ANTHEA'S POV
Maingat kong hinawakan ang tray habang nilalapitan ang mesa kung saan nakaupo ang babaeng elegante kanina—Ang bote ng champagne ay malamig sa aking palad, at sa kanan ko, nakabalot pa rin ang sugatang kamay sa tuwalya.
“Champagne, ma’am,” mahina kong sabi, halos hindi marinig sa ingay ng musika at usapan.
“Finally,” ngisi niya. Hindi niya ako tiningnan. Kinuha niya ang baso at saka inabot sa mga kasama niya.
Saktong ibinababa ko ang bote nang biglang humupa ang usapan.
Nag-react ang mga tao sa paligid.
Dumating si Exiel.
Ang katawan ko ay parang awtomatikong tumigil. Tumigas ang bawat kalamnan ko. Ang lakad niya—mabigat, may kumpiyansa. Ang mga bisita, nagbigay-galang. “Boss X,” tawag ng karamihan. Bumisita siya sa bawat mesa, pero deretso siya sa mesa kung nasaan ang
