“Hindi mo pa ba napapansin? Para sa atin na mismo ang mga banta nila at hindi na para sa siyudad o sa mga mamamayan na nakatira sa Rechilor City. Tayo na ang tina-target nila ngayon. Marahil ay tinitingnan nila kung hanggang saan tayo tatagal at kung hanggang saan natin sila makakaya na labanan. Tayo na ang pinaglalaruan nila ngayon. Ginagamit lang nila ang siyudad para roon mag-asik ng lagim at para na rin doon mapunta ang atensyon natin,” paliwanag sa kaniya ni Detective Damien. Sandaling napaisip ang isang imbestigador at saka niya naintindihan ang ibig sabihin ng kasamahan niya.
“May punto ka. They were just diverting our attention to the crimes that they were making. Kaya naman doon nauubos ang bawat oras natin imbis na hanapin na lang natin sila mismo. Sigurado na ako ngayon na sila lang ang gumagawa ng mga krimen dito at nandadamay lang sila ng ibang mga tao para sumunod sa kanila. Naisip ko rin na puro nakatira sa Bougainvillea ang mga nadadawit sa krimen at nagiging utusan ng mga totoong kriminal. Siguro ay binabayaran nila ang mga ito kaya napapasunod nila,” sagot naman ni Detective Dallas.
“Naisip ko na rin ‘yan. Mukhang kumakapit na sa pera ang mga tao na naninirahan sa Bougainvillea. Kaya naman napapasunod sila ng mga kriminal. Gaya na lamang ng mga kalalakihan na nakulong dahil may mga dine-date silang mga menor de edad. Sinabi nila sa mga pulis na magkakaibigan ang mga ito. Ngunit nang mag-imbestiga ang mga pulis ay napagalaman nilang hindi talaga magkakakilala ang mga ‘yon,” paliwanag naman sa kanila ni Hugo.
“Puro kayo ganiyan. Hanggang pag-iisip na lang ba ang kaya ninyo na gawin? Bakit wala man lang kayong aksyon na ginagawa para mahuli ang mga ‘yon? Kung kailan napalibutan na sila noong nakaraan ay hindi niyo pa rin nagawang mahuli. Hinayaan niyo pa rin na makatakas. Hindi kasi sobrang handa ang mga tauhan ninyo kaya gano’n ang nangyari. ‘Yon na ang magandang tiyansa na mayroon kayo pero hindi niyo pa rin nahuli ang mga kriminal,” galit na sambit ng gobernador.
Umigting ang panga ni Detective Dallas nang marinig niya ang sinabi ng gobernador. Pagalit ito na tumayo at humarap sa kaniya. “Naririnig mo ba ang nasabi mo, Gobernador Rechilles? Sinasabi mo na wala kaming ginagawang aksyon upang mahuli ang mga kriminal? Ano ba sa tingin mo ang ginawa ng mga tauhan ko kanina? Naisakripisyo nila ang kanilang mga buhay para lamang malaman kung nasaan ang mga kriminal. Mukha bang biro ang nangyari sa kanila kanina? Hindi makatao ang naging pagkamatay nila pero ganiyan pa ang sinasabi mo sa amin ngayon? Kung wala kaming nagawang aksyon para mahuli ang mga kriminal, hindi sana namatay ang mga tauhan namin na ‘yon.”
Ramdam ang galit sa bawat salita ni Detective Dallas habang deretso siyang nakatingin sa mga mata ni Gobernador Rechilles. Nagtitimpi lang siya dahil iginagalang pa rin niya ang gobernador ng siyudad. Ngunit talagang hindi niya nagustuhan ang sinabi nito.
“Wala akong pakialam kung gano’n ang sinapit nila lalo na at wala naman akong kasalanan. Narito kayo ngayon dahil binabayaran ko kayong lahat. Hindi naman kayo nagtatrabaho rito nang libre lang, hindi ba? Ginawa lang ng mga tauhan mo ang kanilang trabaho at minalas lang sila dahil ‘yon ang sinapit nila. Hindi ba dapat ay sisihin ninyo ang inyong mga sarili dahil sa nangyari sa mga tauhan ninyo? Kayo ang nag-utos sa kanila na pumunta sa hide out ng mga kriminal. Pero ni hindi niyo man lang inayos ang plano niyo kaya sila namatay,” sambit muli ng gobernador.
“Hindi mo pa ba napapansin? Para sa atin na mismo ang mga banta nila at hindi na para sa siyudad o sa mga mamamayan na nakatira sa Rechilor City. Tayo na ang tina-target nila ngayon. Marahil ay tinitingnan nila kung hanggang saan tayo tatagal at kung hanggang saan natin sila makakaya na labanan. Tayo na ang pinaglalaruan nila ngayon. Ginagamit lang nila ang siyudad para roon mag-asik ng lagim at para na rin doon mapunta ang atensyon natin,” paliwanag sa kaniya ni Detective Damien. Sandaling napaisip ang isang imbestigador at saka niya naintindihan ang ibig sabihin ng kasamahan niya.
“May punto ka. They were just diverting our attention to the crimes that they were making. Kaya naman doon nauubos ang bawat oras natin imbis na hanapin na lang natin sila mismo. Sigurado na ako ngayon na sila lang ang gumagawa ng mga krimen dito at nandadamay lang sila ng ibang mga tao para sumunod sa kanila. Naisip ko rin na puro nakatira sa Bougainvillea ang mga nadadawit sa krimen at nagiging utusan ng mga totoong kriminal. Siguro ay binabayaran nila ang mga ito kaya napapasunod nila,” sagot naman ni Detective Dallas.
“Naisip ko na rin ‘yan. Mukhang kumakapit na sa pera ang mga tao na naninirahan sa Bougainvillea. Kaya naman napapasunod sila ng mga kriminal. Gaya na lamang ng mga kalalakihan na nakulong dahil may mga dine-date silang mga menor de edad. Sinabi nila sa mga pulis na magkakaibigan ang mga ito. Ngunit nang mag-imbestiga ang mga pulis ay napagalaman nilang hindi talaga magkakakilala ang mga ‘yon,” paliwanag naman sa kanila ni Hugo.
“Puro kayo ganiyan. Hanggang pag-iisip na lang ba ang kaya ninyo na gawin? Bakit wala man lang kayong aksyon na ginagawa para mahuli ang mga ‘yon? Kung kailan napalibutan na sila noong nakaraan ay hindi niyo pa rin nagawang mahuli. Hinayaan niyo pa rin na makatakas. Hindi kasi sobrang handa ang mga tauhan ninyo kaya gano’n ang nangyari. ‘Yon na ang magandang tiyansa na mayroon kayo pero hindi niyo pa rin nahuli ang mga kriminal,” galit na sambit ng gobernador.
Umigting ang panga ni Detective Dallas nang marinig niya ang sinabi ng gobernador. Pagalit ito na tumayo at humarap sa kaniya. “Naririnig mo ba ang nasabi mo, Gobernador Rechilles? Sinasabi mo na wala kaming ginagawang aksyon upang mahuli ang mga kriminal? Ano ba sa tingin mo ang ginawa ng mga tauhan ko kanina? Naisakripisyo nila ang kanilang mga buhay para lamang malaman kung nasaan ang mga kriminal. Mukha bang biro ang nangyari sa kanila kanina? Hindi makatao ang naging pagkamatay nila pero ganiyan pa ang sinasabi mo sa amin ngayon? Kung wala kaming nagawang aksyon para mahuli ang mga kriminal, hindi sana namatay ang mga tauhan namin na ‘yon.”
Ramdam ang galit sa bawat salita ni Detective Dallas habang deretso siyang nakatingin sa mga mata ni Gobernador Rechilles. Nagtitimpi lang siya dahil iginagalang pa rin niya ang gobernador ng siyudad. Ngunit talagang hindi niya nagustuhan ang sinabi nito.
“Wala akong pakialam kung gano’n ang sinapit nila lalo na at wala naman akong kasalanan. Narito kayo ngayon dahil binabayaran ko kayong lahat. Hindi naman kayo nagtatrabaho rito nang libre lang, hindi ba? Ginawa lang ng mga tauhan mo ang kanilang trabaho at minalas lang sila dahil ‘yon ang sinapit nila. Hindi ba dapat ay sisihin ninyo ang inyong mga sarili dahil sa nangyari sa mga tauhan ninyo? Kayo ang nag-utos sa kanila na pumunta sa hide out ng mga kriminal. Pero ni hindi niyo man lang inayos ang plano niyo kaya sila namatay,” sambit muli ng gobernador.