Mahalia

Kabanata 8

Mariin pa ring nakapikit ang mata ko at pigil na pigil ang aking paghinga. Ramdam ko ang panlalamig ng kamay at paa ko, pati ang pagsikdo ng sikmura ko.

"Mahalia..."

"Mahalia!"

I snapped back to reality when I heard Caleb's voice kept calling my name. Saka pa lamang akong nagmulat ng mata at agad nagtama ang paningin namin, hinahabol ko ang paghinga ko dahil para akong naubusan ng hangin sa ginawa kong pagpipigil. Kunot na kunot ang noo nito na para bang hindi ito natuwa sa inasal ko.

"Distance please," wika ko. Nag-iwas ako ng tingin dahil para akong matutunaw sa mga titig nito.

Narinig ko pa ang pag-buntong hininga ni Caleb pero hindi ito gumagalaw at nanatili sa posisyon namin.

"Mahalia," he called out my name again. Hindi ko sana ito papansinin pero napapitlag ako nang hawakan nito ang pisngi ko at iharap ang mukha ko rito. May ngiting naglalaro sa labi nito at emosyong hindi ko maipaliwanag sa mata nito. The same emotion when we first met and shared the night together.

"Caleb please." Pinatigas ko pa ang boses ko para lang umalis ito, pero parang bingi ito sa mga sinasabi ko.

"Mahalia," tawag muli nito sa pangalan ko. This time ay sinalubong ko ang mga mata nito, para akong nalulunod sa kulay asul na mata nito.

"What?"

He grinned, "... your name really sounds like mahal kita." Hindi pa rin nawawala ang kunot sa noo nito nang sabihin iyon, para bang nahihiwagaan ito sa pangalan ko..

"Are you mocking my name again?"

"No, I'm actually complimenting it. Mahal kita is not an insult or does it depict negative meaning?" Nanatiling naka-lock ang tingin namin sa isa't isa, so I know that he is not lying.

"But I don't like it, I even hate that name." I hissed.

"But I think otherwise," he replied. Sinubukan ko itong itulak pero ni hindi man lang ito nagalaw, he's as firm as a wall.

Napabunga na lamang ako ng hangin at sinandal ang katawan ko sa back-rest ng sofa para magkaroon pa kami ng kaunting distansya.

"Mahalia," he smiled. Naiinis ako sa paulit-ulit na pagbanggit nito sa pangalan ko, dahil doon ay mas lalong bumibilis ang tibök ng puso ko. I know I'm attracted to this man, but...I still don't want to be involved in a marriage without love for each other. At ang atraksyon na nararamdaman ko dito ay marahil dahil lamang sa guwapong mukha nito, maari ko ring maramdaman iyon sa iba kahit wala akong feelings dito.

"...mahal kita." Tumawa ito pagkatapos sabihin iyon, the more reason na nakaramdam ako ng inis.

"Cal-" Natigilan ako sa pagsasalita nang haplusin nito ang pisngi ko.

"Your skin is as soft as a cotton, your lips is as sweet and red like a cherry."

Nagsalubong ang kilay ko sa sinasabi nito, nababaliw na ba siya? Lalong mas naging firm ang isipan kong nababaliw na ito nang bigla na naman itong tumawa.

"You're crazy," bulalas ko.

"Am I?" Tumigil ito sa pagtawa at muling tumingin sa akin.

"Move. Kumakain ako," utos ko rito. Kahit nawalan na talaga ako ng gana sa pagkain, gusto ko lang makawala rito.

"Should I feed you?"

Para akong natulos sa kinauupuan nang marinig iyon. Is he serious? Nababaliw na ba talaga 'tong lalaking 'to?

"I am a very capable person to feed myself," diniinan ko pa ang mga sinabi ko para mas ramdam nito.

"Then, should I just kiss you?"

What?! Nanlaki ang mata ko sa tanong nito, akala ko noong una ay pinaglalaruan lang ulit ako nito. Pero seryoso ang mukha nito habang tinatanong iyon.

"Caleb." Pangalan lang niya ang sinabi ko pero sinigurado kong mahihimigan niya ang bantang kakabit no'n.

"Mahalia...mahal kita." Pero parang kanina lang ay hindi nito pinansin ang mga sinasabi ko.

"If this is about the food, I'll just pay you." Muli akong nagtangkang itulak ito pero mas lalo lamang itong naging matigas.

"Food, huh? Then should I just collect your debts?"

Naguguluhang tinignan ko ito, "just like what I said. Babayaran ko nalang ang mga pagkaing inorder ko at pati iyong kaninang hiniram ko."

"But I don't collect money as payment." Mahinahon ang pagkakasabi ni Caleb sa mga sinabi nito pero parang banta iyon sa puso ko, hindi ko pa rin maunawaan ang tinutukoy nito at kung ano ang gusto nitong sabihin.

"I'm sorry," I muttered.

Tinignan ako nito nang mababakas ang pagtataka sa mukha, "for what?"

"Mali akong ipagdamot ang pagkaing binayaran mo, so please."

"I don't really care about money, Mahalia. And you know that better than anyone else."

"Kung gano'n bakit ka umaakto ng ganito?!" Sa huli ay hindi ko na napigilan ang inis ko, kanina pang parang sasabog ang puso ko dahil sa mga sinasabi at ginagawa nito.

"I just want to play with you," he simply said.

Hindi makapaniwalang tinignan ko ito, I know he's been drinking eversince we arrived her but is this the effect of alcohol?

"But I'm not very much acquainted with your game, Caleb."

Ngumiti ito na para bang natuwa sa narinig na sinabi ko, kahit wala namang nakakatuwa sa mga binanggit ko.

"It sounds expensive when you're calling my name."

Nakagat ko ang ibabang labi ko sa sinabi nito. Gusto ko na lamang makaalis sa sitwasyong ito.

"What do you want? Just tell me and end this nonsense."

"Oh?" Umakto itong nag-iisip, nanatili naman akong nakatingin dito at pinapanood lamang ito. I admit, his look is one to be reckoned with.

"Did you know? Everything in here is mine," he said randomly. Lalo namang nagulo ang utak ko sa sinabi nito.

"Anong kinalaman niyan sa tanong ko?" Para kaming nasa isang laro na naghuhulaan kung ano ang iniisip ng bawat isa, pero sa larong ito parang ako ang dehado.

Tumawa ng mahina si Caleb, yumuko pa ito 'saka muling nag-angat ng tingin at tumingin sa akin.

"That includes you," seryosong saad nito.

Saglit na parang nabingi ako at nawala ako sa reyalidad nang marinig ang sinabi nito.

"I am not your property."

"But you stepped into the lion's dean, and I am the lion residing here. So, you became a lion's prey."

Hindi ko na maintindihan kung saan patungo ang pinag-uusapan namin, pero malinaw sa akin ang gusto nitong iparating.

"Remember that this is not my choice, this is planned." I reminded him.

"Your choice or not, you're still...in my den. No, you already became my prey when you crossed my border. When you slept with me and let me feast with your body."

"Are you insane?"

Tumango ito na mas lalong nagpagulo sa akin, intoxicated talaga ito ng alak.

"Ca-"

Muli akong natigilan nang bigla na naman itong tumawa at umiling. I flinched when he leaned closer, at bago pa man ako makapag-react ay dumampi na ang labi nito sa bibig ko. Hindi ko alam ang gagawin, parang ilang sandaling naging blangko ang isip ko sa biglaang ginawa nito. Then he started moving his lips into mine, doon palang ako parang natauhan. Sinubukan ko itong itulak pero gaya kanina ay hindi man lang ito nagalaw, gagalaw na sana ako para makawala pero hinapit nito ang baywang ko at para akong nakaramdam ng kuryente nang magtama ang balat namin. Dahil sa kaba at paglapat ng labi nito ay napasinghap ako para kumuha ng hangin, para akong nauubusan niyon. Pero saka ko lamang na-realize ang pagkakamali ko nang mas lumalim ang halik nito at parang binigyan ko lang ng entry ang dila nito. Napadaing ako sa ginagawa nito, sinubukan ko pa itong itulak pero gaya kanina ay hindi ito natinag. Napapikit na lamang ako ng mariin dahil sa ginagawa nito, pero muli akong nagsisi dahil pagpikit ko ay mayroong kakaibang sensasyon na dumaloy sa katawan ko.

Naalala ko ang mga nangyari sa amin noong unang beses na nagkita kami, isang araw lang iyon pero tumatak iyon lahat sa isipan ko. And then I just found myself responding to his kiss, gently and bewildered. Mas hinapit ako nito palapit dito, kinailangan kong humawak sa batok nito para kumuha ng suporta. At nang maghiwalay ang mga labi namin ay pareho kaming hinihingal, ni hindi ko napansing nasa kandungan na ako nito.

"You're making my head dizzy, Mahalia."

Hindi ko maintindihan kung ano ang ibig sabihin nito, nalalasahan ko pa rin ang matamis na labi nitong mayroong konting lasa ng wine na iniinom nito kanina.

"Let me go," utos ko. This time ay hindi nanginig ang boses ko, mas naging matigas iyon pero wala itong ginawa. Nanatili itong nakatitig sa'kin.

"Are you listening? You're making my head dizzy, I might become crazy over you."

"Stop fooling around, Caleb. Bitiwan mo na ako," inis na asik ko. Pero ipinilig lang nito ang kanyang ulo na parang nahihiwagaan sa presensya ko, sumandal ito sa back-rest ng sofa at dahil hawak nito ang baywang ko ay nasama ako doon. Napapitlag ako nang maramdaman ang yakap nito, just what exactly is he doing? Gumalaw ako para makawala dito pero mas lalo lang humigpit ang yakap nito.

"Stay still. I'm thinking," wika nito. Nahinto ako sa pagpupumiglas nang marinig ang kalmado pero malalim na boses nito, pero mayamaya lang din ay muli akong gumalaw. No way in hell na tatanggapin ko ang ginagawa nito.

"Kapag hindi ka tumigil, I swear, Mahalia. Hindi lang yakap ang makukuha mo sa akin." Kahit na mahinahon ang pagkakasabi nito ng mga salitang 'yon, it sounded like a threat to me. At alam ko sa tono ng boses nitong hindi ito nagbibiro kaya tumigil ako, naramdaman ko pa ang pag-ayos nito sa akin at isiniksik nito ang ulo sa leeg ko. Mas lalong bumibigat ang paghinga ko dahil sa lapit namin at sa mainit na hininga niyang tumatama sa leeg ko.

"Hindi dapat natin 'to ginagawa," bulong ko.

"You're my fiancé, sooner or later, we will marry each other." Malalim ang paghinga nito pati ang kanyang boses.

"You don't even love me, how can you marry someone you don't love?"

"Why? Will you love me if I love you?" he asked. Hindi ako kumibo dahil ayokong galitin ito, ang gusto ko lang ay makawala sa sitwasyong ito. Just why is he even doing this?

Nakahinga ako ng maluwag nang pakawalan ako nito at kinuha ang cellphone nitong nasa center table dahil bigla itong tumunog. Kumunot ang noo nito nang makita ang caller, tinignan pa ako nito bago tumayo at nagtungo sa balcony para sagutin ang tawag. Napahawak ako sa dib-dïb ko pagkaalis nito, bakit nagre-react ang puso ko ng ganito? Naiinis ako dahil sa ginawa nito. Umiling ako at tumayo, agad kong tinungo ang silid at pabagsak na isinara iyon. Sinigurado kong naka-lock iyon bago ko ibinagsak ang sarili ko sa kama, nakatitig lamang ako sa kisame habang dinadama ang labi ko. That bastárd, I swear kapag nawala ang tama ng alak dito ay sisipain ko ito sa parteng pinaka-sensitibo dito.