You're My Hero

Episode - 9

Ilang araw pa ang inilagi niya sa hacienda. Nag-iisip kung anung tamang gawin, kung ano ba ang mas matimbang at ikapapanatag ng kalooban at ikaliligaya niya. Ang sinasabi ba ng mga magulang niyang makabubuti sa kanya ang pag-aasawa para mapanatag na ang kalooban ng mga ito, ng hindi na siya masyadong inaalala na baka balikan pa niya si Zinayah. Sino ba talaga ang dapat masunod ang mga magulang niya o ang sarili niya. Malalim na buntong hininga ang pinawalan niya at tumingala sa langit. Kita ang maaliwalas na kalangitan mamumutiktik sa mga tala. Napangiti siya ng maalala ang bata sa bakeshop. "Tala sa langit na nagbibigay liwanag sa sanlibutan." Usal niya.

Isang mapait na ngiti ang sumilay sa mga labi niya at ngayon nagdisiyon na siya. Kailangan niyang piliin kung saan talaga siya nababagay. At kung ano talaga ang hilig niya. Hindi na kailangan pairalin ang puso. Lakas, tapang, tibay ng dibdib at talas ng pag-iisip ang kailangan niya.

Kinaumagahan maaga parin siyang nagising at dumiretso sa kusina para makahigop ng mainit na kape bago muling mangabayo. Pagsapit ng tanghalian nagpasya na siyang umuwi para makapaghanda sa pag-uwi sa lungsod. Buo na ang kanyang plano at disisyon. Sa haba ng panahon nawala siya sa serbisyo. Kailangan na niya muling iinsayo ang sarili at sana umayun ang pagkakataon.

Sinadya niya talagang magpagabi para hindi na abutang gising ang mga magulang upang makaiwas sa mga tanong at sermon ng mga ito, na paulit-ulit lang naman at sa tuwi-tuwina si Zinayah parin ang sinisisi ng mga ito sa nangyayari sa takbo ng buhay niya. Sa maraming pagbabago sa buhay niya. Dumiretso na siya sa kwarto niya ng makitang tahimik at wala ng tao, para makapagpahinga. Dahil simula bukas magiging abala na siya sa pagaasikaso sa mga kailangan niya para sa hinahandang paglisan.

Kinabukas maaga siyang gumising at may kasiglahan bumangon dahil ito na ang araw ng kanyang pagbabago. Ibabalik niyang muli ang dating sigla ng buhay sa babalik niya sa una niyang pag-ibig ang pagiging isang military na tanging baril lang ang hawak. Kaagad din siyang bumaba matapos maligo at makapagbihis para makakain.

"Hi Tito Ace. Good morning." Bati nilang sabay sa akin na ikinagulat ko. Nakasuot na sila ng school uniforms at mukhang papasok narin sila.

"Good morning kiddos." Ganting bati ko rin sa kanila. "Where's your Dad?" Tanong kong nagpalinga-linga pa.

"Bukas palang po sila darating from Australia kasama si Mommy." Sagot ni Revo. Kaya napaisip ako, ilang araw din pala akung wala at hindi na alam ang nangyayari sa paligid.

"Pinaiwan po kami dito nila Lola hanggang wala sila Daddy, para may kasama naman daw sila." Sabat din ni Remo ang kambal kung mga pamangkin. Minsan-minsan ko nalang sila makita. Nawalan narin ako ng time bisitahin sila.

"Ok. Sumabay na kayo sa akin. Ako na maghahatid sa inyo sa school idadaan ko na kayo." Aniko at naupo na sa tabi nila. At nagumpisang kumain. Sabay-sabay din nilang binati sila Mommy pagapasok ng mga ito sa dining room.

"Hi, Mom, Dad. Good morning." Bati ko rin sa kanila, at hindi na nagabala pang tumayo tuloy lang ang kain ko.

"Saan ka na naman ng lalagi ngayon? Ilang araw kang hindi umuuwi." Reklamo na naman ni Mommy.

"Mom saka na tayo mag-usap pagnaayus ko na ang lahat. Mag-uusap talaga tayo huwag muna ngayon." Aniko at hindi pinansin ang mga sermon niya. Kaya sinawata siya ni Daddy.

"Ako na maghahatid kila Revo para makasama ko naman sila. Ako narin susundo sa kanila." Saad ko at tumayo na kasabay ng mga pamangki ko. Dahil hindi naman ako papasok ngayon sa trabaho kailangan kung ayusin ang mga kailangan ko sa mga plano ko at ayaw kung matali sa isang responsibilidad na labag sa kalooban ko.

Inisa-isa ko ang kailangan kung mga dukomento. Sa tagal kung walang koneksyon sa serbisyo medyo mahirap maghabol. At kailangang personal kung tutukan ang mga ito. Hindi ko pwedeng iasa sa aking secretary at baka ikwento pa kay Devora. Lalong lalaki ang problema ko. Pagtingin ko sa aking orasang pambisig isang oras nalang labasan na ng mga eskwela baka mainip ang mga kambal.

"Bye bye Talah!" Sigaw ni Revo. "Andito na sundo namin." Dugtong pa niya. Kaya napabaling ang tingin ko sa lugar kung saan sila pareho nakaharap.

"Bye Bituin." Sigaw din ni Remo na mukang nang-aasar. Kita kung ikinaway niya ang maliit niyang kamay sa mga pamangkin ko.

"Bye po, mga Kuyas." Tumatawa niyang malakas na usal. Napatingin din siya sa gawi ko at titig na titig siya sa akin na para bang may magnet siyang humihigop sa akin na lapitan ko siya. Nilingon ko ang mga pamangking kung naguunahan ng pumasok sa sasakyan ko kaya muli ko siyang nilingon pero likod nalang nakita ko sa kanya. Pumasok na siya sa pinto malapit sa kanya.

"Who is she?" Agad kung tanong sa kanila pagpasok ko ng kotse. Dahil ilan beses ko ng tinangkang balikan siya sa bakeshop para sana humingi ng apology sa kanila ng nanay niya sa ginawa ni Devora. "Wala ba siyang sundo?" Dugtong ko pa.

"Si Talah po Tito Ace, daycare. Lagi po kasing late ang sundo niya." Sagot ni Revo. "Lagi po kasing binibiro ni Kuya Remo, tinatawag niyang Bituin sa lupa." Pagsusumbong pa niya.

"Kasi naman sabi niya nasa heaven na ang Papa niya, namatay na daw hindi pa siya ipinapanganak. Pinababa daw siya ng Papa niya mula langit para samahan at ipagtanggol ang Mama niya. Kaya tinawag ko siyang Bituin sa lupa. Same naman ang Tala at Bituin di ba Tito Ace? Star yun?" Inosenteng tanong niyang nagpapakampi kaya napatango nalang ako. At iniisip ang kalagayan ng bata. Ang matapang na awra ng muka niya at kung paano niya ipagtanggo ang sarili, ang pangangatwiran niya. Kaya ba ganuon nalang siya kung magsalita dahil wala na siyang ama.

"Ace totoo bang pina-cancelled mo ang kasal ninyo ni Devora?" Mariing sikmat ni Mommy. Ang aga-aga makakatikim na naman ako ng sermon. Pero hindi na ngayon dahil buo na ang desisyon ko at wala ng makapipigil sa akin.

"Mom, hayaan na muna ninyo kami ni Devora, mag-uusap kami. Hindi kasi niya nagustuhan sa pinuntahan namin bakeshop. Gusto niyang lumipat ng ibang pwedeng gumawa ng wedding cake. Ako na bahala sa kanya. At kung ano man magiging disisyon ko sasabihin ko sa inyo. Sa ngayon hayaan muna ninyo ako. At huwag kayung mag-alaala. Para sa ikabubuti natin lahat ang plano ko." Aniko at tumayo, hindi na sila pinansin. Magulang ko sila malaki ang respeto ko at ginagalang ko sila pero may sarili akung buhay.Tama na ang pagmamanipula nila sa akin ng ilang taon. Matanda na ako. Hindi ko kailangan dumipende sa kanila. Ilang taon naba akung nabuhay mag-isa, malayo sa kanila. Nakikipag-bakbakan. Pero hindi nila alintana ang kahihinatnat ko pero ngayon ginagawa nila akung teenager.

Kailangan kung pumunta sa firing race nila Tito Dwayne para masubukan ko kung matatag pa ang aking pulso. Kailangan kung ma-practice ang galing ko sa paghawak ng baril bago muling bumalik sa serbisyo. Ito ang buhay ko ang humawak ng baril.

Maingay at mausok ang unang sumalubong sa amin pagpasok namin ng mga kaibigan ko. Ilang buwan narin akung hindi nagagawi sa ganitong lugar. Naiiling nalang ako dahil ngayon nalang ulit ako lumabas kasama sila. Buhat ng nagpasya akung huwag ng uminum at gugulin nalang sa trabaho ang mga araw ko pero dumating ang isang Devora kaya eto kailangan ko na talagang umalis. Kaagad kaming naupo sa counter para maka-order ng paborito namin alak. Kailangan kung mag-relax tutal wala naman akung masasaktan kung mag-take out man ako ng babae ngayon, ganito naman kami nuong wala pang Zinayah sa buhay ko. Ngayon wala na siya, malaya na akung gawin ulit ang mga gusto ko. At kahit gabi-gabi akung makipaglaro sa babae sa kama walang magagalit.

"Hi!" Bati ng isang tinig sa akin kaya nilingon ko siya."Bago ka lang dito nuh?" Dugtong pa niya. Hindi ko lang masabing mahigit isang taon akung gabi-gabing laman ng mga bar dati at hindi umuuwi ng hindi langong-lango sa kalasingan at madalas mag-wala at maghamon ng away.

"What do you think?" Balik tanong ko sa kanya.

"Ngayon lang kasi kita nakita dito." Aniya at ikiniskis ang naghuhumiyaw sa laki niyang dibdib sa aking braso. Kaya kinapa ko ang pwet niya. Mahina akung natawa sa nahawakan ko.

"Are you a guy or a girl?" Tanong ko sa kanya.

"Girl na girl ako ano kaba kita mo ngang ang laki ng hinaharap ko." Anas niya sa punong tenga ko.

"Kaya pala puro foam ang nakakapa ko sa pwet mo. Baka maging ang harap mo fake din." Usal ko, muling kinapa at pinindot ang pwet niyang puro padding. Kasunod ng harapan niya, bahagya ko pang pinisil ito. Kaya napaangat siya sa ginawa ko kasabay ng isang impit din ungol. "Maging ang harap mo ang umbok malamang may padding din tapal." Aniko

"Natural talagang nakapal yan. Kahit tingnan mo pa. May alam akung lugar pwede tayo dun o kung gusto mo sa condo mo." Nangaakit niyang bulong sa akin. At mas lalo pa niyang ipinagdikdikan ang kanyang hinaharap sa akin.

"Ganuon ba sige mag-shave ka muna nag-gugubat yan hindi ko type. Gusto ko makinis para masarap papakin." Usal kung ikinangiti niya. At halos kumandong na siya sa akin.

Siniko ko nalang ang katabi kung si Zalmo. "Dudes baka gusto mo ang laki ng hinaharap." Anas ko sa kanya at ikiniling ang aking ulo sa gawi ng babae.

"Damn! Ayaw ko yan, baka malunod ako sa laki." Singhal niya kaya natawa ako. "Si Deo ang mahilig sa malalaki." Saad niya at inginuso sa aking ang isa pa naming kaibigan may kaharutan din babae.

"Excuse me sa iba ka nalang lumapit. May hinihintay ako." Pagdadahilan ko nalang para hindi siya mapahiya.

Kaagad kung kinindatan ang isang may kaputiang babae sa aking tapat kaya matamis siyang ngumiti at naglakad papalapit sa akin. " Hi, handsome." Bati niya agad at naupo sa tabi ko. Are you alone?" Dagdag pa niya. Kaya nilingon ko ang mga kaibigan ko.

"What's your name?" Tanong ko dahil sa tingin ko sanay siya sa kalakaran sa bar.

"Kate and you?" Maiksi niya tugon.

"Never mind my name. Call me what ever you want." Usal ko. Makinis ang maputi niyang kutis. May katangusan ang katamtaman laki ng ng ilong niya. Maganda ang kulay ng mga mata niya na binagayan ng malalantik na pilik mata." Are you free? Do you want to go out with me? Just for a short time of fun?" Dugtong ko. I'll try to have s*x with her to forget the past. To forget her before i leaving my beloved country.

.

***

.

"Ang boss mo andiyan ba?" Asik na tanong ko agad sa secretary niya ng makita siya.

"Wala po ma'am hindi pa po pumapasok." Kaagad niyang tugon pero dumiretso parin ako sa opisina niya para makita kung totoong wala siya.

"Dammit! Ace where are you? Answer you fvcking phone." Halos pasigaw ko ng turan. Gusto ko ng magwala dito pero hindi ko naman magawa dahil baka lalong siyang magalit kung may masisira akung gamit niya at baka maging ang mga magulang niya magalit din sa akin. At hindi na ako makalapit sa kanila, hindi na ako makapasok sa mansyon nila. Nakakailang tawag na ako sa kanya pero hindi parin niya sinasagot. Ilang araw na akung nagpapabalik-balik dito. Wala rin daw alam ang mga staff at secretary niya kung saan ito nagpunta. Alam kung may privarte island sila pero pili lang daw ang nakakapunta dun at isa si Zinayah sa isinama ni Ace dun at ayun pa dito napakaganda sa isla. Para daw itong paraiso. Baka naduon siya ngayon, malaman ko lang na may kasama siyang ibang babae duon humanda talaga siya.

"Tawagan mo ako kaagad pag dumating si Ace kung hindi mananagot ka sa akin tatanggaling kita sa trabaho mo" Mariing pagbabanta ko sa secretary niya. "Malaman ko lang nilalandi mo si Ace papatayin kita." Pagbabanta ko pa sa kanya. Lahat ng hahadlang sa akin makakatikim sila. Natanggal ko na nga ang isang linta, kayo pa kaya. Bulong ko.

Kailangan ko na siyang makita ngayon. Kailangan ko ng pera, pina-deactivate niya ang mga cards na kinuha ko sa kanya. Kailangan kung gumawa ng paraan para magkapera. Si Franz ang kailangan ko dahil ayun sa mga magulang nila ito ang pinakamayaman sa mag-kakapatid, bata pa daw ito inilipat na ng lola nila halos lahat ng mga ari-arian nito dito pero may asawa na ito at mga anak. Paano ako makakahingi ng pera dito. Hindi naman kami closed at kaibigan daw ni Zinayah ang asawa nito. Tang....***na sino bang malalapitan ko. Hindi naman pwede si Wyatt suplado parang pinaglihi sa sama ng loob. Laging seryoso ang mukha na parang sasabak lagi sa geyera. Dapat na talagang makasal na kami ni Ace kung hindi saan ako pupulutin nito. Kailangan kung gumawa ng paaran para makasal kami kung hindi baka mabaliw na ako sa kaiisip ng kung anu-ano. Mga hinaing ko sa isipan ko.

Isa nalang ang pwede kung gawin ang humanap ng kakampi. Kung ayaw mo akung pakasalan sa maayus na usapan, pwes humanda ka Ace. Sisigurohin kung mapapasakin ka rin maghintay kalang. Bulong ko sa kawalan. Dahil iniiwasan at pinagtataguan na niya ako, wala na talaga siyang balak ituloy ang aming kasal. Peste kasing bata yun. Sino ba ang bata yun at ganuon nalang kung pagmalasakitan niya ito. Ano ba ang lihim mo Ace?

.

.

.

.

.

..................................

please follow my account...

and add my story in your library..

...loveyouguys..God Blessed Us..

thanks much......lrs..

....."Lady Lhee"....