KABANATA LXV

1048 Words

Dahil hindi ko agad kinuha ang juice na bitbit ni Zendrick ay si Oliver na lang ang kumuha. Nginitian ni Oliver si Zendrick. "Thanks," aniya. Ngumiti naman si Zendrick sa kanya pabalik. "Mauuna na po ako." Saka siya tumalikod sa amin. Kahit nakatalikod na siya sa direksyon namin at naglalakad palayo, hindi pa rin maalis ang tingin ko sa kanya. I'm still in shock! Nakalimutan ko talaga na nagtatrabaho siya rito. Ngayon lang nag-throwback sa akin iyong unang beses na nakita ko siyang nagtatrabaho sa Resort namin. "Hindi puwedeng malaman ni Mom ito." Hindi ko namalayan na napalakas pala ang pagkakasabi ko non. "What are you saying?" kuryosong tanong ni Oliver. "Ah, wala!" Nginitian ko siya saka kinuha ang baso ng juice na hawak-hawak niya. "Thanks." "Akala ko ibibigay mo na sa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD