Abby’s POV
“Where are we going, Caleb? Don’t go too far, I need to go home, may curfew ako, you know that.” Saad ko nang mapansing mahaba-haba na ang binyahe namin at palabas na kami ng City. Hind ko mapigilang mag-alala dahil hindi naman niya ‘ko katulad na pwedeng umuwi kahit anong oras sa bahay nila o kaya’y merong condo na inuuwian. Oo, sa edad kong ‘to ay curfew pa ‘ko, kaming magkakapatid actually.
“Chill. I promise, I'll get you home on time, okay?” Paninigurado niya. Ramdam ko namang seryoso siya.
“Just make it sure. Hindi na talaga ako sasama sayo if ever.”
“So, there’s next time, hmmm…” He said, teasing me. Nanlaki mga mata ko nang marealize ‘yung sinabi ko. Oo nga naman, kung intindihin mabuti ‘yung sinabi ko, parang nag-i-expect pa ‘ko ng kasunod na date. Mariin akong nap
