18

3353 Words

ARIANE Kanina pa ako tahimik sa loob ng kotse. Hindi na ako nakapagsalita pa simula noong lumabas na kami sa bahay. Ewan ko ba, napipi na lang ako bigla. Hindi naman ako sigurado na ako talaga yung tinutukoy niya pero nakakailang lang na makipag-usap pagkatapos nung mga pinagsasabi ni Mama sa harapan ni Cameron. Mukhang dinagsa ako ng kakahiyan simula pa nung nagising ako kaninang umaga. Hays. Ito ang napapala ng babaeng bigla-bigla na lang umiinom. Napag-isip-isip ko na mas mabuting itikom ko na lang bibig ko ngayong araw para iwas na sa mga kakahiyang maaari ko pang masabi. Naka-earpods ako ngayon at nakikinig ng music. Para na ring depensa kung sakaling gustong makipag-usap ni Cameron sa akin. Nakatitig lang ako sa bintana at sa mga lugar na nadadaanan namin. Maganda naman ang panah

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD