Chapter 22 -Crying

1408 Words

NAGUGULUHAN kong tinitigan si William at sinusundan ko lang siya ng tingin. Hindi ko alam kung ano ba ang plano niya. Sunod-sunod ang ginawa niyang pagtawag sa kanyang cellhone. Hindi ko maunawaan ang pinag-uusapan nila at hindi ko rin naman kilala kung sino-sino ang mga nakakausap niya. Basta ang sabi niya ay siya na raw ang bahala. Nilingon ko si mama na mahimbing pa rin na natutulog. Mabuti na lang hindi siya nagising kanina no'ng nagtatalo kami ni William. Mahina lang naman kasi ang boses niya pero halata doon ang diin at galit sa bawat pagbigkas niya ng letra. Nahuli ko siyang tumingin sa akin habang may kausap pa rin sa kanyang cellphone. Ramdam ko ang pag-init ng aking pisngi kaya naman ako na ang nag-iwas ng tingin sa kanya. "...a'right... just call me right away. Thank you," hu

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD