Violets are Blue

Fiery

Sobrang lakas na buntong hininga ang pinakawala ni Dinah.

"Ano bang problema mo, beh iyong bangs ko nagkakagulo dahil diyan sa hininga mong parang ipu-ipo!" saway ni Mia na inayos ang bangs.

Nginuso ko lang ang labi sa nakatuon ang mata sa aking cellphone na nakabukas. Lunch break at namamahinga kami sa ilalim ng malaking puno.

"Sino naman ang hindi mapapabuntong hininga, beh. Hindi ko nakita ang crush ko today, it isn't giving!" Matamlay na ginala ni Dinah ang mata sa paligid. Muli na naman siyang napabuntong hininga. "Bakit kaya umabsent si Mr. President?"

Pagkadinig ko sa tanong ni Dinah, hindi ko malaman at nanlumo ako. Ano kaya ang nangyari? Bakit hindi ito nakapasok?

"Ang lungkot ng kiffy ko, beh." Pahabol pa na biro ni Dinah na kinahalakhak ni Mia. "Anyway, how's your date last Saturday, is it giving?" bukas ni Dinah na tumingin sa direksyon ko.

Nagkibit-balikat ako. "Well, sinagot ko siya, titingnan natin kung hanggang saan aabot ang Dylan na 'yon."

"Make him suffer, beh!"

"Basta kahit anong mangyari, h'wag ka ng makipag-ayos kay Dylan at masasayang ang effort ko dito, Mia!" Pinandilatan ko ang kaibigan.

"Oo, na. Ang importante makaganti ako sa kanya."

***

"Beh, si Dylan!" bulong ni Dinah nang namataan ang lalaking papalapit sa direksiyon namin. Mabuti na lang at wala si Mia at kanina pa naka-uwi.

Dylan is definitely a f**k boy. Alam nito na kaibigan ko ang ex-girlfriend niya pero hindi pa rin umatras.

"Beh, sa gate na ako maghihintay kay mommy," paalam nito na umatras.

Nanlumo ako bigla nang marinig ko kung sino ang sundo ni Dinah. She came from a rich clan. Ang pinagka-iba nga lang her parents married because of love.

Tumango lang ako kay Dinah na sinundan ito ng tingin.

"Hi," bungad ni Dylan na tuluyang makalapit. Nakangiti siya na pinasadahan ako ng titig. Lumitaw ang maliit niyang biloy sa pisngi. "Papauwi ka na?"

"Yeah, hinihintay ko ang sundo ko."

"I can offer you a ride, Violet."

"Okey lang ako Dylan-"

"I am your boyfriend now, let me give you a ride," pagpumilit niya.

I have to play along. Kontra man sa loob ay pumayag ako. Tumawag na rin ako sa bahay upang ipaalam na makisakay ako sa kaklase ko.

Sakay ang mamahaling kotse ni Dylan ay nilisan namin ang University. Gaya ng inaasahan ko ay hindi ako hinatid ng lalaki sa bahay kundi natagpuan ko ang sarili sa harap ng matayog na gusali.

"Dylan-" pigil ko sa lalaki nang akma niyang buksan ng pinto ng kotse.

"Relax, gusto lang kita bigyan ka ng oras bilang girlfriend ko, Violet." Inabot niya ang panga ko at kinintalan ng halik ang aking pisngi.

"Hindi naman kailangan dito pa sa condo mo, Dylan-"

"But this is the only place I know na walang distorbo. I can serve you, give you princess treatment-"

"Like what?" Nakataas ang kilay na pinasadahan ko siya ng tingin.

Nagpinta siya ng makahulugang ngiti sa labi. "I can cook for you, manonood tayo ng Netflix-"

"I don't need all of that, Dylan."

"I am your boyfriend now, Violet. You left me at the restaurant last Saturday. Give me a favor instead."

Napahugot ako ng malalim na hininga. Kahit na napipilitan ay pumayag ako na sumama kay Dylan sa unit niya. Alam na alam ko na talaga ang mga ganitong galawan ng mga lalaki.

Sa inaasahan ay dinala ako ni Dylan sa itaas. Pagkabukas niya ng pinto ay bumungad sa 'kin ang maaliwalas na espasyo. Fully furnished ang loob ng condo nito. Mula sa mamahaling sofa, mga painting na nakasabit sa pader. Hindi maitatanggi na ang lalaki ay mula sa marangyang pamilya.

"Halika." Hinagip niya ang palad ko at giniya ako sa malapad na sofa. Pagka-upo ko pa lang ay hindi na niya ako pinahuma at pinagpag na niya ako ng halik.

"D-Dylan!" pigil ko na bahagya siyang tinulak. "Nauuhaw ako," malambing ko na sabi.

Napasingasing siya sa narinig. Muli niyang binaon ang mukha sa leeg ko. Kinintalan niya ng halik ang aking balat.

"Please, Dylan."

Nanibughong tumayo ang lalaki at nagtungo sa kusina. Damn! Gusto talagang makascore! I smirked. Sinundan ko lang ng tingin ang lalaki. Pasimpleng dinukot ko ang cellphone sa bag. Set a timer.

Pagbalik ay may bitbit na itong isang kopita ng wine. "Here."

"Thank you!" Nilagok ko iyon saka nilapag sa panggitnang mesa. Kailangang makaalis na ako. Naging mapang-akit ang kilos ko't agad akong kumandong paharap sa lalaki.

Sadyang diniin ko ang pagitan ng aking hita sa pusonan niya. He got a b***r? Damn!

"Violet!" Naging mabilis din ang mga palad ni Dylan. Awtomatikong sapo na niya ang malamang pang-upo ko sa ilalim ng aking palda.

"Let's get into business, shall we?" paanas ko na sabi. Mapang-akit ko siya na tinititigan.

"As you please, babe." Kusang inangkin niya ang labi ko. Hinayaan ko lang ang lalaki. I don't want to waste my time for this f*****g game!

Dama ko ang pagpisil ng palad niya sa pang-upo ko. Hanggang naglakbay iyon papunta sa pagitan hita ko. No!

Pasimpleng nilango ko siya ng halik. Hinawi ko ang palad niya. Binaba ko ang mga labi sa kanyang leeg. Pinagkakalag ko ang butones sa suot niyang polo. Nilasing ko siya sa pamamagitan ng aking mga labi hanggang kusa akong humiwalay at yumuko. Lumuhod ako sa pagitan ng kanyang mga hita. Agaran ko na inabot ang butones ng pantalon niya at binaba ang zipper.

Hinayaan ako ng lalaki sa nais kong gawin. He gave me a way to do it easily. Dinukot ko roon ang matigas at mainit na bagay na kanina pa handang sumabak sa digmaan ng yultong. Mabilisan ko iyong sinubo. I am giving him a unforgettable bl*w job. Swirling my tongue on the tip of his shaft. Teasing it gently made him scream in pleasure.

"Oh f**k, Violet!" He deliriously moans. His lips parted while chasing his breath. Marahan niyang hinawi ang nakalugay ko na buhok. "Tama nga talaga ang narinig ko, hayop ang mga dila mo!" habol ang hiningang turan niyang napalunok.

I distance my mouth. "Am I?"

Umungol lang siya at tahasang muling pinasubo sa akin ang kanyang umiigting na kahandaan.

Isang mapaklang ngiti ang pinakawala ko na sinulyapan ang lalaki habang walang pahingang umulos ang bibig ko.

No wonder he's into me. He wants to experience my service! f**k this guy!

A few minutes I sense he tightened his grip on my hair. I groaned in pain. Hinayaan ko lang ang lalaki at binilisan ko pa ang ginagawa. I darely played his balls to give him and instant orgasm. Dama ko ang panginginig ng hita niya. Walang humpay ang kanyang ungol. Nakatingalang dinama niya bawat galaw ng bibig ko hanggang sa kusang umangat ang pang-upo niya at sinalubong bawat ulos ko. He is about to come. Mabilis ko itong tinanggal sa bibig ko. Give him a hand job til it explode.

"Oh f**k, you're so good—"

Kasabay rin niyon ang pagtunog ng aking alarm sa cellphone. Time is up! Dinukot ko iyon sa aking bag. Kunwa'y may tumatawag. "Yes, I am coming!" malambing ko siyang sinulyapan.

"Violet?"

Hindi ko siya pinansin. Awtomatikong dinampot ko ang bag na nakahawak pa rin sa cellphone. "Yes, uuwi na po ako," kunwari na sabi ko sa kabilang linya.

Yumuko ako upang halikan siya sa pisngi ngunit naging mabilis si Dylan na sakopin ang labi ko. As expected sinuklian ko pero wala akong planong magtagal kaya pinutol ko agad at umayos ng tayo. "Bye, babe." Tumalikod ako.

"Gusto pa kitang makasama, babe—"

"I don't have enough time, Dylan. Naghihintay ang mga magulang ko sa bahay," pagsisinungaling ko.

"Sige." Nanlulumong inayos niya ang nakabukas na pantalon. "Ihahatid na kita—"

"No I'm fine!" dali ko na pigil na umatras na. "Babawi ako sa susunod." Tumalikod ako na hindi na siya binalingan pa.

"Babe—"

Sinara ko ang pinto agad. I tilted my head and smirked. "I wasted my f*****g time!" bulong ko sa hangin. Kampanteng hinawi ko ang buhok at nilisan ang lugar.

***

Nakaharap sa study table ay sinasagotan ko ang takdang aralin ngunit tila nawawala ako sa focus at panay litaw ng Henrick sa isip ko.

Ano kaya ang nangyari? Bakit ito hindi nakapasok?

Dinampot ko ang cellphone saka nagsimulang magscroll sa aking social media accounts. Hindi ko namalayan na sini-search ko na pala si Henrick. Nakita ko agad ang kanyang i********: account. Hindi iyon naka-private pero matumal ang photos at kadalasan pawang libro og kaya nakatalikod na larawan. May sampung followers at isa roon si Dinah.

Napangiti ako nang maalala si Dinah. That girl is head over heels talaga kay Henrick.

Mariin kong kinagat ang pang-ibaba ko na labi. Bakit ko pa siya pinatuonan ng pansin?

Akma ko na e-off pero natagpuan ko na lang na sinuri ang mga larawan ni Hernick. Larawan iyong ng isang parcel. He was thankful for the gift he received from his uncle. Pinalaki ko ang larawan at nakita ko ang address niya. It was located exclusively for rich people. Kadalasan mga artista o kaya anak mayaman lang ang makakaafford sa ganoong klaseng lugar.

Is he that rich? Bakit kaya siya nagpart time job? Naiiling ako sa naisip. Anong paki ko?

Hindi ko alam pero natagpuan ko ang sariling minamaneho ang kotse patungo sa lugar. I managed to enter the place without being bother. My parents had connections. I was pinning my feet in front of the exact address that was written in the parcel.

I don't understand but my heart went unstable upon staring at the door number. May pag-alinlangan man ay pinilit ko na nilabanan. I found myself ringing the doorbell.

Mahigit ilang segundo bago iyon nagbukas. Nanlaki ang aking mga mata sa bumungad sa akin. Si Henrick!

"H-Hindi sa na mis kita, a-ano kukumustahin lang kita—"

"Glad you're here, Violet!" paos niyang saad na inunat ako papasok sa loob.

"Mr. President—"

He rested his forehead on my right shoulder. His body is fiery I could tell. Nag-aapoy ng lagnat.