ANTHEA'S POV.
“Put*— ang sikip mo,” mariin niyang ungol, may halong halakhak.
“Ang sarap ng unang daan sa ganitong makipot.”
Tumama iyon sa akin na parang suntok sa sikmura.
Ang mga salita niya ay parang kutsilyong humiwa sa laman ng puso ko.
Ako ang asawa.
Ako ang bagong kasal.
Ako ang itinulak sa gilid, ginapos, at ginawang tagapanood ng gabi ng sariling kasal.
Hindi ko alam kung bakit sobrang nasasaktan ako.
Ang lalaking ito ay parang matagal ko nang kilala.
Habang ang babae ay nakahandusay sa kama, humihingal, habang ang asawa ko ay marahang umaatras, naglalakad patungo sa akin na tila may ngiting mapang-asar—
Nakatayo lang siya sa harapan ko.
Walang suot, walang kahihiyan, at walang kahit katiting na pag-aalinlangan sa mga mata. Tila ba pinagmamasdan ako gaya ng isang obra
