Matinik na tanikala ang takot na naramdaman ni Roman. Halos hindi siya makahinga sa
pagkabahalang tuluyang mawala si Blair sa kaniyang piling. At ang panandaliang katahimikan
ang siyang nagtulak sa dilim ng pagnanasang nananalaytay sa kaniyang puso.
Tumingala si Blair sa kaniya at sinuri ang madilim na mga mata ni Roman, dahilan upang
mapasambit siya ng, “Roman… Sir…”
Ngunit hindi niya naituloy ang anumang sasabihin dahil sinunggaban siya ni Roman ng mariin,
mapusok at mapang-angking halik. Kakaiba ang halik na ito. Walang lambing o bagal, kung hindi
halik ng takot, pananabik at mapangsakop. Dahil sa bigat at bilis, hindi na naiwasan ni Blair na
maghabol ng hangin, anupat ikinapit niya ang mga kamay sa kung saan, habang idinidikit siya ni
Roman sa pader.
“Tell me that you’re real
