Maaga akong nagising dahil hindi rin ako halos nakatulog dahil kay Dylan. Hindi ko alam kung dahil lasing lang ba siya oh ano.
Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko o dapat na maramdaman dahil sa sinabi niya.
Lumabas ako sa bahay dahil ang sama ng pakiramdam ko. Alas cinco pa lang yata ay nagpahangin na ako sa may coffee table sa garden.
Pinagkrus ko ang dalawang kamay ko at saka sinandal ang ulo ko sa may mesa.
Medyo malakas ang hangin pero pakiramdam ko ay mainit pa rin. Nakita kong maagang umalis si Daddy. Tinanong ko naman siya kung saan ang lakad niya pero hindi na niya sinabi dahil nagmamadali na siya.
Maya maya, habang nasa kalagitnaan ako ng pag-iisip kung ano na ba ang susunod kong gagawin ay biglang tumawag si Marco.
—
“Huling araw na nila diyan,” bungad niya sa aki
