Ilang buwan na rin ang nakakalipas simula nang umalis si Andrei, hindi naging madali ang adjustment lalo na kay Sean. Lagi itong umiiyak at hinahanap si Andrei, sinusubukan naming ipa-intindi sa kan’ya pero bata pa ito kaya sobrang hirap. Minsan habang natutulog kami sa gabi, bigla-bigla na lang ito nagigising habang umiiyak at binabanggit ang pangalan ni Andrei. Hindi ko mapigilang malungkot habang nakikita ko siyang ganoon at si Selea rin ay naiiyak na rin minsan dahil hindi niya na alam ang gagawin pero ngayong buwan ay medyo okay-okay na si Sean.
Tinatawag niya na akong daddy at masaya ako dahil matalinong bata io, medyo naiintindihan niya ng wala na si Andrei sa kanila at ako naman iyong pumalit. Kahit na bumabawi ako sa kanila hindi ko naman nakakalimutan si Amara, minsan kinukuha s
