko. Huminto ito sa galaw. "Sa tingin mo talaga hindi ako galit? Hindi lang ako galit, Catherine. Kundi galit na galit sa'yo. Pero hindi kita literal na papatayin. Hindi ako ganon. I'll just make you suffer from fooling me at pagsisikreto. I told you before right, ab*rt that child. Pero t*ngna anong ginawa mo? "

Umiling siya at inayos ang sarili.

Ngumisi ito ng makita ang malungkot kong mukha. "Sorry, Catherine. But you fool, lied and disobey me. Kaya paanong hindi ko 'to gagawin?"

Tama naman siya. Kasalanan ko.

Hindi na ko umimik.

SANA naman mapatawad na ko ni Tyson. Tangi ko lamang na hiling. Dahil lumipas na ang isang buwan ay galit pa rin ito. Pero mas nadagdagan ang hiling ko ng tumawag sa akin ang anak kong si Cohen.

/"Ma, si-- si Colt...na aksidente po si Colt."/ Garalgal na sambit ni Cohen at humikbi sa kabilang linya. Parang huminto ang takbo ng utak ko ng sabihin ito ni Cohen.

Mali lang siguro ang sinabi niya.

/"Mama, I'm not kidding. Please come here."/ Binigay niya ang phone kay Dylan at ito ang nag explain sa akin nang mga nangyari.

Tinignan ko si Tyson na mahimbing na natutulog. Payagan kaya ako nito ngayon tutal isang buwan naman na palagi ko itong sinusunod o baka naman kailangan ko ng tumakas. Malalim akong napabuntong hininga at akmang babangon ng marinig ko ang boses niya dahilan upang mapahinto ako.