MABILIS lumipas ang oras at araw. Hindi na namin inaasahan ang paggaling ni Mama gaya ng sinabi ng doktor sa amin. Pero nagpapasalamat kami sa Diyos dahil dinugtungan pa ang buhay niya. Ngayon ang araw ng paglabas niya sa ospital. Naka-upo ako dito sa sofa habang hinihintay si papa Willie at William na siyang nag-asikaso ng bill. Samantala abala naman ang mga nurse sa pagtatanggal ng mga nakakabit pa kay mama. Bibihisan rin nila ito. May nakahanda na ring wheel chair para sa kanya.
Nakahinga rin ako ng maluwag dahil hindi na nanggulo pa si tatay sa akin. Hindi ko alam kung ano ang ginawa ni William dahil ayaw niya namang sabihin sa akin. Basta ang importante raw ay wala na akong problema. Hindi niya na rin ako pinapayagang lumabas mag-isa at binawalan niya rin akong magpunta sa bahay nami
