Infinity

Chapter 12: First Mission (5)

Nandito ako ngayon sa classroom nakatunganga. Iniisip ko ang mga spells na pinaghirapan ko kagabi.

*BOOOGGSSSH!*

Lumindol dito kasi nasa baba ang pagsabog kaya nadamay kami. Rinig na rinig ko ang mga tili sa baba. Binuksan ko ang bintana tsaka sinabihan ko mga kasama ko na tulongan ang mga nasugatan sa baba at bumaba naman sila gamit ang stairs =__=.

Mahōnosutekki

May lumitaw na stick sa kamay ko at tumalon na ako.

skoúpa!

Sigaw ko. Naging walis ang stick tsaka ako lumipad. (yung broom po ng witch)

Nagulat panga sila sa nakita nila pero kailangan kong tumulong.

Pumunta ako sa baba at nakita ko nanaman ang lalake kahapon. Totoo ba mga sinabi ni Kian? Nakita nya ako tsaka sya tumira ng metal at umilag naman ako. He's getting on my nerve! It's already way way over centuries ago...!

Pinapunta ko muna siya sa labas tsaka

frágma

May barrier na nakapalibot samin. Ayaw ko silang masaktan, ok lang sakin na ako lang ang mahirapan o masaktan. Char. Alam kong nagsinungaling ako sakanila. Sabi ko kasi sakanila na susunod nalang ako dahil may kukunin pa ako.

Pero dito ko ito tataposin total kalaban namin sya.

*BOGSH!*

Ang lalim na pala ng iniisip ko ah. Sinipa pala ako sa kumag na yun dahilan upang mahulog ako. Hindi masakit.

Mahōnosutekki

Lumitaw ang stick sa kamay ko bago pa nya makuha.

"T-teka, sino kaba?" Tanung ko pero hindi siya sumagot instead tinirahan niya ako ng metal. Umilag ako.

"Hoi! Nandito kaba para mag revenge?" sabi ko sakanya. Hindi padin siya nagsasalita. 'Baka hindi siya makakaintindi?'

"You can stop and we'll forget about the things you and I did, okay? Just please stop" paki usap ko sakanya pero hindi siya nakinig at tinirahan niya ako ng maraming metal.

Wala na akong ibang magawa kundi kakalabanin siya. Nag cast ako ng Shield at...

apó̱teros kinzoku

May lumitaw sa paligid ko na mga metal, hindi sya makatakas kasi ang dami.

Naghandsign na ako para sumugod ang mga ito, matamaan nasana siya kaso may biglang lumabas sa harapan nya kaya hindi sya natamaan.

Isang babae ang lumabas. Maganda sya at bagay silang dalawa. Ak- bakit ba ako nagiisip ng ganyan sa ganitong sitwasyon?

Natumba ang babae. Ang lalake naman, nalungkot at masama ang tingin nya sakin. Masama din ang kutob ko dito.

od, su, külək , ildırım , torpaq və buz

Uh-oh. Maging kulay orange ang ulap

Məni eşitmək !

Lumakas ang hangin

mənə borc---

Nagulat ako sa ginawa ng babae. Hinalikan niya ang lalake dahilan upang mawalan ng malay ito. Baka spell yun?

Akmang tatanggalin nasana nakin ang barrier kaso tinawag ako ng babae gamit ang pangalan ko.

Lumapit ako sakanya, puno ng dugo ang katawan niya. Lumuhod ako at tinignan siya.

"M-mifuyu..." sabi niya, tsaka umiyak. 'Ha? Sino ito? Bakit niya alam pangalan ko?'

"...Bakit ganun?" tulo parin ng tulo ang kanyang mga luha. 'Ay Filipino' Pinakinggan ko muna siya.

"Bakit kahit anong gawin ko hindi ko mabalik ang lahat?..."

"...Nag promise ako nun eh...Nahirapan ako nung nalaman ko na namatay siya... Alam ko din ang ginawa ng nanay niya, alam kong palagi siyang mabubuhay pero makakalimotan niya din ako... After many many years I kept on searching for that person and kept on reminding that person about our memories. Tsaka ngayon nakita ko nanaman siya pero sa kasamaang palad na out of control ang kapangyarihan ng kaibigan ko at ito ang nangyari. Ang hirap, ang sakit sa puso.. Mas masakit pa kaysa nangyari sa pamilya ko---" ngumisi siya "--Ang sama ko noh? Gumawa ako ng paraan para mabalik ang lahat ng pinagsamahan namin at iyon ay gagamitin si Tora. Iyon lang ang naisip ko kasi siya lang ang may kapangyarihan na bagohin ang lahat." sabi nya. Bakit niya ba ito sinasabi saakin? Pero teka lang, parang kilala ko itong binabanggit niya ahh.

"Ako ba tinutukoy mo?" Seryoso kong tanong. She chuckled at nawalan na ng malay. Hoii.

therapéf̱sei mou

Hineal ko siya. Hindi panga kami tapos mag usap. Tsaka bakit hindi niya nalang tanongin si Tora, mabait naman siya ah. But is it really possible to change the past?

"AAAAAGGHHHH!" sigaw ko dahil sumakit ang ulo ko, sumakit ang bewang ko, s---char. Sumigaw ako dahil sa sakit ng ulo ko at may imahe na pumasok sa isip ko.

"ate bakit ang tagal mo?" tanung ko kai ate

"sorry talaga Mifuyu ha" napapout ako sa sinabi nya. lumapit si ate sakin tsaka pinat ako.

"bukas nalang, Promise" sabi ni ate with matching puppy eyes pa.

"promise?" inabot ko sakanya ang pinky finger ko para mag pinky swear kami at tinanggap nya naman din sabay sabing "Promise". pagkadating ng bukas naghintay nanaman ako sakanya pero ganun din ang nangyari. matagal konang hinintay ang promise nya pero huli na ang lahat dahil nagising ang Nimea ko at namatay ako.

Natauhan ako nung may tumawag sa pangalan ko. Pagkatingin ko sa hawak ko, unti unting nawawala katawan niya.

biglang may tumulo na luha sa mga mata ko at tinawag ko sya.

"ate" iyak ako ng iyak. Diba na heal ko na siya?

therapéf̱sei mou

Ulit kong cast pero ayaw bumalik. Paulit ulit akong nag cast hanggang sa nawala na ang buong katawan nya. I can only see a small debris left.

Ate... ate magkita nalang tayo sa kabilang mundo at doon tayo magkakasama palagi.

Unti-unti ding nawala ang barrier at ang daming dugo sa kamay ko..

"Mifuyu-sama!/Miyu!/Yuki-ssi!" sabay sabay nilang tinawag ang pangalan ko habang papalapit sakin.

"Saito..." tawag ko nung nasa harap ko na sila. naghintay sila sa kasunod ng sasabihin ko. Binuksan kona ang bibig ko tapos nagsalita na.

"...ang pangit mo" hindi ko mapigilang hindi tumawa ang epic kasi ng mukha ni Kian eh. Joke lang naman yun noh, gwapo niya kaya. Nakisabay nadin si Dane, Shane at Tora.

"HHahaha!! matagal ko na ding alam yun" natigilan kami sa pag tawa nung nagsalita si Shane.

"bakit? may mali ba?" tanong niya. Hindi nalang namin siya pinansin.

"You can call me Kuya." Sabi niya saakin habang nalulungkot.

"K....Kuya. hehe" tawag ko sakanya tsaka bigla naman siyang ngumiti pero nawala din ang ngiti niya nung nakita niya mga dugo na nasa kamay ko.

"Do you know her?" Tanong ni S---kuya saakin at may kinuha siyang panyo sa bulsa niya at nilinis niya kamay ko.

"I think it's better to talk about it later." Napating naman kami kay J.C. at napansin namin ang mga mata ng mga tao sa paligid namin.

"Tora, Do you want to come with us?" tanong ko out-of-nowhere kaya lahat sila nakatingin sakin. Nakita ko namang tumango si Tora kaya napa ngiti ako. OmO meron nang gagawa ng lunch ko everyday haha!

May inabot saakin si Tora at alam kong alam nyo na. Food!!!

"Gamsahabnida!!" Pag papasalamat ko.

"Oi! You know how to speak korean na ah." Sambat ni Shane.

Nakarating nadin ang mga soldiers at helper ng Kurai Clan at inayos na nila ang paligid at kinuha nila ang kasama ni ate.

"W-wait..!" Pag pigil ko sakanila. Tumingin naman sila saakin.

"Where are you going to take him?"

"Dereux Prison." At tuluyan na silang nawala. Dereux Prison? Saan yan?

"Bakit mo tinanong kung saan siya mapupunta?" Tanong saakin ni Dane. Umiling lang ako.

"And..." napatingin ako sakanya. "They are not a part of Kurai Clan. They are from Kingdom of Creatures Academy." Seryosong sabi nito. Ba't niya alam? Mag tatanong na sana ako pero wag nalang.

Bumalik na kami sa loob ng eskwelahan. Nakita kong may lumapit saakin.

"Yuki-noona, you're beautiful." Sabi ni Tora saan naman nya nakuha yan?

"Yo! She's mine!" Sambat ni Shane.

"Who? Who's yours? No one owns me." Pag angal ko sakanya at sinamaan ko siya ng tingin.

"M-monster...!" Sabi ng isang studyante dito. Teka, bakit pa kami pumasok dito?

"Wag na kayong sumama saamin." Napahinto naman kami kay kuya.

"May aasikasohin lang kami." Sabi niya sabay lakad uli at sumunod naman si J.C. sakanya. Kailan sila nagka-close?

I.... I ship!

Sorry kuya, hahaha.

"Why are you grinning Yuki-noona?" Tanong ni Tora habang nakatingin saakin. Umiling lang ako.

"Tara, balik na tayo sa SkyHigh." Sabi ni Dane at sumangayon naman kami nina Shane at Tora.

--------------------------------------------