Kinabukasan, araw ng Linggo, ngayon ako pupunta sa bahay nina Ma'am Coleen para dalawin si Kennedy. Mula nang nagkaroon ako ng trabaho, nagkaroon kami ng usapan na kada Linggo na lang ako makakapunta.
Sa totoo lang, dapat wala na, pero gusto akong makita ni Kennedy. Naaawa naman ako roon sa bata kaya pinagbigyan ko na. Kahit papaano, naging malapit din sa akin ang pamilyang 'yon. Specially si Daen– feeling close kasi.
Actually, inaabangan ko siya ngayon. Tuwi kasing pupunta ako kina ma'am, lagi niya akong sinusundo rito. Nakakainis siya minsan– I mean, lagi, pero naa-appreciate ko naman 'yong pagsundo niya sa'kin dahil gastos din ang mamasahe.
Pero ngayon, wala siya.
30 minutes na lang bago mag-alas dos. Wala pa ring Daen na nangungulit.
Hindi siguro siya pupunta? Baka busy. May s
