Prologue
"Acckkkk! L-let me g-go." daing ng lalaking sinasakal niya.
"Please, s-stop!" Rinig niyang pagmamaka-awa ng isa sa kasamahang babae.
Tumaas ang sulok ng kaniyang labi. Dumako ang kaniyang paningin sa sugat nito o tama bang sabihing, sa kaniyang putol na braso.
"Okay," she said pretentiously.
Sa halip na bitiwan niya ito, binali niya ng tuluyan ang leeg ng lalaking hawak-hawak niya, ganiyan siya kamasunurin.
"Richard!" malakas na sigaw ng babaeng nagmaka-awa.
Hinablot niya ang isa pang babaeng kasama ng grupong pinaglalaruan niya na nagtatangkang tumakas.
"And where are you going, my little rat? Do you think you can escape? It's a no! NO! No, bitch." she said coldly.
"W-Who the h-hell a-are YOU?" she asked stuttering.
Wasak ang kaniyang mukha, putok ang labi at deform ang kaniyang pisngi. Sampal pa nga lang ang ginawa nito sa babae.
"Who am I?" sabi niya.
Inilapit niya ang kaniyang bibig sa tainga ng babae.
"I am your NIGHTMARE!" malamig pa sa yelong bulong niya.
Walang atubiling ginilitan niya ito sa leeg, nakangiti niya itong binitawan. Muli siyang tumingin sa mga natitira pang buhay, mga takot na takot at naghihingalo na. Sa kaniyang kalooban, siya ay natutuwa sapagkat 'kay gandang tanawin ang mga nakikita niya na siyang dahilan kung bakit siya mas lalong nabubuhayan.
Lalapitan niya sana muli sa isa pa, ngunit nahinto siya nang tumunog ang kaniyang cellphone. Tumaas ang dulo ng kaniyang kilay ng makita niya ang caller.
"Hé, neef!" masiglang bungad ng kabilang linya.
"Wat wil je? Doe het snel, ik heb het hier nogal druk." tugon naman niya.
"Speel je weer? arme wezen, het slachtoffer van de onschuldige vroww." dagdag niya.
She's ready to cut the call ng makuha nito ang kaniyang buong atensiyon.
"Ik heb nieuws voor je, ik heb het meesterbrein geronclen, degene die oma heeft vermoord." sabi ng kaniyang kausap.
"Waar?" tanong niya rito.
Itinaas niya ang hawak niyang baril saka itinutok sa gumagapang na daga. Binaril niya ito sa ulo, dahilan para mawasak ang utak ng kawawang babae.
"Hàskólinn í Dér Mórd, ég sendi upplysíngarnar." sagot muli nito.
Her face became more dangerous when she heard it. She squat in front of the girl whom she played earlier.
"Why so scared? Nasaan ang angas mo? Show it to me, again!" sabi niya sa natitirang buhay.
Umiling lang ito sa kaniya. Umatras ang babae without her precious legs. Tumayo siya habang hawak ang dagger.
"N-no! P-pleassseee! I-I've l-learned my l-lesson." pagmamaka-awa nitong saad.
Pinaglaruan niya ang dagger, tiningnan niyang blangko ang babae. Hindi alintana ang pagmamaka-awa nito.
"Too late, dear." saad niya ng mayroong ngiti sa labi.
She threw her dagger in the middle of her forehead.
She smirked, looking at the people who she killed.
'Ganiyan napapala ng mga hangal!' -- wika niya sa kaniyang isipan.
TheKnightQueen