Infinity

Chapter 11: First Mission (4)

*RIIIIIIINNNGGG!!!!!*

ATLAST! RECESS NA!

"Yuki-ssi bantayan na natin si----" Ang EPAL!

"Ang epal mo! Tabi nga." sabi ko kang Shane at tumabi naman rin siya.

"Shane Oppa, are you a korean?" Tanong ng isang babaeng sumalubong sa kanya. Binagalan ko ang paglakad ko para lang malaman.

"Ah, yes. But I can learn other languages faster, faster than my twin brother Dane." Pagpupuri n'ya sa kanyang sarili.

"Mwo?! I'm a fast learner than you." Pag angal naman ni Dane.

[A/N: 뭐 (mwo) = used to ask what something is, or the expression 뭐라고 (mworago) when you did not hear what someone said.]

Umalis na ako at pumunta na ng canteen. Bahala na sila dyan. Gutom na ako, hindi ako mabubuhay kapag walang pagkain.

Pumila na ako ang dami kasing tao.

Bumili ako ng Choco Moist at Hot Chocolate.

"Mifuyu Yuki?" tanong ng tindera. Umu-o nalang ako at akmang babayad na sana kaso nagsalita nanaman siya.

"Wonhaneun eumsig-eul seontaeghal su issseubnida. Geugeos-eun mulyoibnida." Hano daw? Nakita n'ya naman akong natataranta.

[A/N: I actually don't know if this is accurate. I just translated it in Google.]

"Ah-- foreign?" Tanong n'ya naman tsaka tumango ako.

"Free, free, food, for you." Sabi n'ya.

"You mean, everything is free for me?" Masaya kong tanong.

"Yes, yes" pag sang-ayon n'ya.

Talaga? freedom.

"Uhm, who---?" Hindi pa nga ako nakapagtapos nag salita na siya agad.

"Saito, Your brother" sagot n'ya. Really? Thank you Kian! Oh men, I'm so lucky to have a brother like him. Hindi ko pa siya tinawag na kuya, ang awkward pa kasi kapag tawagin ko siyang kuya.

"Are you done?" tanong ng nasa likod ko. Epal.

Umalis nalang ako at humanap ng ma-upoan kaso full eh, what about sisingit ako? Game!

Humanap ako at ayun! Siya lang mag-isa at parang walang katabi. Lumapit ako sa kanya.

"Can I sit beside you?" hindi ko na hinintay ang sagot n'ya at umupo na ako sa harap n'ya at sumubo na ng Choco moist.

Ang charap. @_@

"I know you don't have a cancer." sabi niya out-of-nowhere na ikinagulat ko. Kaya ako nabulunan.

"Ak!-" sabi ko at uminom ng Hot Choco kaso mainit pa.

Kinuha ko ang Juice n'ya saka ko ininom.

"Ah-- my juice" malungkot n'yang sabi.

"Don't worry. I will give you something else." sagot ko sa kanya at sumubo ulit ako ng choco moist. Ngayon kopa namalayan na ang sarap ng juice n'ya.

"Nevermind." sagot n'ya.

"Ok! Your name?" tanong ko. Parang 'Your name' lang na anime.

"Tora" sagot n'ya dahilan upang mabulunan nanaman ako. Ininom ko nalang ang Hot Choco kahit mainit pa. Naubos ko kaso napaso ako. Sinubuan n'ya ako ng pagkain niya at biglang nawala ang init sa dila ko.

Nilunok ko ang pagkain na sinubo n'ya. Ang charap din. :d Saan kaya nanggaling ang mga pagkain n'ya?

"Ang charap! saan nanggaling ang mga pagkain mo?" tanong ko. Binigyan n'ya naman ako ng confused look.

"Ah-- I mean, where did your food came from?"

"I made it." talaga?! ang sarap talaga eh.

"Make me some too! I love your food! They're so delicious. " hindi ko na siya pinasagot pa at hinila na siya papuntang classroom, ubos narin kasi ang pagkain n'ya eh dahil sa 'kin. Hehe.

Pagkapasok namin, nagulat ang mga kasama ko. Umupo narin ako sa upuan ko at binelatan ko sila. Magsalita na sana sila kaso nag ring na. Nandito na ang mga kaklase ko at umopo na sila.

Pagkatapos ng dalawang subject.

*RRRIIIIIIIINNNNGGGG!!!!!*

Lunch na! Yohoo!

I'm hungry nanaman!

"Mr. Takahashi, Mr. J.C, and the two Michael's. Please proceed to the principal's office" huh? May nagawa ba silang masama? Bahala nanga, sasabay nalang ako kay Tora..

"Tora-chan!~ let's go eat lunch together." FC much? Siya lang kasi ang kilala ko maliban kay Kian, Shane, Dane at JC. Ang cute n'ya talaga, actually lalake siya.

"It looks like you two are all alone." May humarang na babae sa harap namin.

"No one is going to protect you." Parang nag hintay lang sila ng pagkakataon na ma bully kami ahh.

"Move." Utos ko sakanya, hinawakan ko kamay ni Tora at binangga sila.

"You b*tch!." Reklamo niya sabay tulak sa 'kin dahilan ng pagkatumba ko. May nag tapon sa 'kin ng juice.

"Yuki-noona...!" Tawag sa 'kin ni Tora sabay tinulungan ako.

"Ohh? This is your noona now? How laughable." Sabi ng babae habang tumatawa. Pati narin yung ibang kaklase namin nakikisabay sa pagtawa.

"And, cancer?" Sabi ng babae tsaka hinawakan n'ya bonnet ko.

"Could you please take your dirty hands off of me?" I kindly ask her pero nagalit siya kaya kinuha n'ya ito.

Unti unting bumaba buhok ko at unting unti rin nawala ang mga tawa nila.

'Ah, I'm exposed.'

Kinuha ko ulit bonnet ko sa kamay ng babae at tumingin sa bonnet ko.

"What? Is this your first time seeing someone so beautiful?" Tanong ko sa kanila. Kanina pa sila tahimik kaya hinila ko nalang si Tora palabas para pumunta sa canteen. Dadaan muna kami sa garden. Medyo kabisado ko na tong school eh kahit ang laki.

*TTSSSK!*

Nakita kong lumayo ang mga tao sa 'kin.

Napahinto ako tsaka hinawakan ko ang tiyan ko.

o_o

Dugo. ang sakit--

Sinuntok ako ng kalaban sa tiyan dahilan upang tumalsik ako at bumangga sa kahoy. Masakit nanga, dagdagan pa. Bahala na, kailangan kong protektahan si Tora.

"T-tora ma*inhal exhale*ag ay linte, you go teleport *in hale exhale*" nahihirapan na ako.

"But...!" angal pa n'ya.

"Ppali!!" Luhh, saan ko nakuha yan? sigaw ko at bigla naman siyang nawala bago pa siya masaktan. Thank God!

Dahan dahan akong tumayo, kailangan kong mag higanti. Nakatayo narin ako atlast pero nanghihina na ang katawan ko.

Baka meron akong kapangyarihan na makapag heal. Hinawakan ko ng dalawang kamay ko ang tiyan ko saka.

therapéf̱sei mou

Saan ko nakuha 'yan? Unting unting nawala ang sugat sa tiyan ko pero dami paring dugo sa uniporme ko. 'Angas ko ah.'

At nakita kong galit na galit ang kalaban na nasa harapan ko ngayon. Aha! Yung bow nalang ang gagamitin ko!

Malecià

Kumuha ako ng arrow saka tumira na. Malapit na sanang tumama sakanya kaso nawala siya. Sinipa n'ya ako galing sa likod ko kaya natumba ako. Ang bilis niya.

Agad akong tumayo at tumira nanaman. umiilag siya. No choice ako. Kinuha ko ang maliit na libro pero bigla akong nagsalita kaya hindi ko nabuklat.

Uñfelàstriàs

Biglang may umikot sa katawan n'ya at bigla nalang siya nawala. Maglalakad na sana ako papunta sa principal's office kaso naging blurry paningin ko at nawalan ako ng malay.

Tora's POV

[A/N: I will translate it into Filipino, since Tora is korean. But the way he speaks is still english.]

[A/N: And also, since Tora didn't know their real name. I will just use their current name.]

Nag teleport ako sa mga kasama ni Mifuyu sa Principal's Office. Agad akong nagsalita pagkakita ko sa kanilang apat.

"S-Saito... Yuki-noona." nau-utal kong sabi. Nagulat sila dahil sa pag-approach ko.

"What happened?" Nag-alalang tanong n'ya.

"She got stabbed." nauutal parin ako. Nakita ko namang nagpapanic sila except kang J.C at akmang lalabas na sana sila sa Principal's Office kaso naka lock.

"You don't have the right to go outside... Especially when Tora is finally here." lahat kami nagulat dahil sa nagsalita. 'I don't understand what he's talking about but h*ll! I got shocked that caused me to teleport.'

Nandito na kami sa garden huli na ang lahat kasi nawalan na ng malay si Mifuyu. Lumapit kami sa kanya pero wala kaming sugat na makita, puro dugo lang sa uniporme n'ya. Mga salbahis talaga ang mga tao dito hindi man lang siya tinulungan. Binuhat ni Saito si Yuki-noona in bridal style.

"She did a good work even though she just awakened." sabi ni Dane out of nowhere. Lahat sila napasang-ayon except kang Shane at ako naman ang naguguluhan.

"Anong good work ang pinagsasabi mo dyan? Kitang walang malay na nga si Yuki-ssi." sambat ni Shane. 'I don't understand what he's saying.'

"She have powers." bulong sa 'kin ni J.C. Mind reader?! Powers? Pumunta muna ako sa library at kinuha ang libro ng Ancient Story bago tuloyang pumunta sa clinic. Lumapit ako sa kanila at umupo sa tabi ng kama at binuklat ang hiniram ko sa library.

Mifuyu's POV

*yawn~*

Minulat ko ang mga mata ko at nakita ko silang kuya at si Tora, may kani-kanilang mundo. Nasa clinic ako for sure. May dugo parin sa uniporme ko.

"Yo." cold voice ko na ikinagulat nilang lahat.

"Gising kana, Yuki-ssi~" sabi ni Shane.

"Teka, bakit '-ssi' nanaman?" Tanong ko.

"Eh kasi nandito tayo sa korean school, kaya '-ssi'." Masayang sagot n'ya.

"At Gusto mong hindi ako gumising?" seryoso kong tanong.

"Hindi naman sa---" pinutol ni Kian ang sasabihin n'ya.

"Miyu, are you okay? What happened when we're not around?"

"Ah- wala. Bigla bigla lang eh tsaka bigla bigla lang rin nawala." Seryso siyang nakinig sa 'kin at

"What do you think?" Tanong ni J.C.

"I don't think that person is aiming for Tora. Since he hurt Miyu..." napakaseryoso naman nila. "But he might be one of those people."

"What 'one of those people'?" Tanong ko. Ba't nag english na kami?

"What you did centuries ago... Some people managed to survive and seek for revenge. That is why we're protecting you." Napa-ahh naman ako.

"Did.. I really do something like that?" Napayuko ako habang nakakuyom ang mga kamay ko.

Napansin naman nila tsaka tinapik ni Kian ang ulo ko at hindi na sila umimik.

"How did you guys know about my power?" Seryoso n'yang tanong.

"We're the same as you, we also have powers." Sinagot siya ni Dane. Hindi pa makapaniwala si Tora kaya naglabas ng kapangyarihan si Dane tsaka inexplain n'ya lahat.

"So, the reason for you coming here is to protect me?" Nakayukong tanong niya. We all agreed. Nakayukom mga kamay n'ya.

"Thank you." Nagulat kami dahil dun.

"If it wasn't for you guys... I would literally die." Hindi ko mapigilang ngumiti. He is so pure.

"But the thing is, that person is not aiming for you, just like what I said earlier." Napatingin naman kami kay Kian. Umiiling-iling lang si Tora.

"Still thank you."

--------------------------------------------

Hindi ko napaalala kay Tora yung lunch. Hays, wala din akong energy mag salita.

This... this is the worst day.

--------------------------------------------