((Dorry))
Para akong natamaan ng kidlat nang matanggap ang tawag mula kay Jac. The words "Nelson" and "critical condition" ay paulit-ulit na nag play sa utak ko. Puso ko ay parang kampanang kumakalampag.
I finally arrived at the hospital. Tuliro at halos hindi ko na mahabol ang hininga ko habang papunta sa operating room. Utak ko nagsasabi na okay lang si Nelson. Hindi critical ang lagay niya. Na-survive nga niya ang palo sa ulo, makaka-survive rin siya ngayon.
At ngayon ay nakikita ko na si Jac sa labas ng operating room, palakad-lakad. Tuliro at kabado, gaya ko.
Nag-aalangan pa akong lumapit. Nahihiya akong lumapit. Baka kasi, sabihin ni Jac na kailangan lang pala maging critical si Nelson bago ako mag-aalala sa kanya. Hindi kasi nila alam na lagi akong pumupunta rito no’ng na-conf
