Ariane
“Ari, you need to eat.”
Muli akong umiling nang narinig ko ang pag-alok ulit ni Kayz na kumain. Kahapon ko lang rin nalaman na pinsan niya pala si Rezelle kahit pa matagal na kaming magkaibigan, hindi talaga ugali ni Rezelle na magkwento tungkol sa pamilya niya. Hindi ko malulunok ang pagkain hangga’t hindi nagigising si Rezelle, hindi kaya ng sikmura ko. Kung hindi siguro siya umalis nung araw na ‘yon hindi ‘to mangyayari sa kaniya. Nadamay pa siya sa problema namin ni Cameron.
Kasalanan ko ‘to. Muling akong napayuko at napahawak sa noo ko. Nasa tabi ako ngayon ng kama na hinihigaan ni Rezelle, nakaupo at maiging naghihintay na bumukas ang mga mata niya. Nagbabakasakaling bigla siyang magsasalita at sasabihing prank lang ang lahat. Nahagip naman ng mga mata ko ang dextrose na na
